สวัสดีครับ ขอมาเล่ามุมหนึ่งของชีวิตการทำงานเผื่อจะมีคนเคยรู้สึกคล้าย ๆ กันนะครับ ผมทำงานประจำมาเข้าปีที่ 3 แล้ว
เป็นสายงานทั่วไปไม่ได้หวือหวาอะไร ช่วงแรก ๆ ก็ไฟแรงมาก รับงานทุกอย่าง ทำโอทีบ่อย รู้สึกว่าตัวเองขยันและน่าจะไปได้ไกล
แต่พอเวลาผ่านไปกลับเริ่มรู้สึกแปลก ๆ ว่าทำไมเรายังอยู่จุดเดิม ทั้งที่ก็ไม่ได้อู้งานเลย
ช่วงหลังมานี้เลยลองกลับมานั่งทบทวนตัวเองจริงจัง ว่าแต่ละวันเราใช้เวลาไปกับอะไรบ้าง กลายเป็นว่าหลายอย่างที่ทำ
มันเป็นแค่งานจุกจิกที่ไม่ได้เพิ่มสกิลหรือสร้างผลงานชัดเจนเท่าไหร่
ที่พีคคือบางวันยุ่งมาก วิ่งงานทั้งวัน แต่พอเลิกงานแล้วตอบตัวเองไม่ได้เลยว่าวันนี้เรา “เก่งขึ้น” ตรงไหน
ผมเลยเริ่มลองปรับวิธีทำงานใหม่ จากที่เคยรับทุกอย่าง ก็เริ่มเลือกมากขึ้นว่าอะไรสำคัญจริง อะไรควรโฟกัสก่อน
แล้วก็พยายามกันเวลาไว้พัฒนาตัวเองแบบจริงจัง ไม่ใช่แค่คิดว่าจะทำ แต่ต้องมีช่วงเวลาที่ชัดเจนในแต่ละสัปดาห์
อีกอย่างที่เพิ่งรู้คือ การถาม feedback จากหัวหน้าหรือคนที่เก่งกว่า สำคัญมาก เพราะบางทีเราคิดว่าเราทำดีแล้ว แต่จริง ๆ ยังมีจุดที่ต้องปรับอีกเยอะ
พอเริ่มทำแบบนี้ไปสักพัก รู้สึกว่ามุมมองมันเปลี่ยนไป งานยังเยอะเหมือนเดิมนะครับ แต่เราเริ่มเห็นทิศทางมากขึ้นว่ากำลังพัฒนาตัวเองไปทางไหน
เลยอยากถามคนในนี้ครับ ว่ามีใครเคยอยู่ในช่วงที่รู้สึกว่า “ขยันแต่ไม่โต” แบบนี้ไหม แล้วมีวิธีจัดการหรือปรับ mindset กันยังไงบ้าง
เผื่อจะได้เอาไปลองปรับใช้ต่อ เพราะตอนนี้ผมก็ยังอยู่ในช่วงกำลังหาทางที่เหมาะกับตัวเองเหมือนกันครับ
ทำงานมา 3 ปี เพิ่งรู้ว่าตัวเอง “ยุ่งแต่ไม่ก้าวหน้า” ใครเคยเป็นแบบนี้บ้างครับ
เป็นสายงานทั่วไปไม่ได้หวือหวาอะไร ช่วงแรก ๆ ก็ไฟแรงมาก รับงานทุกอย่าง ทำโอทีบ่อย รู้สึกว่าตัวเองขยันและน่าจะไปได้ไกล
แต่พอเวลาผ่านไปกลับเริ่มรู้สึกแปลก ๆ ว่าทำไมเรายังอยู่จุดเดิม ทั้งที่ก็ไม่ได้อู้งานเลย
ช่วงหลังมานี้เลยลองกลับมานั่งทบทวนตัวเองจริงจัง ว่าแต่ละวันเราใช้เวลาไปกับอะไรบ้าง กลายเป็นว่าหลายอย่างที่ทำ
มันเป็นแค่งานจุกจิกที่ไม่ได้เพิ่มสกิลหรือสร้างผลงานชัดเจนเท่าไหร่
ที่พีคคือบางวันยุ่งมาก วิ่งงานทั้งวัน แต่พอเลิกงานแล้วตอบตัวเองไม่ได้เลยว่าวันนี้เรา “เก่งขึ้น” ตรงไหน
ผมเลยเริ่มลองปรับวิธีทำงานใหม่ จากที่เคยรับทุกอย่าง ก็เริ่มเลือกมากขึ้นว่าอะไรสำคัญจริง อะไรควรโฟกัสก่อน
แล้วก็พยายามกันเวลาไว้พัฒนาตัวเองแบบจริงจัง ไม่ใช่แค่คิดว่าจะทำ แต่ต้องมีช่วงเวลาที่ชัดเจนในแต่ละสัปดาห์
อีกอย่างที่เพิ่งรู้คือ การถาม feedback จากหัวหน้าหรือคนที่เก่งกว่า สำคัญมาก เพราะบางทีเราคิดว่าเราทำดีแล้ว แต่จริง ๆ ยังมีจุดที่ต้องปรับอีกเยอะ
พอเริ่มทำแบบนี้ไปสักพัก รู้สึกว่ามุมมองมันเปลี่ยนไป งานยังเยอะเหมือนเดิมนะครับ แต่เราเริ่มเห็นทิศทางมากขึ้นว่ากำลังพัฒนาตัวเองไปทางไหน
เลยอยากถามคนในนี้ครับ ว่ามีใครเคยอยู่ในช่วงที่รู้สึกว่า “ขยันแต่ไม่โต” แบบนี้ไหม แล้วมีวิธีจัดการหรือปรับ mindset กันยังไงบ้าง
เผื่อจะได้เอาไปลองปรับใช้ต่อ เพราะตอนนี้ผมก็ยังอยู่ในช่วงกำลังหาทางที่เหมาะกับตัวเองเหมือนกันครับ