ทำไมพ่อกับแม่ถึงอยากให้เราออกจากบ้านด้วย?

คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ค่ะพี่ๆ หนูอายุ19ปีนี้เรียนจบม.6เเต่ว่าไม่ได้ต่อมหาลัยเพราะหนูไม่ติดตั้งใจไว้ว่าจะรอสอบปีต่อมาแต่พอที่บ้านเห็นว่าหนูช่วยงานเขาได้เขาก็บอกไม่ต้องเรียนคือที่บ้านเปิดร้านอาหารเป็นของตัวเองค่ะ แล้วหนูก็ได้ช่วงงานเขาตั้งแต่ม.4ก็ช่วยเล็กๆน้อยๆจนถึงม.5หนูก็เริ่มเข้าครัวเริ่มทำแทนคุณแม่เขาก็บอกว่าหนูอะเก่งนะตอนแรกหนูก็ยังไม่เชื่อหรอกค่ะ แต่พอจบม.6มาหนูไม่ติดมหาลัยตามที่หวังเขาก็บอกไม่ต้องเรียนมาทำงานช่วยที่บ้านแต่น้ำเสียงตอนนั้นคือคนที่ผิดหวังในตัวหนูมากๆหนูเองก็ผิดหวังในตัวเองมากเหมือนกันจนมาสิ้นปี68หนูแทบจะะไม่ได้ออกไปใช้ชีวิตข้างนอกเพราะชีวิตหนูส่วนใหญ่คืออยู่ในครัวอยู่หน้าเตาแต่หนูก็ไม่ได้น้อยใจอะไรแบบนี้เลยนะคะเพราะเราคิดว่าเราแบ่งเบาเขาได้เยอะมากหนูเลยปรึกษากันทั้งพ่อและแม่ว่าหนูอยากไปเรียนเชฟนะอยากได้ใบประกอบวิชาชีพเผื่อวันใดวันนึงหนูจะได้ไปเมืองนอกไปหาประสบการณ์เยอะๆ เขาก็โอเคค่ะหนูก็ทำงานมาเรื่อยๆไม่เคยหยุดแต่มาปี69วันที่3เมษายนหนูบอกกับเขาว่าหนูจะไปเที่ยวขอลาสัก4-5วันนะน้องปิดเทอมพอดีให้น้องมาช่วย แต่ก็เหมือนจะโอเคแต่ก็แค่เหมือนอะค่ะ วันที่หนูเดินทางไปคือวันที่3 ส่วนเงินค่าใช้จ่ายต่างๆคือเงินของหนูที่เขาให้เป็นค่าแรงวันละ200เก็บมา3เดือนหลังที่หนูไม่เคยเอาตังแบบเต็มรูปแบบกับเขาเพราะมันคือธุรกิจครอบครัวแต่หนูขอเขาว่า3เดือนนี่หนูขอนะแม่เพราะเดี๋ยวเมษาจะไปเที่ยวแล้ววเงินทั้งหมดก็อยู่ที่เขาค่ะ พอวันเดินทางหนูบอกกับเขาว่าถ้าแม่ว่างก็โอนให้เลยนะ แต่พอหนูออกมาจนถึงจังหวัดที่จะเที่ยวกันแกก็ยังไม่โอนมา หนูเลยทักไปหาน้องพี่ๆเชื่อมั้ยคะว่าแกพูดว่ายังไง แกพูดว่ากลัวจะไม่ได้ใช้เงินรึไงใครใช้ให้ไปหนูก็ตกใจนะคะตอนที่ได้ยิน แต่ก็ไม่อะไรค่ะ พอวันที่สองที่ไปถึงจังหวัดที่จะเที่ยวเขาก็โอนมาให้หนู3พัน แต่ด้วยความที่เป็นลูกหนูก็เลยพูดไปว่าขอเบิก3อาทิยต์ได้มั้ยซึ่งถ้า3อาทิตย์วันละ200ก็จะได้เกือบๆ4พัน ทั้งที่เงินหนูที่หนูขอให้เขาเก็บวันละ200เป็น3เดือนมันก็ควรจะเยอะกว่านี้ แต่ชั่งเถอะค่ะหนูมาเที่ยวหนูก็ควรจะเที่ยวให้สนุกไม่คิดกับเรื่องพวกนี้ แต่พอวันที่3ของการมาเที่ยวแกก็โทรมาว่าให้หนูทำพาสปอร์ตไปหางานทำที่นั้นอยู่นั้นไปก่อนจะเอาไปเมืองนอก หนูก็ตกใจค่ะเลยถามไปว่าอ้าวแล้วที่หนูขอเรียนเชฟละ แกก็ตอบว่าไม่จำเป็นหรอกเปืองตังเอาไปทำอย่างอื่นเอาส่งไปเมืองนอก พี่เข้าใจมั้ยคะว่าการที่จะไปประเทศอื่นใช่ว่ามันจะไปพรุ่งนี้ได้เลยมันก็ต้องใช้เวลากว่าจะเตรียมตัวกว่าจะลงระบบกว่าจะทำพาสปอร์ต หนูก็อธิบายไปแกก็เงียบค่ะและก็ตัดสายพอถึงวันกลับแกก็จะพูดเชิงแบบว่าทำได้ไปเถอะอยู่ไปก็ไม่มีประโยชน์ใช้ชีวิตทิ้งไปวันๆหนูก็ไม่ได้ตอบอะไรมากค่ะมีแค่ตอบว่าค่ะ พอวันที่13ที่ผ่านมาหนูนั่งกินข้าวพร้อมแก แกก็พูดแต่คำเดิมๆค่ะว่าไปเถอะอย่าอยู่เลยอยู่ไปก็ไม่มีไรดีขึ้นซึ่งหนูคิดว่าสิ่งหนูทำมาตลอดมันไม่มีอะไรดีเลยหรอหรือผิดที่หนูแค่ไปเที่ยวบ้างแค่ไม่กี่วันก็มองว่าไม่มีประโยชน พี่ๆช่วยให้คำปรึกษาทีได้มั้ยคะว่าหนูต้องทำยังไง….