ความสัมพันธ์ ที่เริ่ม เฉยชา ในระยะหลัง 2 ปี ที่แฟนพาลูกไปอยู่ ต่างจังหวัด รวมๆ3 ปี ในระยะแรก ผมกลับไป ปีละ2-3 ครั้ง เพราะมีเงินหมุนทัน กลับทีหนึ่งค่ารถค่ากิน ก็ 5-6 พัน รายได้ แต่ละเดือนในช่วงปีหลังๆ น้อยลง บวกกับหนี้ บัตรเครดิตสะสม
- ใน 2 ปีหลัง จึงไม่ได้กลับเลยมีแค่ โทร เฟสหาลูก
- ใน 1 ปีหลัง เริ่มรุ้สึกว่า แฟน นิ่งเฉย มากขึ้น เดือน พฤษภาคม 68 พาลูกลงมาอยู่ด้วย เพราะปิดเทอม ก็ดู นิ่งๆ เงียบ ๆเหมือนคนรุ้จักกันทั่วไปไป
พอเธอกลับบ้าน เวลาโทรหากัน ไม่ถามว่ากินอะไรรึยัง
ผมบอกป่วย เธอก้รับฟัง วันถัดมาก็ไม่ถามว่าหายรึยัง
- จนเจอกันครั้ง ล่าสุด พาลูกไปอยุ่กับน้าเพราะอยากส่งลูกเข้าเรียน ป.1 จ้างน้าเลี้ยงน้ากับหลาน รักกันดี และเธอจะได้มาทำงาน
- ครั้งล่าสุด เธอนิ่ง เฉย กว่าเดิม เข้า 7-11 ก็ซื้อกาแฟตัวเอง ไม่ถามผมเลยว่าเอาอะไรไหม กินอะไรไหม แบบห่างเหินไปกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด
- ทำธุระ เรื่องลูกเสร็จ จึงเดืนทางกลับ เธอก็กลับต่างจังหวัดโดยไปขึ้นรถที่ขนส่ง นครชัยแอร์ ผมจะไปส่ง เธอปฏิเสธ ... ใจผมก็หวิวๆ ละมันแปลก เฉย ชา
- เช้าวันถัดมา เธอก็ทักมาบอก ว่าถึง บ้านแล้ว
- ดึกวันเดียวกัน เธอ ทักมาหา " มีอะไรจะบอกรึเปล่า" ผมรู้สึกแปลกใจ ดึกๆเธอไม่ทักหา จึงโทรไป
- เธอบอก เธอหมดใจจากผม มาปีกว่าแล้ว ทำอะไรต่อมิอะไร คนเดียว จนชิน พอมาเจอหน้าผมเมื่อวาน ก็ยิ่งมั่นใจ ว่าไม่ต้องมีผมแล้วก็ได้ ผมไม่ใส่ใจเธอเลย เหมือนปลุกต้นไม้ไว้แล้ว ไม่ดูแล ต้นไม้มันก็อยากย้ายกระถาง เธอตัดสินใจอยู่นาน กว่าจะกล้าเดินออกไป วันนี้ผมง้อยังไง ก็ไม่มีผล การไม่มีผม เธอสบายใจก็ว่า ไม่ต้องกังวล คิดมาก เครียด
- ช็อค ครับ ผมกำลังจะเสียเธอเสียครอบครัวกลัวเสีย ลูกไปด้วย กลัวไม่เหลือใคร เพราะทั้งชีวิตผม ให้เขาแล้วทั้ง2 คน
- ระยะหลัง ปีกว่า ก็ตรงกับในช่วงระยะเวลาที่เธอเริ่มทำใจ ผมเงียบขึ้นไม่ได้เดินทางกลับ ต่าง จังหวัด เพราะผมแบกหนี้ไว้ก่อนหนึ่ง เก็บทุกอย่างไว้คนเดียว ไม่บอกใคร แต่ก่อนจ่ายหนี้เข้าบัตร เช่น shopee ก็กดใหม่ผ่อนของออกมาขายได้
