-ลมหายใจเป็นมงกุฏกรรมฐาน
"การทำจิตของเราให้มีรากฐาน
คือกรรมฐาน เอาลมหายใจเข้า-ออก
เป็นรากฐาน เรียกว่า...อานาปานสติ
ทีนี้! จะยกเอาลมเป็นกรรมฐานเป็นอารมณ์
การทำกรรมฐาน มีหลายอย่างมากมาย
มันก็ยาก ลำบากเอาลมนี้เป็นกรรมฐานดีกว่า
เพราะว่า ลมหายใจนี้ เป็นมงกุฏกรรมฐานมา
แต่ครั้งดึกดำบรรพ์มาแล้ว...
พอเรามีโอกาสดีๆ เราเข้าไปนั่งสมาธิ
เอามือขวาทับมือซ้าย เอาขาขวาทับขาซ้าย ตั้งกายให้ตรง แล้วก็นึกในจิตของเราว่า...
บัดนี้ เราจะวางภาระทุกสิ่งทุกอย่างให้หมดไป ไม่เอาอะไรมาเป็นเครื่องกังวล ปล่อย...ปล่อย...ให้หมด แม้จะมีธุระอะไรอยู่มากมาย ก็ปล่อย...ปล่อยทิ้ง
ในเวลานั้น...สอนจิตของเราว่าจะกำหนดตามลมอันนี้ ให้มีความรู้สึกอยู่...
แต่อารมณ์อันเดียว แล้วก็หายใจเข้า-หายใจออก
การกำหนดลมหายใจนั้น...
อย่าให้มันยาว อย่าให้มันสั้น อย่าให้มันค่อย อย่าให้มันแรง ให้มันพอดีๆ
สติ คือความระลึกได้
สัมปชัญญะ คือความรู้ตัวอันเกิดจากจิตนั้น
ให้รู้ว่า...ลมออก ให้รู้ว่า...ลมเข้า
สบาย...ไม่ต้องนึกอะไร ไม่ต้องคิดไปโน่น
ไม่ต้องคิดไปนี่!
ในเวลาปัจจุบันนี้เรามีหน้าที่...
ที่จะกำหนดลมหายใจเข้า-ลมหายใจออกอย่างเดียว ไม่มีหน้าที่ ที่จะไปคิดอย่างอื่น
ให้มีสติ ความระลึกได้ตามเข้าไป
และสัมปชัญญะ ความรู้ตัวว่า...บัดนี้
เราหายใจอยู่...
เมื่อลมเข้าไป...
•ต้นลมอยู่ปลายจมูก
•กลางลมอยู่หทัย
•ปลายลมอยู่สะดือ
เมื่อหายใจออก...
•ต้นลมอยู่สะดือ
•กลางลมอยู่หทัย
•ปลายลมอยู่จมูก ให้รู้สึก...อย่างนี้
หายใจเข้า
๑. จมูก ๒. หทัย ๓. สะดือ
หายใจออก
๑. สะดือ ๒. หทัย ๓. จมูก
กำหนดอยู่สามอย่างนี้ หายความกังวลหมด
ไม่ต้องคิดเรื่องอื่น กำหนดเข้าไป
ให้รู้...ต้นลม กลางลม ปลายลม สม่ำเสมอ
แล้วต่อนั้นไป จิตของเราจะมีความรู้สึก...
ต้นลม กลางลม ปลายลม ตลอดเวลา
เมื่อทำไปเช่นนี้...
จิต อันควรแก่การงาน ก็จะเกิดขึ้น
กาย ก็ควรแก่การงาน การขบเมื่อยทั้งหลาย
จะค่อยๆหายไปเรื่อยๆ
กาย ก็จะเบาขึ้น
จิต ก็จะรวมเข้า
ลมหายใจ ก็จะละเอียดเข้า น้อยลงๆ
เราทำแบบนี้เรื่อยๆ
จนกว่...
จิต มันจะสงบระงับลง เป็นหนึ่ง."
------------------------------------------------------------------
หลวงพ่อชา สุภัทโท วัดหนองป่าพง
ที่มา : ธรรมปฏิสันถาร.
