<<แชร์ประสบการณ์ทำ MRI ครั้งแรกในชีวิต
นอนนิ่งๆในอุโมงค์เป็นเวลา 1ชั่วโมงเกือบครึ่ง...ไม่เป็นอย่างที่คิดไว้>>
เราเจ็บสะโพกขวามากปวดชนิดที่ว่ากินยาแก้ปวดก็ไม่หาย x-ray มันไม่ชัด
หมอเลยบอกต้องทำ MRI นะคนไข้ มันเป็นอะไรจะได้รู้สาเหตุและรักษา
อ่านเจอมันมีหลายสาเหตุมากเลย ทั้งหมอนรองกระดูก ทั้งถุงน้ำ ทั้งเนื้องอกและร้ายแรงกว่านั้น
เมื่อวันตรุษจีน 16 กุมภาพันธ์ 2569 เราไปทำ MRI กระดูกตรงส่วนหลังและสะโพกที่โรงพยาบาลแห่งนึงในจังหวัด ก่อนไปกอดแม่กับหอมแม่ทีนึง
ทีแรกก่อนจะทำ MRI ในวันนี้เราเคยอ่านประสบการณ์การทำ MRI จากหลายๆคนในเน็ตเลยกังวลใจเล็กน้อยว่าพอเข้าไปในเครื่องแล้วจะเป็นยังไง
พอเอาเข้าจริงๆก่อนจะเข้าไปในห้องตรวจ เขาจะตรวจว่าเรามีโลหะอะไรที่ตัวไหม
เสื้อผ้าที่ใส่อะไรยังไง เคยผ่าตัดใส่เหล็กในตัวรึเปล่า จะมีพยาบาลซักประวัติและให้เซ็นยินยอมที่จะตรวจ หมอและพยาบาลที่เจอเป็นผู้ชายนิสัยดีมากพูดดีจนคลายความกังวลไปนิดนึง
แล้วพยาบาลเขาก็จะถามว่ากลัวที่แคบมั้ย เคยทำ MRI ไหม แพ้ยาไหม ก็ตอบไปว่าไม่กลัวที่แคบเพราะไม่เคยอยู่ในที่แบบนั้น
แรกๆเราก็กลัวว่ามันจะเป็นยังไง พอเข้าห้องตรวจจะมีเจ้าหน้าที่ 2 คนมาช่วยพยุงเพราะเราเจ็บมากจนแทบเดินไม่ไหวไม้เท้าเข้าไม่ให้เอาเข้า
เจ้าหน้าที่นิสัยดีมากใส่อุปกรณ์อุดหูให้ เขาจะรัดตัวประมาณนึงแต่ยังพอขยับได้ ใส่อุปกรณ์ต่างๆและมีลูกบอลไว้ให้บีบเรียกกรณีฉุกเฉิน แล้วดันมาท้องผูกวันนี้อยากจะตดต้องขอโทษ จนท ว่าน้องพี่ขอตดนะ สงสารน้องเลย 555
พอเข้าไปนอนในอุโมงค์จริงๆแล้วรู้สึกอึดอัดนิดนึงกับความแคบของอุโมงค์ขยับไม่ได้แล้วและรำคาญเสียงที่ดังมากตลอดเวลา อากาศเย็นสลับร้อน
ต้องนอนหลับตานิ่งๆสูดหายใจลึกๆ เสียงเครื่องดังมากตอนนั้นคิดในใจมันจะระเบิดเปล่าวะ เคยมีคนตายเพราะเครื่องไหม
นอนน้ำตาไหลคิดถึงแม่ที่สุด สวดมนต์ภาวนาถึงแม่ นึกถึงกุ๊ง โผ ขอให้ทุกคนคุ้มครองเรา
ขอให้ได้กลับไปเจอแม่ สามีและน้อง กลัวตายยังไม่พร้อมตายตอนนี้ขอเจอครอบครัวก่อน 555
ตอนนั้นนอนตดบ่อยมากอยากไอแต่ไม่กล้ากลัวเครื่องระเบิด
ประมาณเกือบหนึ่งชั่วโมงผ่านไปเครื่องหยุดทำงานตัวเลื่อนออกมา
สรุปต้องโดนฉีดสีเพราะไม่ชัดพอ
โดนเจาะเส้นเลือดดำอีกแล้วเจาะแล้วเจาะอีก กว่าจะได้ วินาทีที่โดนฉีดสารเข้าไปโคตรเจ็บ เจ็บสุดๆละก็เย็นวาบ
แต่พอเข้าเครื่องร้อนมาก แสบร้อนรู้สึกแย่กว่าครั้งแรกอีก คลื่นไส้จะอ้วก แต่น้อง จนท บอกไว้แล้วว่าครั้งนี้แปบเดียว