แต่ช่วง มีนา เมษา ปีที่แล้ว บัญชีโดยอายัด จึงต้องรับเงินสดจากบริษัท...ช่วง3 เดือน หมุนเงินไม่ทัน จ่ายshopee ไม่ตรง จ่ายบัตร ไม่ตรง บัตร จึงระงับบัญชี
- จ่ายเข้าไปได้ แต่กดออกไม่ได้ จุดนี้เองที่ชีวิต ช็อตหนัก เหลือติดตัวเดือนละ 4-5 พันโอนค่าเทอมลูก 2พัน ค่ากิน1000 ถ้ามีอีกก้โอนไปอีก เหลือ พันบ้าน พันกว่าบ้าง
ซื้อไข่ มาม่า ข้าวสารมาตุนไว้ ทำงานกินข้าวเวลาเดียว เลิกงานค่อยไปห◌ุงข้าวกิน
( ในวันที่เธอ บอกเลิกผมไปแล้ว จึงเล่าเรื่องนี้ให้เธอฟัง และบอกเธอว่า วันนี้เดือนนี้ กำลังจะดีขึ้น หนี้ลดลงกว่าครึ่งแล้ว อยุ่กันต่อได้ไหม .... เธอก้ยืนยันคำเดิม ขอไปตามทางของเธอ )
- เพราะ ผม ดูแลเธอไม่ดี
- เพราะผม ล้มเหลวในกาสร้างครอบครัว
- เพราะ ความห่างไกล แล้วไม่ใส่ใจเธอ
อยากแชร์ ประสบการณ์ นี้นะครับ ใครที่อยู่ห่างแฟน ไม่ว่าเราเจออ่ะไร จงเล่าให้เขาฟัง ให้เขารับรู้ ไปด้วย จะได้หาทางแก้ไปด้วยกัน เราเก้บคนเดียว เครียดคนเดียว เขาไม่รุ้ว่าเราเป็นอะไร ก็ทำให้เขาคิดว่าเราเฉยชาใส่ ... เงียบใส่
ครอบครัว มีอะไรให้บอกกัน ทำอะไรให้ปรึกษากัน การสู้ลำพัง มันเหนื่อยคนเดียวแบบ มาอธิบายทีหลังก็ไม่มีใครฟังแล้ว และ อาจเสียทุกอย่างไป ....
และเป็นไปได้ ผัวเมีย ไม่ควรแยกกันอยู่..
ครอบครัว อยุ่กันมา 7 ปีกว่า แต่ต้องเลิกกัน
- ใน 2 ปีหลัง จึงไม่ได้กลับเลยมีแค่ โทร เฟสหาลูก
- ใน 1 ปีหลัง เริ่มรุ้สึกว่า แฟน นิ่งเฉย มากขึ้น เดือน พฤษภาคม 68 พาลูกลงมาอยู่ด้วย เพราะปิดเทอม ก็ดู นิ่งๆ เงียบ ๆเหมือนคนรุ้จักกันทั่วไปไป
พอเธอกลับบ้าน เวลาโทรหากัน ไม่ถามว่ากินอะไรรึยัง
ผมบอกป่วย เธอก้รับฟัง วันถัดมาก็ไม่ถามว่าหายรึยัง
- จนเจอกันครั้ง ล่าสุด พาลูกไปอยุ่กับน้าเพราะอยากส่งลูกเข้าเรียน ป.1 จ้างน้าเลี้ยงน้ากับหลาน รักกันดี และเธอจะได้มาทำงาน
- ครั้งล่าสุด เธอนิ่ง เฉย กว่าเดิม เข้า 7-11 ก็ซื้อกาแฟตัวเอง ไม่ถามผมเลยว่าเอาอะไรไหม กินอะไรไหม แบบห่างเหินไปกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด
- ทำธุระ เรื่องลูกเสร็จ จึงเดืนทางกลับ เธอก็กลับต่างจังหวัดโดยไปขึ้นรถที่ขนส่ง นครชัยแอร์ ผมจะไปส่ง เธอปฏิเสธ ... ใจผมก็หวิวๆ ละมันแปลก เฉย ชา
- เช้าวันถัดมา เธอก็ทักมาบอก ว่าถึง บ้านแล้ว
