ด้วยเป็นคนเหนือเเต้ๆ (คนเชียงราย) ข้าวเเต่นจัดเป็นของกินเล่นประจำบ้าน ...
สมัยก่อน ข้าวเเต๋นจะทำจากข้าวเหนียวเอาไปนึ่ง เเล้วเอาไปปั้นด้วยมือ ขึ้นรูปให้กลมๆ ขนาดเล็กใหญ่เเล้วเเต่เเม่ค้า ...เอา ตากให้เเห้งอยู่ตัว .... เเล้วจึงนำไปทอด พอเย็นก็ราดน้ำอ้อย(น้ำตาลก้อนๆสีน้ำตาลเข็ม ที่ทำจากน้ำอ้อย)
ในปัจจุบันไม่เเน่ใจว่าปรับวิธี/รูปเเบบไปเเค่ไหนเเล้ว....
ข้าวเเต๋น จึงอร่อยเป็นที่นิยม เน้นๆก็เพราะ ถูก+ หาง่าย
สมัยก่อน ขนมซองกรุบกรอบ จัดเป็นขนมราคาเเพง ถุงละ๕-๗บาทสมัยนั้นเเล้วเเต่ยี่ห้อ เนื้อในซองก็น้อยนิด.. กินไม่ทันได้รสก็หมดล่ะ😅
บรรดาเเม่ๆจึงเลือกซื้อข้าวเเต๋นให้ลูกกินมากกว่า (ถุงก็ใหญ่กว่า ปริมาณมากกว่า + ถูกกว่าอีก ราคาน่าจะราคา๓-๕บาท คุ้มเกินคุ้ม / อ้อ ราคานี้ คือเมื่อช่วง๓๐-๔๐ปีก่อนนะคะ) ยิ่งถ้าเป็นเเม่ค้าที่รู้จัก/ซื้อประจำมีเเถมให้อีกคุ้มเกินคุ้ม!! 😁🤣
(ข้าวเเต่นสมัยก่อน ทำกันเองเเบบบ้านๆ จะเก็บไว้ไม่ได้นานเพราะเป็นของทอดเหม็นหืนง่าย? ใส่ถุงพลาสติกธรรมดา... ถ้าทำเเล้วขายไม่ได้.. ก็เละเเตกหักง่าย ไม่สวยขายยากเข้าไปอีก )
ก็เลยโตมากะข้าวเเต๋น ขนมพื้นบ้าน ที่หาทานได้ง่ายๆตามตลาดทั่วไป...
ปัจจุบัน ถ้ามีโอกาสกลับบ้าน ก็จะไปหาข้าวเเต๋น มาทานเล่นระลึกความหลัง +ได้อุดหนุนท้องถิ่น ปัจจุบันราคาก็โดดไปไกลล่ะ ถุงละ๒๐-๕๐(เเล้วเเต่ขนาดถุง/ความพิถีพิถัน/รสชาต) ปัจจุบันมีขึ้นห้าง / เข้าduty free ราคาก็เเล้วเเต่จะเรียกกันไป ....
ส่วนตัวชอบรสดั้งเดิมที่ทานมาเเต่เด็กๆ คือ ข้าวเเต๋นราดน้ำอ้อยค่ะ
พอย้ายมาอยู่เมืองนอก ....
ก็หาทานข้าวพอง (เเบบฝรั่ง) เเก้ขัดไป ... อ้อ ข้าวพองถือเป็นอาหารทดเเทนสำหรับคนที่เเพ้กลูเทน (Gluten)ที่ไม่สามารถทานขนมปังที่ขายกันทั่วไปได้..
ข้าวพองฝรั่ง ไม่เเน่ใจว่าทำจากข้าวอะไร (เดาว่า น่าจะข้าวจ้าวทั่วไป) นำไปอบจนพองตัว มีทั้งข้าวพองที่มีเเต่ข้าวล้วนๆ, เเบบผสมซีเรียล เเบบผสมข้าวโพดฯลฯ
มีทั้งเเบบราดหน้าด้วยชอคโกเเลต(ขาว/ดำ)/ราดด้วยชอคผสมผลไม้อย่างสตอเบอรี่ฯลฯ
ส่วนตัวชอบรสจืดๆเเบบไม่มีรสชาติค่ะ ซื้อไว้ติดบ้าน ... มีศื้อรสหวานอย่างอื่นบ้างให้ลูกสาวได้ขบเคี้ยว...
รูปลักษณ์/รสชาติอาจไม่เหมือนข้าวเเต๋นสักทีเดียว เเต่ก็ถือว่าเเก้ขัดได้บ้าง.....