เคยอ่านว่าฉีดสีจะมีอาการข้างเคียงคือร้อนๆ คลื่นไส้ เรามีครบเลย
พอตรวจเสร็จออกมาจากอุโมงค์น้องบอกเสร็จแล้วนะคนไข้โล่งมาก แต่ลุกจากเตียงแทบไม่มีแรงเดิน
ชั่วโมงครึ่งที่นอนนิ่งๆในที่แคบมีสายรัดพันตัว กระดุกกระดิกไม่ได้ ทั้งแสบร้อน อึดอัดและก็เวีนยหัวคลื่นไส้แต่ที่สุดเราก็อดทนผ่านมันมาได้ คิดว่าสิ่งที่ทำให้เรานอนนิ่งๆได้คือแม่ สามี และน้อง บวกกับมีที่อุดหูและผ้าปิดตา มันช่วยได้มากจริงๆ
ในห้องเปิดแอร์เย็นฉ่ำมากกกกกกกกกกก ตอนนอนอยู่ในอุโมงค์แรกๆกำลังพอดีเลยไม่ร้อนไม่หนาวจนเกินไป
แต่ว่ามีบางช่วงร้อนๆพอฉีดสีนี่ยิ่งร้อนเลย นอนในอุโมงค์ถึงจะใส่ที่อุดหูก็ยังได้ยินเสียงดังมากอยู่ดี
แต่มันก็พอทนได้ ครั้งนี้เป็นการทำMRI ครั้งแรกในชีวิตของเราเลย
ออกมาจากห้องตรวจเห็นหน้าสามีน้ำตาคลอมาอีกละ
กลับถึงบ้านรีบกอดแม่เลยคิดถึงสุดๆ รักแม่จนไม่รู้จะพูดยังไง ป่วยครั้งนี้ลำบากแม่ น้อง สามีที่ต้องดูแลไม่รู้เมื่อไหร่จะหายสักที รักทุกคนมากขึ้นจนไม่รู้จะบรรยายและขอบคุณยังไง
สุดท้ายแพ้สารเคมีที่ฉีดสีเข้าไปเพราะตอนในอุโมงค์ก็จะอ้วก และมีผื่นขึ้นหน้า แพ้อีกละ 555
แต่หมอบอกว่ามันจะไม่รุนแรงนะผลข้างเคียงแค่นี้ล่ะ
<<แชร์ประสบการณ์ทำ MRI ครั้งแรกในชีวิต นอนนิ่งๆในอุโมงค์เป็นเวลา 1ชั่วโมงเกือบครึ่ง>>
นอนนิ่งๆในอุโมงค์เป็นเวลา 1ชั่วโมงเกือบครึ่ง...ไม่เป็นอย่างที่คิดไว้>>
เราเจ็บสะโพกขวามากปวดชนิดที่ว่ากินยาแก้ปวดก็ไม่หาย x-ray มันไม่ชัด
หมอเลยบอกต้องทำ MRI นะคนไข้ มันเป็นอะไรจะได้รู้สาเหตุและรักษา
อ่านเจอมันมีหลายสาเหตุมากเลย ทั้งหมอนรองกระดูก ทั้งถุงน้ำ ทั้งเนื้องอกและร้ายแรงกว่านั้น
เมื่อวันตรุษจีน 16 กุมภาพันธ์ 2569 เราไปทำ MRI กระดูกตรงส่วนหลังและสะโพกที่โรงพยาบาลแห่งนึงในจังหวัด ก่อนไปกอดแม่กับหอมแม่ทีนึง
ทีแรกก่อนจะทำ MRI ในวันนี้เราเคยอ่านประสบการณ์การทำ MRI จากหลายๆคนในเน็ตเลยกังวลใจเล็กน้อยว่าพอเข้าไปในเครื่องแล้วจะเป็นยังไง
พอเอาเข้าจริงๆก่อนจะเข้าไปในห้องตรวจ เขาจะตรวจว่าเรามีโลหะอะไรที่ตัวไหม
เสื้อผ้าที่ใส่อะไรยังไง เคยผ่าตัดใส่เหล็กในตัวรึเปล่า จะมีพยาบาลซักประวัติและให้เซ็นยินยอมที่จะตรวจ หมอและพยาบาลที่เจอเป็นผู้ชายนิสัยดีมากพูดดีจนคลายความกังวลไปนิดนึง
แล้วพยาบาลเขาก็จะถามว่ากลัวที่แคบมั้ย เคยทำ MRI ไหม แพ้ยาไหม ก็ตอบไปว่าไม่กลัวที่แคบเพราะไม่เคยอยู่ในที่แบบนั้น