Cr.เพจวัดพระธาตุขุนบง
หลวงพ่อชา สอนฝึกสมาธิ แบบละเอียด
"การทำจิตของเราให้มีรากฐาน
คือกรรมฐาน เอาลมหายใจเข้า-ออก
เป็นรากฐาน เรียกว่า...อานาปานสติ
ทีนี้! จะยกเอาลมเป็นกรรมฐานเป็นอารมณ์
การทำกรรมฐาน มีหลายอย่างมากมาย
มันก็ยาก ลำบากเอาลมนี้เป็นกรรมฐานดีกว่า
เพราะว่า ลมหายใจนี้ เป็นมงกุฏกรรมฐานมา
แต่ครั้งดึกดำบรรพ์มาแล้ว...
พอเรามีโอกาสดีๆ เราเข้าไปนั่งสมาธิ
เอามือขวาทับมือซ้าย เอาขาขวาทับขาซ้าย ตั้งกายให้ตรง แล้วก็นึกในจิตของเราว่า...
บัดนี้ เราจะวางภาระทุกสิ่งทุกอย่างให้หมดไป ไม่เอาอะไรมาเป็นเครื่องกังวล ปล่อย...ปล่อย...ให้หมด แม้จะมีธุระอะไรอยู่มากมาย ก็ปล่อย...ปล่อยทิ้ง
ในเวลานั้น...สอนจิตของเราว่าจะกำหนดตามลมอันนี้ ให้มีความรู้สึกอยู่...
แต่อารมณ์อันเดียว แล้วก็หายใจเข้า-หายใจออก
การกำหนดลมหายใจนั้น...
อย่าให้มันยาว อย่าให้มันสั้น อย่าให้มันค่อย อย่าให้มันแรง ให้มันพอดีๆ
สติ คือความระลึกได้
สัมปชัญญะ คือความรู้ตัวอันเกิดจากจิตนั้น
ให้รู้ว่า...ลมออก ให้รู้ว่า...ลมเข้า
สบาย...ไม่ต้องนึกอะไร ไม่ต้องคิดไปโน่น
ไม่ต้องคิดไปนี่!
ในเวลาปัจจุบันนี้เรามีหน้าที่...
ที่จะกำหนดลมหายใจเข้า-ลมหายใจออกอย่างเดียว ไม่มีหน้าที่ ที่จะไปคิดอย่างอื่น
ให้มีสติ ความระลึกได้ตามเข้าไป
และสัมปชัญญะ ความรู้ตัวว่า...บัดนี้
เราหายใจอยู่...
เมื่อลมเข้าไป...
•ต้นลมอยู่ปลายจมูก
•กลางลมอยู่หทัย
•ปลายลมอยู่สะดือ
เมื่อหายใจออก...
•ต้นลมอยู่สะดือ
•กลางลมอยู่หทัย
•ปลายลมอยู่จมูก ให้รู้สึก...อย่างนี้
หายใจเข้า
๑. จมูก ๒. หทัย ๓. สะดือ
หายใจออก
๑. สะดือ ๒. หทัย ๓. จมูก
กำหนดอยู่สามอย่างนี้ หายความกังวลหมด
ไม่ต้องคิดเรื่องอื่น กำหนดเข้าไป
ให้รู้...ต้นลม กลางลม ปลายลม สม่ำเสมอ
แล้วต่อนั้นไป จิตของเราจะมีความรู้สึก...
ต้นลม กลางลม ปลายลม ตลอดเวลา
เมื่อทำไปเช่นนี้...
จิต อันควรแก่การงาน ก็จะเกิดขึ้น
กาย ก็ควรแก่การงาน การขบเมื่อยทั้งหลาย
จะค่อยๆหายไปเรื่อยๆ
กาย ก็จะเบาขึ้น
จิต ก็จะรวมเข้า
ลมหายใจ ก็จะละเอียดเข้า น้อยลงๆ
เราทำแบบนี้เรื่อยๆ
จนกว่...
จิต มันจะสงบระงับลง เป็นหนึ่ง."
------------------------------------------------------------------
หลวงพ่อชา สุภัทโท วัดหนองป่าพง
ที่มา : ธรรมปฏิสันถาร.
Cr.เพจวัดพระธาตุขุนบง