ข้าวเเต๋นของเหนือ VS ข้าวพองของฝรั่ง
สมัยก่อน ข้าวเเต๋นจะทำจากข้าวเหนียวเอาไปนึ่ง เเล้วเอาไปปั้นด้วยมือ ขึ้นรูปให้กลมๆ ขนาดเล็กใหญ่เเล้วเเต่เเม่ค้า ...เอา ตากให้เเห้งอยู่ตัว .... เเล้วจึงนำไปทอด พอเย็นก็ราดน้ำอ้อย(น้ำตาลก้อนๆสีน้ำตาลเข็ม ที่ทำจากน้ำอ้อย)
ในปัจจุบันไม่เเน่ใจว่าปรับวิธี/รูปเเบบไปเเค่ไหนเเล้ว....
ข้าวเเต๋น จึงอร่อยเป็นที่นิยม เน้นๆก็เพราะ ถูก+ หาง่าย
สมัยก่อน ขนมซองกรุบกรอบ จัดเป็นขนมราคาเเพง ถุงละ๕-๗บาทสมัยนั้นเเล้วเเต่ยี่ห้อ เนื้อในซองก็น้อยนิด.. กินไม่ทันได้รสก็หมดล่ะ😅
บรรดาเเม่ๆจึงเลือกซื้อข้าวเเต๋นให้ลูกกินมากกว่า (ถุงก็ใหญ่กว่า ปริมาณมากกว่า + ถูกกว่าอีก ราคาน่าจะราคา๓-๕บาท คุ้มเกินคุ้ม / อ้อ ราคานี้ คือเมื่อช่วง๓๐-๔๐ปีก่อนนะคะ) ยิ่งถ้าเป็นเเม่ค้าที่รู้จัก/ซื้อประจำมีเเถมให้อีกคุ้มเกินคุ้ม!! 😁🤣
(ข้าวเเต่นสมัยก่อน ทำกันเองเเบบบ้านๆ จะเก็บไว้ไม่ได้นานเพราะเป็นของทอดเหม็นหืนง่าย? ใส่ถุงพลาสติกธรรมดา... ถ้าทำเเล้วขายไม่ได้.. ก็เละเเตกหักง่าย ไม่สวยขายยากเข้าไปอีก )
ก็เลยโตมากะข้าวเเต๋น ขนมพื้นบ้าน ที่หาทานได้ง่ายๆตามตลาดทั่วไป...
ปัจจุบัน ถ้ามีโอกาสกลับบ้าน ก็จะไปหาข้าวเเต๋น มาทานเล่นระลึกความหลัง +ได้อุดหนุนท้องถิ่น ปัจจุบันราคาก็โดดไปไกลล่ะ ถุงละ๒๐-๕๐(เเล้วเเต่ขนาดถุง/ความพิถีพิถัน/รสชาต) ปัจจุบันมีขึ้นห้าง / เข้าduty free ราคาก็เเล้วเเต่จะเรียกกันไป ....
ส่วนตัวชอบรสดั้งเดิมที่ทานมาเเต่เด็กๆ คือ ข้าวเเต๋นราดน้ำอ้อยค่ะ
พอย้ายมาอยู่เมืองนอก ....
ก็หาทานข้าวพอง (เเบบฝรั่ง) เเก้ขัดไป ... อ้อ ข้าวพองถือเป็นอาหารทดเเทนสำหรับคนที่เเพ้กลูเทน (Gluten)ที่ไม่สามารถทานขนมปังที่ขายกันทั่วไปได้..
ข้าวพองฝรั่ง ไม่เเน่ใจว่าทำจากข้าวอะไร (เดาว่า น่าจะข้าวจ้าวทั่วไป) นำไปอบจนพองตัว มีทั้งข้าวพองที่มีเเต่ข้าวล้วนๆ, เเบบผสมซีเรียล เเบบผสมข้าวโพดฯลฯ
มีทั้งเเบบราดหน้าด้วยชอคโกเเลต(ขาว/ดำ)/ราดด้วยชอคผสมผลไม้อย่างสตอเบอรี่ฯลฯ
ส่วนตัวชอบรสจืดๆเเบบไม่มีรสชาติค่ะ ซื้อไว้ติดบ้าน ... มีศื้อรสหวานอย่างอื่นบ้างให้ลูกสาวได้ขบเคี้ยว...
รูปลักษณ์/รสชาติอาจไม่เหมือนข้าวเเต๋นสักทีเดียว เเต่ก็ถือว่าเเก้ขัดได้บ้าง.....