หรือเราที่เป็นลูกที่ไม่ดี

ถ้าหากวันนึงคนเป็นลูกลองเปิดใจคุยกับแม่เรื่องความรู้สึกทั้งหมดที่ก่อในตัว แต่ได้คำตอบมาว่า เพราะยังคิดไม่เป็นถึงรู้สึกแบบนี้ ส่วนตัวเราเข้าใจว่าแม่ต้องการสั่งสอนแบบไหน แน่นอนว่าไปในทางที่ดี แต่สุขภาพจิตเราแอบแย่ขึ้น เนื่องจากแม่คิดว่าการสั่งสอนด้วยคำพูดแรงๆมักได้ผล ใช่ได้ผล แต่เราเสียใจบางทีมันดูแรงเกินไป เช่น วันนึงเขาด่าเราเพราะเราลืมสมุดเขียนเล็กๆ ที่ไม่ได้มีเนื้อความอะไร แต่เขาด่าว่าเสียชาติเกิด สมองแบบนี้ไม่ต้องเรียนแล้ว เสียเงินเรียน จบไม่สูงหรอก เรียนไปก็สมองเหมือนเดิม ออกมาทำงานนี่จะได้รู้ว่าอะไรลำบาก ส่วนตัวเราพอฟังแล้วก็เสียใจนิดหน่อยเพราะโดนด่าแบบนี้เยอะจี้เรื่องอนาคตจนเป็นปมในใจ ส่วนตัวเราทำงานช่วยทางบ้านแค่ยังไม่ได้มีส่วนรับผิดชอบมากมายด้านการเงิน รู้ว่าอะไรลำบากอะไรที่ได้มายาก เราโดนบ่อยๆจนเสียสุขภาพจิต แต่แม่ก็บอกเราไม่เข้าใจเจตนาแม่ แต่แม่ก็ไม่เข้าใจว่าเราเองก็แค่เด็กคนนึงที่อยากได้รับความอ่อนโยนบ้าง ปล.ส่วนตัวเราเข้าใจคนทางบ้านเลยพยายามตั้งใจเรียน ตั้งใจเป็นคนที่ดีไม่นอกลู่นอกทาง