ซีรีส์สั้นๆ ตอนละ 15 นาทีจากค่าย NHK ที่สร้างจากมังงะชื่อเดียวกัน ว่าด้วยเรื่องราวธรรมดาสามัญในบ้านชั้นเดียวของฮิโรโตะ ชายหนุ่มในวัยเกือบ 30 ที่ทำงานพาร์ตไทม์ในบ่อตกปลาเล็กๆ เขาอาศัยอยู่กับนัตสึมิ ญาติของเขาที่เข้ามาเรียนต่อมหาวิทยาลัยศิลปะในโตเกียว
.
ภายหลังจากที่พยายามทำตามฝันมาได้สักพักจนพบว่าชีวิตแบบนั้นไม่ได้เป็นอย่างที่ปรารถนา ฮิโรโตะก็เปลี่ยนจังหวะการใช้ชีวิตให้ช้าลงด้วยการเป็นฟรีเตอร์ที่ใช้ชีวิตให้เรียบง่ายเข้าว่า เอาสบายใจเป็นสำคัญ เขาไม่ได้ทำงานประจำตามมาตรฐานของสังคม ไม่มีแบบแผนระยะยาวในชีวิต แค่ความสุขเล็กๆ ก็เพียงพอต่อการใช้ชีวิตในแต่ละวัน แน่นอนว่าทัศนคติแบบนี้ย่อมถูกตั้งคำถามในโลกที่ทุกคนต่างตามหาความมั่งคงในชีวิต ซึ่งคำถามในเรื่องก็มาในรูปแบบของชีวิตคนรอบข้างที่บางประเด็นก็หนักหน่วงใช้ได้
.
หลักๆ เรื่องราวในหนังจะพูดถึงการใช้ชีวิตไปวันๆ ของสองพี่น้องและบางคนรอบข้างที่พัวพัน สารภาพว่าที่ดูเรื่องนี้เพราะน้องโมริ เพราะชอบเธอในจดหมายฉบับสุดท้าย* เรื่องนี้มารับบทเด็กสาววัย 18 ที่เข้าสังคมไม่เก่ง และกำลังค้นหาตัวตนผ่านการเรียนศิลปะและการวาดมังงะไปพร้อมกัน
.
จากที่สรรหางานของเธอมาดูหลายเรื่อง รู้สึกว่าคาแร็กเตอร์ซนๆ โก๊ะๆ และแอบกวนตีนแบบนี้เหมาะกับเธอที่สุดแล้ว ในขณะที่พระเอกผมยุ่งอย่างอามาเนะ โอคายามะ ที่เคยไม่ค่อยชอบหน้าเป็นการส่วนตัวก็แสดงได้ดีเหลือเกิน หมอนี่ทำให้ตัวละครตัวนี้มีเสน่ห์ไม่เบาจนอยากหางานของพี่แกมาดูอีก
.
ชื่อเรื่อง Hirayasumi มาจากคำว่า hiraya ที่แปลว่าบ้านชั้นเดียว กับ yasumi ที่แปลว่าวันหยุดหรือพักผ่อน เมื่อเอามารวมกันก็ขอแปลเหมาๆ ว่า ‘พักใจในบ้านชั้นเดียว’ ก็แล้วกัน ถามว่าทำไมต้องเป็นบ้านชั้นเดียว สำหรับคนญี่ปุ่นก็เป็นนัยยะที่แสดงถึงความธรรมดา เรียบง่าย มินิมอล ไม่กดดัน ไม่ทะยานอยาก ขณะที่ความสัมพันธ์ในบ้านก็ใกล้ชิด เสมอภาค และเท่าเทียม
.
ส่วนตัวไม่เคยอ่านมังงะเลยไม่รู้ว่าเหมือนหรือต่างจากเวอร์ชั่นคนแสดง แต่ซีรีส์คือชอบเลย ใน Prime มี 20 ตอนจบซีซั่น ดูเพลินมาก ไม่สนุกมากหรอก เนื้อเรื่องก็ไม่น่าจะถูกจริตคนไทย แต่ดูแล้วสบายใจบอกไม่ถูก ญี่ปุ่นชอบทำซีรีส์เรื่อยๆ เปื่อยๆ แนวนี้ซึ่งพอดีมันถูกจริตเรา
.
