สวัสดีค่ะเรามีปัญหากับเขาบ่อยมากช่วงที่เขากลับมาอยู่บ้านเดี๋ยวเราจะเล่าตั้งแต่ต้นเลยนะคะ
**เขา=พี่ชายนะคะ*
-ช่วงที่อยู่ประถมก็ชอบพูดจาเสียๆใส่+กับตีเราด้วยผลักประตูอะไรแบบนี้ค่ะ(เพราะเราทะเลาะกับแม่) เราคิดว่าเรื่องแบบนี้คนเป็นพี่มีสิทธิ์ด้วยเหรอคะ ตอนนั้นเราเคยเขียนจดหมายลาโลกเพราะเขาค่ะ เราเป็นคนที่โกรธแล้วจะล็อคประตูเข้าห้อง พ่อเลยว่าเดี๋ยวจะเอากลอนออกแต่ไม่ทำค่ะ คนที่ทำคือเขา
-ช่วงมัธยมโควิด (จำไม่ได้ว่าตอนนั้นเรากับเขาโกรธกันเพราะอะไร)โทรศัพท์ที่เขาเคยให้เรามันดันพังค่ะ ตอนนั้นพี่สะใภ้เลยบอกว่าเดี๋ยวแกเอาไปซ่อมให้พอซ่อมเสร็จแกก็ซื้อของกินแล้วชวนเราออกมากินด้วยกัน เขาคนนั้นก็บอกว่าไม่ต้องให้มันออกมากินให้มันอยู่แต่ในนั้นแหละ(เราอยู่ในห้องเพราะไม่อยากเจอเขาค่ะ) สรุปเราไม่ได้โทรศัทพ์ค่ะเขาเอาไปให้อาใช้ฟรีๆเลย
-อีกช่วงนึงก็ใกล้ๆกันค่ะ ตอนนั้นเราเพิ่งสอบเสร็จแม่ใช้ให้เราไปทำอะไรก็ไม่รู้เราง่วงมากเลยตะคอกไปเขาก็เลยด่าว่าเราสารพัด แล้วมันเป็นช่วงเรียนออนไลน์ค่ะ เราไม่มีโทรศัพท์ใช้แล้วเลยเอาของพ่อมา(เครื่องนี้เขาก็ให้พ่อค่ะ)เรียนเสร็จเราเลยคุยกับเพื่อนในโทรศัพท์พ่อเล่นเกมส์ด้วยกันพ่ออนุญาตแล้ว แต่เขาไม่พอใจแล้วเอาโทรศัพท์กลับไปพ่อก็ได้แต่เงียบ เขาว่าเราเล่นเสียงดังไม่ช่วยแม่ทำอะไรสักอย่างเล่นโทรศัพท์กับนอนอย่างเดียว ทั้งๆที่เขาก็ไม่ทำอะไรบางครั้งแม่เตือนก็พูดจาตะคอกใส่แม่บ่อย *ตอนนั้นเราเล่นเครื่องเก่าที่ติดๆดับๆ จนเพื่อนให้ยืมโทรศัพท์เล่นช่วงที่ไปบ้านเพื่อน
พ่อแม่เลยจะซื้อโทรศัพท์ให้เราi6s ก็มาว่าแม่จะซื้อให้ทำไมไร้สาระแพงก็แพงนู่นนี่นั่น พูดแต่ละคำมันติดในใจเราทั้งนั้นเลยค่ะ
**แต่พอเขาไม่อยู่ที่บ้านเรากับเขาจะคุยกันดี**
-พ่อกับแม่ไปกรีดยางเลยฝากหลานให้เราไปนอนเฝ้า(เราไม่ค่อยชอบเด็กค่ะ+หลานคือลูกพี่สาวนะคะ) คืนนั้นเราเผลอหลับมารู้ตอนเช้าว่าหลานเดินไปบ้านย่าข้างๆกัน เขาก็มาด่าเราอีกไม่ดูหลานเราก็บอกไปว่าเหนื่อยเลยเผลอหลับช่วงนั้นเรียนออนไลน์งานเยอะค่ะ
เขาก็ว่าเถียงแล้วอารมณ์ขึ้นจะมาพังประตูเราค่ะ แม่ก็ห้ามว่าช่างเถอะๆแค่นั้น ประตูเกือบจะพังด้วยซ้ำเราโทรไปหาพ่อเหมือนพ่อไม่ได้จัดการให้ เป็นความรู้สึกที่ตอนนี้ยังติดในหัวเลยค่ะว่าทำไมถึงไม่จัดการเขาบ้าง
เข้าใจว่าไม่อยากให้ทะเลาะให้เรื่องใหญ่แต่เหมือนพ่อแม่เกรงใจเขาแล้วความรู้สึกเราล่ะ
