พระมหาพุทธพิมพ์ ณ วัดไชโยวรวิหาร

สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) เจ้าอาวาสวัดระฆังโฆษิตาราม ได้สร้างพระพุทธรูปองค์ใหญ่ขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๔ โดยเดิมเป็นพระพุทธรูปนั่งขัดสมาธิ ก่อด้วยปูนขาว ไม่ได้ปิดทอง และประดิษฐานกลางแจ้ง ณ วัดไชโยวรวิหาร

ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๕ โปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยารัตนบดินทร (บุญรอด) เป็นแม่กองปฏิสังขรณ์วัดทั้งพระอาราม เมื่อ พ.ศ. ๒๔๓๐ ครั้นมีการก่อสร้างพระวิหาร จำเป็นต้องกระทุ้งฐานราก ส่งผลให้พระพุทธรูปองค์เดิมซึ่งได้พังลง จากการที่องค์พระไม่สามารถทนแรงสั่นสะเทือนได้

พระองค์จึงโปรดเกล้าฯ จึงมีพระราชโองการให้พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประดิษฐ์วรการ ช่างเอกในสมัยนั้นเป็นผู้ดำเนินการ โดยรื้อสร้างใหม่ทั้งหมด วางรากฐานใหม่ และนำโครงเหล็กมาเป็นแกนภายในเพื่อเสริมความมั่นคง พร้อมทั้งลดขนาดลงจนเป็นสัดส่วนที่เห็นในปัจจุบัน

พระพุทธรูปองค์นี้มีนามว่า “พระมหาพุทธพิมพ์” เป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่ ปางสมาธิ นั่งขัดสมาธิซ้อนพระหัตถ์ ครองจีวรพาดสังฆาฏิกว้าง มีขนาดหน้าตักกว้าง ๘ วา ๖ นิ้ว และสูงถึงยอดพระรัศมี ๑๑ วา ๑ ศอก ๗ นิ้ว ประดิษฐานอยู่ภายในพระวิหารขนาดใหญ่ ซึ่งมีความสูงประมาณ ๑ เส้นเศษ

เที่ยววัดไทย teawwatthai
เที่ยวชมวัดและสักการะบูชาสิ่งศักดิ์สิทธ์คู่บ้านคู่เมืองไทย

#พระมหาพุทธพิมพ์
#เที่ยววัดไทย
#teawwatthai
#เที่ยววัดไทยteawwatthai