สงสัยและอยากถามความเห็นทุกท่านว่าทำไมชาวพุทธมากกว่าครึ่งถึงเอาวัตถุมงคลเอาความศักดิ์สิทธิ์ของพระเครื่องมากกว่าธรรมมากกว่าบุญกุศลทั้งที่แก่นสำคัญของสิ่งดีๆสิ่งมงคลในชีวิตหลักสำคัญคือกฎแห่งกรรมและหลักธรรมมากกว่าถึงจะมีวัตถุมงคลแต่ไม่ทำกรรมดีทำแต่กรรมชั่วมากกว่าวัตถุมงคลก็ไม่ช่วยอะไร แล้วทำไมพระที่ปลุกเสกวัตถุมงคลหลายองค์ถึงไม่สอนโยมที่รับวัตถุมงคลไปว่าถ้าอยากให้เห็นผลดีต้องเอาธรรมต้องทำกรรมดีโดยเน้นที่ใจบริสุทธิ์เน้นปฏิบัติเน้นธรรมเป็นหลักอ่ะครับ
ทำไมชาวพุทธมากกว่าครึ่งถึงเอาวัตถุมงคลเอาความศักดิ์สิทธิ์ของพระเครื่องมากกว่าธรรมมากกว่าบุญกุศลทั้งที่แก่นอยู่ที่บุญธรรม