ทำไมเราไม่อยากทำงาน หรือเราเป็นเด็กขี้เกียจ...
คือบ้านเราประสบปัญหาทางการเงินค่ะ ซึ่งพี่ชายของแม่(ลุง) เปิดร้านอาหาร แถวศรีราชา แล้วคือ ตอนแรก เราไม่อยากไปเลยค่ะ ...ซึ่งร้านอ่ะค่ะเลิก4ทุ่มครึ่ง แล้วเราต้องตื่นมากวาดต้นไม้ ตอน6โมง ...ซึ่งเราก็ไม่อยากทำงานค่ะ เริ่มกินเวลาชีวิตแล้ว เริ่มใช้ชีวิตไปกับสิ่งนี้ทำให้เราเริ่มอึดอัดค่ะ เราต้องเสิร์ฟอาหาร/ต้ม/หม้อไฟ ซึ่งทางมันเป็นเนินค่ะทำให้เรากลัวสดุดล้ม แถมลูกค้าบางคนก็พูดจาดูถูกเราด้วย เราเลยเครียดค่ะ พอเราไม่อยากทำงานแม่ก็บอกว่าเราเป็นเด็กขี้เกียจ แลเอาเราไปเปรียบเทียบกับเด็กคนนึงที่ทำงานอยู่ในร้าน อายุ ปรมาณ ป.3-ป.4 และมีอีกคนนึง ป.5-ป.6 และบอกว่า หลังจากที่เด็กพวกนี้เลิกเรียนก็กลับมาทำงาน
แน่นอนสิพวกเขาอยู่ประถมไม่ใช่มัธยม..
ซึ่งเรากำลังจะขึ้นม.2แล้วค่ะ...ซึ่งเราทำงานในช่วงปิดเทอม ...
แล้วเราไปครั้งแรกมือสั่นมากค่ะ เราไม่ชอบงานบริการทั้งหมดเลย ไม่ชอบ เราไปวันแรกลูกค้าบางคนบอกว่า เห็นพนักงานแล้วกูอยากกลับบ้าน ...
ช่วงปิดเทอมมันเป็นเวลาที่เราอยากหมกมุ่นค้นหาตัวตนมากกว่ามาทำงานแบบนี้ ...
ปล.เราอยู่ม.2นะคะ
ทำไมเราไม่อยากทำงาน หรือเราเป็นเด็กขี้เกียจคะ?
คือบ้านเราประสบปัญหาทางการเงินค่ะ ซึ่งพี่ชายของแม่(ลุง) เปิดร้านอาหาร แถวศรีราชา แล้วคือ ตอนแรก เราไม่อยากไปเลยค่ะ ...ซึ่งร้านอ่ะค่ะเลิก4ทุ่มครึ่ง แล้วเราต้องตื่นมากวาดต้นไม้ ตอน6โมง ...ซึ่งเราก็ไม่อยากทำงานค่ะ เริ่มกินเวลาชีวิตแล้ว เริ่มใช้ชีวิตไปกับสิ่งนี้ทำให้เราเริ่มอึดอัดค่ะ เราต้องเสิร์ฟอาหาร/ต้ม/หม้อไฟ ซึ่งทางมันเป็นเนินค่ะทำให้เรากลัวสดุดล้ม แถมลูกค้าบางคนก็พูดจาดูถูกเราด้วย เราเลยเครียดค่ะ พอเราไม่อยากทำงานแม่ก็บอกว่าเราเป็นเด็กขี้เกียจ แลเอาเราไปเปรียบเทียบกับเด็กคนนึงที่ทำงานอยู่ในร้าน อายุ ปรมาณ ป.3-ป.4 และมีอีกคนนึง ป.5-ป.6 และบอกว่า หลังจากที่เด็กพวกนี้เลิกเรียนก็กลับมาทำงาน
แน่นอนสิพวกเขาอยู่ประถมไม่ใช่มัธยม..
ซึ่งเรากำลังจะขึ้นม.2แล้วค่ะ...ซึ่งเราทำงานในช่วงปิดเทอม ...
แล้วเราไปครั้งแรกมือสั่นมากค่ะ เราไม่ชอบงานบริการทั้งหมดเลย ไม่ชอบ เราไปวันแรกลูกค้าบางคนบอกว่า เห็นพนักงานแล้วกูอยากกลับบ้าน ...
ช่วงปิดเทอมมันเป็นเวลาที่เราอยากหมกมุ่นค้นหาตัวตนมากกว่ามาทำงานแบบนี้ ...
ปล.เราอยู่ม.2นะคะ