เพื่อนสนิท

คือว่าหนูมีปัญหากวนใจมากๆค่ะอยากปรึกษาดิ(ยาวหน่อยนะคะ) หนูมีเพื่อนอยู่คนนึงค่ะซึ่งเขาอ่ะก็เป็นพวกที่ไม่มั่นใจในตัวเองแหล่ะเขาชอบบอกว่าเขาไม่สวนสู้คนนู้นคนนี้ไม่ได้บ้างสู้หนูสู้เพื่อนในกลุ่มคนอื่นไม่ได้บ้าง ซึ่งหนูก็จะพูดให้กำลังใจเขาตลอดบอกว่าอย่าคิดแบบนี้นะนู่นนี่นั่น ซึ่งเขาพูดบ่อยมากๆจนแบบว่าเกิดเหตุการณ์นึงขึ้นที่ทำให้หนูรู้สึกกับเขาแบบเดิมไม่ได้ เขาขี้งอนน้อยใจสุดๆ เขาจะงอนเพื่อนในกลุ่มคนนึง ที่คนๆนั้นอยู่กับหนูบ่อยมากสุดในกลุ่ม ซึ่งคนในกลุ่มมันมี5คนค่ะ แต่ที่คนๆนั้นอยู่กับหนูบ่อยเพราะหนูเป็นคนเข้าหานางในวันที่นางแย่สุดๆ แล้วทีนี้อีกสองคนที่เหลือเขาก็รู้จักกันมาก่อนเวลาเดินไปไหนมาไหนก็จะจับคู่กันตลอด เพื่อนคนที่ขี้น้อยใจคนนั้นเลยแบบเกิดน้อยใจทั้งๆที่ หนูไม่เคยทิ้งเขาให้อยู่คนเดียวเลย พอมีกลุ่มหนูออกจะอยู่กับเพื่อนคนนี้มากกว่าคนที่หนูบอกว่าหนูเข้าหาเขาด้วยซ้ำ หนูไม่รู้ว่าเขารู้สึกยังไงแบบ
ไหนถึงจะพอใจ เพราะเมื่อไหร่ที่หนูไปอยู่กับอีกคนเมื่อไหร่ เขาคงจะรู้สึกว่าหนูเมินหนูไม่สนใจเขาเขาเลยงอน แต่เขาไปงอนไอเพื่อนที่หนูไปอยู่ด้วยค่ะไม่ได้งอนหนู เพื่อนคนนั้นด้วยความที่เขาเคยโดนเพื่อนทิ้งเพื่อนตีตัวออกห่างมาก่อนเขาเลยกลัวเสียเพื่อนนั่นแหล่ะจึงกลายเป็นว่าทุกๆวันเขาจะวุ่นกับการง้อเพื่อนคนนั้นตลอด ย้ำเลยค่ะง้อทุกวันจริงๆ จนกลายเป็นว่าตอนนี้เวลาอยู่รรหนูก็จะใช้ชีวิตแบบไปซื้อขนมก็เดินไปคนเดียวเปลี่ยนคาบเรียนก็ไม่ได้รอใครเพราะเขาก็มีคู่อ่ะถึงมันจะเป็นกลุ่มก็เหอะ แต่จริงๆอีก2คนที่พูดถึงว่าเขารู้จักกันมาก่อน เขาก็ไม่ได้ทิ้งหนูนะคะแต่เขาก็ไม่ได้สนิทกับหนูเท่าไอ2คู่ขี้ง้อกับขี้งอนนั่น จึงกลายเป็นว่าหนูก็แบบเวลาเพื่อนหิ้วไปไหนด้วยหนูก็จะแบบแอบอึดอัด มันกลุ่มเดียวกันแต่ไม่ได้สนิทกันมาก55 ดูไม่เม้คเซ้นนะแต่เรื่องจริงค่ะ55 เลยเลือกที่จะเด้นคนเดียวก้ได้วะ ตอนแรกที่ไอขี้ง้อไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับหนูโคตรน้อยใจเลยค่ะ มันทิ้งหนูเพื่อที่จะไปใช้เวลาอยู่กับไอขี้งอนเพราะว่าตอนนั้นขี้งอนมันร้อนอยากรีบไปตากแอร์ ถ้าไม่ไปเดี๋ยวโดนงอน แล้วแบบทิ้งจริงๆหนูเคยโดนทิ้งให้เดินไปคนเดียวทั้งๆที่พวกมันรู้ว่าหนูไม่ชอบเดินคนเดียวมันค่อนข้างกลัวแบบตื่นคนอ่ะ55 แต่หนูรู้สึกว่าไม่งอนก็ได้ทั้งๆที่น้อยใจเสียใจมากที่โดนมันทิ้งทั้งๆที่ไม่เคยทิ้งพวกมัน2ตัวเลยสักครั้งจะรอตลอด แต่แบบหนูรู้แค่ว่าตอนนั้นที่ไม่อยากงอนเพราะไม่อยากให้ไอขี้ง้อคิดมาก คิดไปแบบว่าทำอะไรใครก็ไม่พอใจไปหมดหนูเลยปล่อยเบลอไป จนกลายเป็นว่ามันน้อยใจจนชินชาจนถึงขั้นที่ไม่อยากพูดอะไรแล้วทั้งนั้นจะทำอะไรก็ทำกูน้อยใจนะแต่ขี้เกียจพูด หลังจากนั้นก็ปิดเทอมไปค่ะ พอเปิดมาใหม่ก็กลายเป็นว่านั่นแหล่ะ กลุ่มมี5คน มันสนิทกันไปแล้ว2คู่ แล้วกูสนิทกับใครหรอ55555555 ไม่มีนั่นแหล่ะค่ะ ทุกวันหนูก็นั่งดูไอขี้งอน งอนไอขี้ง้ออยู่แบบนั้นจนเกิดคำถามในใจว่า เพื่อนที่ขี้งอนคนนั้นเหตุผลที่งอนเด็กน้อยมากโคตรไม่โต แล้วไอขี้ง้อก็จะชอบมาเกาะแกะหนูในเฉพาะที่โดนงอน มันก็อยู่กับหนูหน้าบูดๆเศร้าๆพูดอยู่นั่น มันงอนกู กูจะง้อยังไงดี หนูเลยคิดว่ามันก็ทนมือทนตีนดีเนาะ (ขอใช้ทนมือทนตีนในความหมายที่แปลว่าทนกับคำพูดแรงๆแทนนะคะ55) เพราะเวลามันโดนเขางอนเขาพูดจาแรงๆด่ามันแรงๆตลอดทั้งๆที่หนูผู้เป็นคนดูเหตุการณ์ก็ได้แต่สงสัยว่าทำไมมันถึงอะไรขนาดนั้น แต่นั่นแหล่ะค่ะก็ง้อๆงอนๆวนไปแบบนั้นนั่นแหล่ะมันก็ดีกันเอง แต่มารู้ถึงความรู้สึกตัวเองว่าหนูกลายเป็นว่าความไม่ชอบเพื่อนที่ขี้งอนคนนั้นเริ่มกินใจขึ้นเรื่อยๆหนูกลัวว่ามันจะชนะความรักเพื่อนที่หนูมีให้มันตลอด จากที่มันเคยพูดว่ามันไม่สวยไม่น่ารักเท่าหนูเท่าคนนู้นคนนี้ในกลุ่ม ประโยคที่หนูพิมปลอบมันจะมีความคิดที่รู้สึกรำคาญรู้สึกว่ามันต้องการแค่ให้คนชมคนสนใจรึป่าว พิกมีเกิลอ่ะค่ะ หนูไม่อยากคิดแบบนี้เพราะหนูรู้สึกว่ามันก็เคยซื้อของขวัญวันเกิดให้หนูใจดีกับหนูเลี้ยงข้าวเลี้ยงขนมหนู รู้สึกติดหนี้บุญคุณรู้สึกว่าเรายังทำให้เขาไม่พอมีสิทธิ์คิดกับเพื่อนไม่ดีแบบนี้ได้ไง