เหมือนจะโลกสวย แต่มันก็ช่วยเยียวยาในโลกที่มีแต่ความปั่นป่วย...ด้วยการบอกกับคนดูอย่างเราไปด้วยว่า การได้หายใจท่ามกลางแดดดีๆ การได้กินของอร่อยกับคนสนิท การได้นอนขี้เกียจในวันหยุด และเบียร์เย็นๆ สักแก้วหลังเลิกงาน ก็ทำให้เรามีความสุขได้เดี๋ยวนี้โดยไม่ต้องรอสมัยหน้า
Hirayasumi ซีรีส์จากมังงะที่ว่าด้วยความสุขธรรมดาสามัญของบางชีวิตในบ้านชั้นเดียว
.
ภายหลังจากที่พยายามทำตามฝันมาได้สักพักจนพบว่าชีวิตแบบนั้นไม่ได้เป็นอย่างที่ปรารถนา ฮิโรโตะก็เปลี่ยนจังหวะการใช้ชีวิตให้ช้าลงด้วยการเป็นฟรีเตอร์ที่ใช้ชีวิตให้เรียบง่ายเข้าว่า เอาสบายใจเป็นสำคัญ เขาไม่ได้ทำงานประจำตามมาตรฐานของสังคม ไม่มีแบบแผนระยะยาวในชีวิต แค่ความสุขเล็กๆ ก็เพียงพอต่อการใช้ชีวิตในแต่ละวัน แน่นอนว่าทัศนคติแบบนี้ย่อมถูกตั้งคำถามในโลกที่ทุกคนต่างตามหาความมั่งคงในชีวิต ซึ่งคำถามในเรื่องก็มาในรูปแบบของชีวิตคนรอบข้างที่บางประเด็นก็หนักหน่วงใช้ได้
.
หลักๆ เรื่องราวในหนังจะพูดถึงการใช้ชีวิตไปวันๆ ของสองพี่น้องและบางคนรอบข้างที่พัวพัน สารภาพว่าที่ดูเรื่องนี้เพราะน้องโมริ เพราะชอบเธอในจดหมายฉบับสุดท้าย* เรื่องนี้มารับบทเด็กสาววัย 18 ที่เข้าสังคมไม่เก่ง และกำลังค้นหาตัวตนผ่านการเรียนศิลปะและการวาดมังงะไปพร้อมกัน
.
จากที่สรรหางานของเธอมาดูหลายเรื่อง รู้สึกว่าคาแร็กเตอร์ซนๆ โก๊ะๆ และแอบกวนตีนแบบนี้เหมาะกับเธอที่สุดแล้ว ในขณะที่พระเอกผมยุ่งอย่างอามาเนะ โอคายามะ ที่เคยไม่ค่อยชอบหน้าเป็นการส่วนตัวก็แสดงได้ดีเหลือเกิน หมอนี่ทำให้ตัวละครตัวนี้มีเสน่ห์ไม่เบาจนอยากหางานของพี่แกมาดูอีก
.
ชื่อเรื่อง Hirayasumi มาจากคำว่า hiraya ที่แปลว่าบ้านชั้นเดียว กับ yasumi ที่แปลว่าวันหยุดหรือพักผ่อน เมื่อเอามารวมกันก็ขอแปลเหมาๆ ว่า ‘พักใจในบ้านชั้นเดียว’ ก็แล้วกัน ถามว่าทำไมต้องเป็นบ้านชั้นเดียว สำหรับคนญี่ปุ่นก็เป็นนัยยะที่แสดงถึงความธรรมดา เรียบง่าย มินิมอล ไม่กดดัน ไม่ทะยานอยาก ขณะที่ความสัมพันธ์ในบ้านก็ใกล้ชิด เสมอภาค และเท่าเทียม
.
ส่วนตัวไม่เคยอ่านมังงะเลยไม่รู้ว่าเหมือนหรือต่างจากเวอร์ชั่นคนแสดง แต่ซีรีส์คือชอบเลย ใน Prime มี 20 ตอนจบซีซั่น ดูเพลินมาก ไม่สนุกมากหรอก เนื้อเรื่องก็ไม่น่าจะถูกจริตคนไทย แต่ดูแล้วสบายใจบอกไม่ถูก ญี่ปุ่นชอบทำซีรีส์เรื่อยๆ เปื่อยๆ แนวนี้ซึ่งพอดีมันถูกจริตเรา
.
เหมือนจะโลกสวย แต่มันก็ช่วยเยียวยาในโลกที่มีแต่ความปั่นป่วย...ด้วยการบอกกับคนดูอย่างเราไปด้วยว่า การได้หายใจท่ามกลางแดดดีๆ การได้กินของอร่อยกับคนสนิท การได้นอนขี้เกียจในวันหยุด และเบียร์เย็นๆ สักแก้วหลังเลิกงาน ก็ทำให้เรามีความสุขได้เดี๋ยวนี้โดยไม่ต้องรอสมัยหน้า