แรกๆเราก็กลัวว่ามันจะเป็นยังไง พอเข้าห้องตรวจจะมีเจ้าหน้าที่ 2 คนมาช่วยพยุงเพราะเราเจ็บมากจนแทบเดินไม่ไหวไม้เท้าเข้าไม่ให้เอาเข้า
เจ้าหน้าที่นิสัยดีมากใส่อุปกรณ์อุดหูให้ เขาจะรัดตัวประมาณนึงแต่ยังพอขยับได้ ใส่อุปกรณ์ต่างๆและมีลูกบอลไว้ให้บีบเรียกกรณีฉุกเฉิน แล้วดันมาท้องผูกวันนี้อยากจะตดต้องขอโทษ จนท ว่าน้องพี่ขอตดนะ สงสารน้องเลย 555
พอเข้าไปนอนในอุโมงค์จริงๆแล้วรู้สึกอึดอัดนิดนึงกับความแคบของอุโมงค์ขยับไม่ได้แล้วและรำคาญเสียงที่ดังมากตลอดเวลา อากาศเย็นสลับร้อน
ต้องนอนหลับตานิ่งๆสูดหายใจลึกๆ เสียงเครื่องดังมากตอนนั้นคิดในใจมันจะระเบิดเปล่าวะ เคยมีคนตายเพราะเครื่องไหม
นอนน้ำตาไหลคิดถึงแม่ที่สุด สวดมนต์ภาวนาถึงแม่ นึกถึงกุ๊ง โผ ขอให้ทุกคนคุ้มครองเรา
ขอให้ได้กลับไปเจอแม่ สามีและน้อง กลัวตายยังไม่พร้อมตายตอนนี้ขอเจอครอบครัวก่อน 555
ตอนนั้นนอนตดบ่อยมากอยากไอแต่ไม่กล้ากลัวเครื่องระเบิด
ประมาณเกือบหนึ่งชั่วโมงผ่านไปเครื่องหยุดทำงานตัวเลื่อนออกมา
สรุปต้องโดนฉีดสีเพราะไม่ชัดพอ
โดนเจาะเส้นเลือดดำอีกแล้วเจาะแล้วเจาะอีก กว่าจะได้ วินาทีที่โดนฉีดสารเข้าไปโคตรเจ็บ เจ็บสุดๆละก็เย็นวาบ
แต่พอเข้าเครื่องร้อนมาก แสบร้อนรู้สึกแย่กว่าครั้งแรกอีก คลื่นไส้จะอ้วก แต่น้อง จนท บอกไว้แล้วว่าครั้งนี้แปบเดียว
เคยอ่านว่าฉีดสีจะมีอาการข้างเคียงคือร้อนๆ คลื่นไส้ เรามีครบเลย
พอตรวจเสร็จออกมาจากอุโมงค์น้องบอกเสร็จแล้วนะคนไข้โล่งมาก แต่ลุกจากเตียงแทบไม่มีแรงเดิน
ชั่วโมงครึ่งที่นอนนิ่งๆในที่แคบมีสายรัดพันตัว กระดุกกระดิกไม่ได้ ทั้งแสบร้อน อึดอัดและก็เวีนยหัวคลื่นไส้แต่ที่สุดเราก็อดทนผ่านมันมาได้ คิดว่าสิ่งที่ทำให้เรานอนนิ่งๆได้คือแม่ สามี และน้อง บวกกับมีที่อุดหูและผ้าปิดตา มันช่วยได้มากจริงๆ
ในห้องเปิดแอร์เย็นฉ่ำมากกกกกกกกกกก ตอนนอนอยู่ในอุโมงค์แรกๆกำลังพอดีเลยไม่ร้อนไม่หนาวจนเกินไป
แต่ว่ามีบางช่วงร้อนๆพอฉีดสีนี่ยิ่งร้อนเลย นอนในอุโมงค์ถึงจะใส่ที่อุดหูก็ยังได้ยินเสียงดังมากอยู่ดี
แต่มันก็พอทนได้ ครั้งนี้เป็นการทำMRI ครั้งแรกในชีวิตของเราเลย
ออกมาจากห้องตรวจเห็นหน้าสามีน้ำตาคลอมาอีกละ
กลับถึงบ้านรีบกอดแม่เลยคิดถึงสุดๆ รักแม่จนไม่รู้จะพูดยังไง ป่วยครั้งนี้ลำบากแม่ น้อง สามีที่ต้องดูแลไม่รู้เมื่อไหร่จะหายสักที รักทุกคนมากขึ้นจนไม่รู้จะบรรยายและขอบคุณยังไง
สุดท้ายแพ้สารเคมีที่ฉีดสีเข้าไปเพราะตอนในอุโมงค์ก็จะอ้วก และมีผื่นขึ้นหน้า แพ้อีกละ 555
แต่หมอบอกว่ามันจะไม่รุนแรงนะผลข้างเคียงแค่นี้ล่ะ