ตอนนี้ลาออกจากงานก็ไม่วางแผนตังค์สำรองก็ไม่มีมาเดือดร้อนพ่อแม่อีกกลับมาอยู่บ้านทั้งๆที่อายุ34 (เข้าใจว่าไม่ควรเอาอายุมาวัดความสำเร็จนะคะ ถึงไม่มีอะไรเป็นของตัวเองแต่ไม่เดือดร้อนคนอื่นก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ) แต่นี่เขายืมเงินไปทั่วยืมพ่อแม่ยืมเรายืมอายืมลูกพี่ลูกน้องยืมแฟนพี่สาวกับพี่สาวยืมย่า จนเขาเอือมหมดแล้วค่ะ พ่อกับแม่บ่นเรื่องนี้ก็ไม่ฟัง แม่เลยพูดกับเขาเรื่องนี้ก็โดนตะคอกใส่ค่ะ
เขากลับมาอยู่บ้านรอบนี้เราไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะมันคือบ้านพ่อแม่และเขาก็เป็นลูกเหมือนกันแต่พอเราบอกแม่ให้บอกเขาบ้างเบาเสียงโทรศัพท์หน่อยไปสูบบุหรี่ข้างนอกบ้านด้วย แม่ก็ไม่ค่อยบอกบอกแค่ให้ลดเสียงซึ่งเขานอนอยู่โถงทางเดินหน้าห้องเราค่ะห้องเขาไม่ได้ทำความสะอาดกลิ่นหวันบุหรี่ก็ลอยเข้าห้องเราเต็มๆเลยค่ะ ที่เรากินยาปรับอารมณ์ทุกวันนี้เขามีส่วนค่ะ(เราเป็นโรควิตกกังวล)แค่เขาอยู่ที่บ้านเราก็อึดอัดมากๆเขากินข้าวก็เสียงดังเดินก็เสียงดัง(กว่าคนปกติ)เราอยากเลิกสนใจมากแต่สมองมันจดจ่อ
**ทำยังไงดีให้เขาไม่มีผลกับเราและเราไม่รัจะทำยังไงให้พ่อแม่รู้ถึงความรู้สึกตรงนี้บ้าง
**เขาก็มีข้อดีแต่ข้อเสียมันกลบหมดค่ะ
มีพี่ชายแบบนี้ไม่อยากมีพี่เลยค่ะ
**เขา=พี่ชายนะคะ*
-ช่วงที่อยู่ประถมก็ชอบพูดจาเสียๆใส่+กับตีเราด้วยผลักประตูอะไรแบบนี้ค่ะ(เพราะเราทะเลาะกับแม่) เราคิดว่าเรื่องแบบนี้คนเป็นพี่มีสิทธิ์ด้วยเหรอคะ ตอนนั้นเราเคยเขียนจดหมายลาโลกเพราะเขาค่ะ เราเป็นคนที่โกรธแล้วจะล็อคประตูเข้าห้อง พ่อเลยว่าเดี๋ยวจะเอากลอนออกแต่ไม่ทำค่ะ คนที่ทำคือเขา
-ช่วงมัธยมโควิด (จำไม่ได้ว่าตอนนั้นเรากับเขาโกรธกันเพราะอะไร)โทรศัพท์ที่เขาเคยให้เรามันดันพังค่ะ ตอนนั้นพี่สะใภ้เลยบอกว่าเดี๋ยวแกเอาไปซ่อมให้พอซ่อมเสร็จแกก็ซื้อของกินแล้วชวนเราออกมากินด้วยกัน เขาคนนั้นก็บอกว่าไม่ต้องให้มันออกมากินให้มันอยู่แต่ในนั้นแหละ(เราอยู่ในห้องเพราะไม่อยากเจอเขาค่ะ) สรุปเราไม่ได้โทรศัทพ์ค่ะเขาเอาไปให้อาใช้ฟรีๆเลย
-อีกช่วงนึงก็ใกล้ๆกันค่ะ ตอนนั้นเราเพิ่งสอบเสร็จแม่ใช้ให้เราไปทำอะไรก็ไม่รู้เราง่วงมากเลยตะคอกไปเขาก็เลยด่าว่าเราสารพัด แล้วมันเป็นช่วงเรียนออนไลน์ค่ะ เราไม่มีโทรศัพท์ใช้แล้วเลยเอาของพ่อมา(เครื่องนี้เขาก็ให้พ่อค่ะ)เรียนเสร็จเราเลยคุยกับเพื่อนในโทรศัพท์พ่อเล่นเกมส์ด้วยกันพ่ออนุญาตแล้ว แต่เขาไม่พอใจแล้วเอาโทรศัพท์กลับไปพ่อก็ได้แต่เงียบ เขาว่าเราเล่นเสียงดังไม่ช่วยแม่ทำอะไรสักอย่างเล่นโทรศัพท์กับนอนอย่างเดียว ทั้งๆที่เขาก็ไม่ทำอะไรบางครั้งแม่เตือนก็พูดจาตะคอกใส่แม่บ่อย *ตอนนั้นเราเล่นเครื่องเก่าที่ติดๆดับๆ จนเพื่อนให้ยืมโทรศัพท์เล่นช่วงที่ไปบ้านเพื่อน