- ดึกวันเดียวกัน เธอ ทักมาหา " มีอะไรจะบอกรึเปล่า" ผมรู้สึกแปลกใจ ดึกๆเธอไม่ทักหา จึงโทรไป
- เธอบอก เธอหมดใจจากผม มาปีกว่าแล้ว ทำอะไรต่อมิอะไร คนเดียว จนชิน พอมาเจอหน้าผมเมื่อวาน ก็ยิ่งมั่นใจ ว่าไม่ต้องมีผมแล้วก็ได้ ผมไม่ใส่ใจเธอเลย เหมือนปลุกต้นไม้ไว้แล้ว ไม่ดูแล ต้นไม้มันก็อยากย้ายกระถาง เธอตัดสินใจอยู่นาน กว่าจะกล้าเดินออกไป วันนี้ผมง้อยังไง ก็ไม่มีผล การไม่มีผม เธอสบายใจก็ว่า ไม่ต้องกังวล คิดมาก เครียด
- ช็อค ครับ ผมกำลังจะเสียเธอเสียครอบครัวกลัวเสีย ลูกไปด้วย กลัวไม่เหลือใคร เพราะทั้งชีวิตผม ให้เขาแล้วทั้ง2 คน
- ระยะหลัง ปีกว่า ก็ตรงกับในช่วงระยะเวลาที่เธอเริ่มทำใจ ผมเงียบขึ้นไม่ได้เดินทางกลับ ต่าง จังหวัด เพราะผมแบกหนี้ไว้ก่อนหนึ่ง เก็บทุกอย่างไว้คนเดียว ไม่บอกใคร แต่ก่อนจ่ายหนี้เข้าบัตร เช่น shopee ก็กดใหม่ผ่อนของออกมาขายได้
แต่ช่วง มีนา เมษา ปีที่แล้ว บัญชีโดยอายัด จึงต้องรับเงินสดจากบริษัท...ช่วง3 เดือน หมุนเงินไม่ทัน จ่ายshopee ไม่ตรง จ่ายบัตร ไม่ตรง บัตร จึงระงับบัญชี
- จ่ายเข้าไปได้ แต่กดออกไม่ได้ จุดนี้เองที่ชีวิต ช็อตหนัก เหลือติดตัวเดือนละ 4-5 พันโอนค่าเทอมลูก 2พัน ค่ากิน1000 ถ้ามีอีกก้โอนไปอีก เหลือ พันบ้าน พันกว่าบ้าง
ซื้อไข่ มาม่า ข้าวสารมาตุนไว้ ทำงานกินข้าวเวลาเดียว เลิกงานค่อยไปห◌ุงข้าวกิน
( ในวันที่เธอ บอกเลิกผมไปแล้ว จึงเล่าเรื่องนี้ให้เธอฟัง และบอกเธอว่า วันนี้เดือนนี้ กำลังจะดีขึ้น หนี้ลดลงกว่าครึ่งแล้ว อยุ่กันต่อได้ไหม .... เธอก้ยืนยันคำเดิม ขอไปตามทางของเธอ )
- เพราะ ผม ดูแลเธอไม่ดี
- เพราะผม ล้มเหลวในกาสร้างครอบครัว
- เพราะ ความห่างไกล แล้วไม่ใส่ใจเธอ
อยากแชร์ ประสบการณ์ นี้นะครับ ใครที่อยู่ห่างแฟน ไม่ว่าเราเจออ่ะไร จงเล่าให้เขาฟัง ให้เขารับรู้ ไปด้วย จะได้หาทางแก้ไปด้วยกัน เราเก้บคนเดียว เครียดคนเดียว เขาไม่รุ้ว่าเราเป็นอะไร ก็ทำให้เขาคิดว่าเราเฉยชาใส่ ... เงียบใส่
ครอบครัว มีอะไรให้บอกกัน ทำอะไรให้ปรึกษากัน การสู้ลำพัง มันเหนื่อยคนเดียวแบบ มาอธิบายทีหลังก็ไม่มีใครฟังแล้ว และ อาจเสียทุกอย่างไป ....
และเป็นไปได้ ผัวเมีย ไม่ควรแยกกันอยู่..