ทำแบบนี้มันถูกต้องไหม

สวัสดีค่ะ ปีนี้เราพึ่งจะอายุ 25 ปี เป็นนศ. ครู ที่พึ่งเรียนจบปี 68 และเราได้เข้าทำงานเอกชนแห่งหนึ่งแถวบ้าน ทำงาน 6/สัปดาห์ บาฃสัปดาห์ ก็ทำเต็ม มีเข้าเวรวันทุกวันเสาร์ ไม่มีวันหยุดตามปฏิทิน คาบสอน 30 คาบ/สัปดาห์ เงินเดือน10,500 หัก 3% เหลือ10,000 ถ้วน ไม่มีสวัสดิการใด ๆ ให้ครู เราทำงานที่นี้ได้ 1 ปีการศึกษา สังคมที่นี้ Toxic สุด ๆ เข้ามาทำครั้งแรก คิดว่าตัวเองทนได้ เพราะอยู่ใกล้บ้าน ตอนนี้รู้สึกว่าสุขภาพจิตย่ำแย่เลยค่ะ ผจก. ผอ. รองฯ ยกตนข่มท่าน มองเราเป็นขี้ข้า นัดประชุมได้ทุกวัน ที่นี้จะมีครูเข้า-ออกตลอด จากที่ชอบในการสอน ชอบเด็กนักเรียน ตอนนี้เรากลัวมากที่จะไปสอน หรือทำงานในโรงเรียน เรายอมทนอยู่ต่อเพื่อส่งนักเรียนจบปีการศึกษา 68 มีนาที่ผ่านมา เลยทำเรื่องลาออก ปัญหาที่พบเจอในรร. เราไม่พูดให้คนในบ้านได้ยินเลยค่ะ มีแค่บางวันเหนื่อยไม่ไหว ก็จะพูดคุยกับแม่บ้าง เราปรึกษาจะลาออก เพราะไม่ไหวแล้วจริง ๆ แม่เราโอเคนะคะ แต่ทางบ้านแฟน ยังบอกให้เราอดทน ทำต่อ ให้เหตุผลว่า ไม่มีงานไหนถูกใจเรา.. (เราเล่าให้ฟังทุกอย่างที่พบเจอ) ครอบครัวแฟนคาดหวังว่าต้องสอบข้าราชการได้ เพราะพี่เขา แฟนพี่ แม่เขา เป็นขรก. ครูหมด แต่เราตัดสินใจลาออกเงียบ ๆ บอกแค่ทางครอบครัวเรา จะตั้งหน้าตั้งตาอ่านหนังสือ กับพักสภาพจิตใจ และที่สุดในวันนี้ พ่อแฟนโทรมาหาแฟนเรา ถามว่าเราอยู่ไหน แฟนเราตอบว่าอยู่บ้าน (ที่ทำงานเก่าก็อยู่บ้าน) และถามว่าลาออกทำไม (เราไม่กล้าบอกเรื่องลาออก เพราะแกพูดตลอดว่าให้อดทน ทำไปก่อน) แฟนเราก็พูดบอกว่า เพราะคาดหวังให้สอบไม่ใช่หรอ เลยออกมาอ่านหนังสืออยู่บ้าน พ่อแฟนก็บอกว่าเราโกหกทำไม....

ปล. อยากขอกำลังใจจากประสบการณ์ เพื่อนครูทุกท่าน กับเส้นทางนี้ ให้กับเด็กน้อยคนนี้ ที่กำลังหมดกำลังใจ

ปล. มีโรงเรียนใดต้องการครูวิทย์ ครูฟิสิกส์ คณิตศาสตร์ ครูธุรการ แนะนำได้นะคะ พร้อมทำงานเต็มที่ค่ะ