พ่อแม่เลยจะซื้อโทรศัพท์ให้เราi6s ก็มาว่าแม่จะซื้อให้ทำไมไร้สาระแพงก็แพงนู่นนี่นั่น พูดแต่ละคำมันติดในใจเราทั้งนั้นเลยค่ะ
**แต่พอเขาไม่อยู่ที่บ้านเรากับเขาจะคุยกันดี**
-พ่อกับแม่ไปกรีดยางเลยฝากหลานให้เราไปนอนเฝ้า(เราไม่ค่อยชอบเด็กค่ะ+หลานคือลูกพี่สาวนะคะ) คืนนั้นเราเผลอหลับมารู้ตอนเช้าว่าหลานเดินไปบ้านย่าข้างๆกัน เขาก็มาด่าเราอีกไม่ดูหลานเราก็บอกไปว่าเหนื่อยเลยเผลอหลับช่วงนั้นเรียนออนไลน์งานเยอะค่ะ
เขาก็ว่าเถียงแล้วอารมณ์ขึ้นจะมาพังประตูเราค่ะ แม่ก็ห้ามว่าช่างเถอะๆแค่นั้น ประตูเกือบจะพังด้วยซ้ำเราโทรไปหาพ่อเหมือนพ่อไม่ได้จัดการให้ เป็นความรู้สึกที่ตอนนี้ยังติดในหัวเลยค่ะว่าทำไมถึงไม่จัดการเขาบ้าง
เข้าใจว่าไม่อยากให้ทะเลาะให้เรื่องใหญ่แต่เหมือนพ่อแม่เกรงใจเขาแล้วความรู้สึกเราล่ะ
ตอนนี้ลาออกจากงานก็ไม่วางแผนตังค์สำรองก็ไม่มีมาเดือดร้อนพ่อแม่อีกกลับมาอยู่บ้านทั้งๆที่อายุ34 (เข้าใจว่าไม่ควรเอาอายุมาวัดความสำเร็จนะคะ ถึงไม่มีอะไรเป็นของตัวเองแต่ไม่เดือดร้อนคนอื่นก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ) แต่นี่เขายืมเงินไปทั่วยืมพ่อแม่ยืมเรายืมอายืมลูกพี่ลูกน้องยืมแฟนพี่สาวกับพี่สาวยืมย่า จนเขาเอือมหมดแล้วค่ะ พ่อกับแม่บ่นเรื่องนี้ก็ไม่ฟัง แม่เลยพูดกับเขาเรื่องนี้ก็โดนตะคอกใส่ค่ะ
เขากลับมาอยู่บ้านรอบนี้เราไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะมันคือบ้านพ่อแม่และเขาก็เป็นลูกเหมือนกันแต่พอเราบอกแม่ให้บอกเขาบ้างเบาเสียงโทรศัพท์หน่อยไปสูบบุหรี่ข้างนอกบ้านด้วย แม่ก็ไม่ค่อยบอกบอกแค่ให้ลดเสียงซึ่งเขานอนอยู่โถงทางเดินหน้าห้องเราค่ะห้องเขาไม่ได้ทำความสะอาดกลิ่นหวันบุหรี่ก็ลอยเข้าห้องเราเต็มๆเลยค่ะ ที่เรากินยาปรับอารมณ์ทุกวันนี้เขามีส่วนค่ะ(เราเป็นโรควิตกกังวล)แค่เขาอยู่ที่บ้านเราก็อึดอัดมากๆเขากินข้าวก็เสียงดังเดินก็เสียงดัง(กว่าคนปกติ)เราอยากเลิกสนใจมากแต่สมองมันจดจ่อ
**ทำยังไงดีให้เขาไม่มีผลกับเราและเราไม่รัจะทำยังไงให้พ่อแม่รู้ถึงความรู้สึกตรงนี้บ้าง
**เขาก็มีข้อดีแต่ข้อเสียมันกลบหมดค่ะ