จนมีวันนึงหนูอยูกับมันสองคนนี่แหล่ะแล้วเพื่อนคนนี้แต่งหน้าลอยไง พอมีคนมองเขาเยอะก็แบบไม่มั่นใจในตัวเองอีกแล้ว เขาเลยถามหนูว่าหน้ากูลอยไหม ในความคิดหนูตอนนั้นคือหนูรู้สึกว่าเพื่อนกันจริงๆรักเพื่อนจริงๆมันควรเตือนควรบอกรึป่าวไม่ใช่หลับหูหลับตาตลอด เพราะทุกครั้งที่แบบเพื่อนแต่งหน้ามีตรงนู้นตรงนี้ยังไม่โอเคหรือขี้ตงขี้ตาติดหนูเห็นแต่ไม่เคยเตือนสักครั้งในชีวิตเลยค่ะเพราะกลัวเพื่อนเสียความมั่นใจเลยเลือกเงียบดีกว่า จนหนูเอามาคิดดูว่ารักเพื่อนมันควรบอกควรเตือนไม่ใช่หรอ ประจวบเหมาะเลยค่ะวันนั้นเพื่อนคนนั้นถามพอดีว่าหน้าลอยไหมหนูเลยเลือกที่จะตอบว่าใช่มันลอยน้ำเสียงไม่ได้ดูเยาะเย้ยสะใจบุลี่อะไรเลยนะคะ เพราะหนูเองเป็นคนที่แต่งหน้าลอยกว่ามันอีกเคยโดนทักโดนขำเรื่องหน้าลอยบ่อยมาก พอมันมาถามหนูเลยตอบแบบน้ำเสียงปกตินุ่มๆ หนูอาจจะผิดที่รู้ไม่ทันแหล่ะค่ะว่าเขาอยากไม่ได้ต้องการความจริงเขาอาจจะอยากได้คำปลอบใจที่ไม่ใช่คำว่า ใช่มันลอย ที่หนูพูดไป พอทีนี้หลังจากตอนนั้น ช่วงเย็นๆกลุ่มหนูแล้วก็เพื่อนอีกกลุ่มที่สนิทกันเหมือนกันก็เดินจะออกนอกรรกันเพื่อนคนนั้นมันก็ส่องกระจกแล้วถามทุกคนที่อยู่ด้วยตอนนั้นว่า หน้าลอยไหม ใช่ค่ะทุกคนพร้อมใจกันปลอบใจเขา ว่าไม่ลอยสวยแล้วน่ารักแล้ว เขาพูดมาว่า หรอ แต่หนูบอกว่าหน้าเขาลอย ทุกคนพร้อมใจกันหันมามองตาเขียวใส่หนูแล้วถามว่าทำไมหนูพูดแบบนั้น กลายเป็นว่าหนูรู้สึกว่ากูหลับหูหลับตาชมต่อไปโดยไม่ต้องบอกต้องเตือนมันก็ดีอยู่ละไม่น่ารู้สึกอยากหวังดีเลยอีสัส แต่หนูโกรธที่เขาพูดว่า แต่หนูบอกว่าหน้าเขาลอย ใช่หนูพูดจริงๆ แต่ประโยคที่เขาพูดว่าหนูเป็นคนบอกมันดูไม่ดีตรงที่หนูเหมือนพูดให้เขาเสียความมั่นใจเองเลยโดยที่เขาไม่ได้ถาม แต่เขาถามไง เขาพูดมาแค่นั้นหนูเลยรู้สึกว่าเพื่อนคนอื่นคงจะคิดว่าหนูก็พวกท้อกซิกดีๆนั่นแหล่ะ หนูเลยไม่รู้จะทำยังไงไม่รู้ว่าเป็นหนูรึป่าวที่คนผิดเป็นคนท้อกซิก เลยอยากรู้ความคิดคนอื่นค่ะ55 ถ้าเป็นหนูที่ผิดก็จะปรับตัวเอาหนูไม่อยากเป็นแบบที่หนูไม่ชอบหนูอยากอยู่ร่วมกับคนอืรได้