ประสบการณ์ที่โรงแรมแห่งนึงในจังหวัดหนองคาย

เมื่อไม่นานมานี้ผมได้พักโรงแรมแห่งนึงในจังหวัดหนองคาย ปกติผมพักโรงแรมที่พักอยู่เป็นประจำแต่มีญาติจะมานอนด้วยก็เลยต้องเปิดห้องเพิ่มแต่ห้องเต็มเลยต้องไปพักโรงแรมตรงข้าม ผมไปพักกัน3คน พอเปิดห้องอะไรเสร็จก็ปิดไฟนอนตามปกติแต่อยู่ๆผ้าห่มก็ถูกกระตุกจากมุมเตียงซึ่งไม่สามารถเป็นญาติผมอยู่แล้วเพราะทุกคนนอนหลับหมดแล้วผมเลยปลุกทุกคนให้ลงไปเอาตะกรุดกับพระในรถและเล่าให้ฟัง พอเอาขอฃอะไรเสร็จก็กลับเข้าห้อง พอนอนไปได้สักพักทุกคนก็หลับหมดเหลือผมคนเดียวผมก็เลยจะเดินไปปิดไฟที่ห้องน้ำจะได้มืดสนิทจังหวะที่กำลังจะลุกหางตาเหลือบไปเห็นคนนั่งอยู่ที่โต๊ะปลายเตียงตอนแรกผมคิดว่าญาตินั่งกินข้าวอยู่เลยเรียกไปญาติก็ขลานกลับมาแต่เสียงญาติอยู่ข้างๆผมหันไปดูญาติก็นอนอยู่ข้างผมผมหันกลับไปดูที่โต๊ะก็ยังอยู่ ที่ผมเห็นคือเหมือนคนทุกอย่างเห็นหัว แก้มอะไรชัดหมดแต่หันหน้าไปทางเดียวกับผมลักษณะเป็นคนแก่ๆผมหยิกติดหนังหัวใส่ผ้าถุงสีออกเขียวๆผมเห็นอย่างนั้นผมเลยนอนคลุมโปงผมไม่กล้าปลุกญาติเพราะเกรงใจ ผมก็เปิดออกดูเป็นพักๆว่าไปรึยัง จาก4ทุ่มถึงตี5 ก็ยังไม่ไปจนเวลาประมาณ6โมงเช้า เปิดผ้าห่มดูก็ไม่มีแล้ว ผมก็เลยนอนจนถึงเวลาประมาณ10โมงครึ่งผมก็ออกโรงแรมผมเลยเห็นว่าที่หน้าล็อกบี้มีเขียนว่าจองแล้วไม่รับคืน ผมเลยเข้าใจ (โรงแรมนี้ตั้งอยู่ที่โพนพิสัยใกลัวัดจอมนางตรงข้ามเซเว่น)