กลับมาพันทิปอีกแล้วครับทุกคนมาทีไรก็มีแต่น้ำตามาพิมพ์ตลอด 🥹 เด็กจบ ม.3คนนี้ก็ไม่เคยหยุดสู้ชีวิตสักครั้งเลยนะ แต่เหนื่อยมากๆเลยวันนี้😭 ตั้งแต่อายุ15 ก็ทำงานมาตลอดส่งตังให้พ่อแม่ครอบครัวใช้จ่ายตามกำลังทุกเดือน
อายุเข้า 19-23 ล้มเหลวหนักมากหนี้สินเริ่มวิ่งไล่จากสถานะการโควิท หางานทำก็ได้ตามค่าแรงต่างจังหวัดไม่พอจ่ายอะไรสักอย่างชักหน้าไม่ถึงหลังสักเดือน
อายุย่างเข้า 24-27 ปัจจุบัน กินดีอยู่ดี การใช้ชีวิตค่อยๆดีขึ้น เพราะไม่เคยหยุดทำมาหากิน การงานดีขึ้นเริ่มโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจากน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นมาทีล่ะนิดจนกลมดิกเลย
ปัจจุบันพ่อแม่แยกทางกันได้ 5-6ปี น้องสาวคนเดียวการงานยังไม่มั่นคง มีแค่ผมที่ส่งเงินให้ทางบ้านให้พ่อให้แม่ตามกำลังเช่นเคย แต่วันนี้ผมเหนื่อยมากครับถึงแม้ว่าปัญหาที่เจออยู่ผมจะเจอมาตลอดตั่งแต่เด็กและแม้ว่าจะสร้างเกาะป้องกันให้ตัวเองมากแค่ไหนก็ยังเปราะบางอยู่ดี
ทุกครั้งที่โทรหาแม่ผมแค่อยากได้ยินเสียงว่าแกยังสบายดีอยู่มั้ยแกยังโอเคมั้ยเนื่องจากผมอยู่กรุงเทพ พ่อและแม่อยู่ต่างจังหวัด ผมจึงต้องโทรหาทุกวันแกอายุจะเข้า 60กันแล้ว แต่กับแม่ผมโทรไปทีไรทุกใจทุกครั้งที่วางสาย ทุกครั้งต้องมีเรื่องเงินเข้ามาทำให้บทสนทนาแย่ลงทุกครั้งต้องวางสายจากกันในแบบที่กระทบจิตใจ
ไม่ว่าจะจ่ายอะไรแค่ไหนผมรู้สึกว่ามันไม่หมดสิ้นมันผลุดมาใหม่เรื่อยๆ บางรายการที่จ่ายเป็นหนี้ตั้งแต่สมัยผมยังเป็นเด็กรับรู้และเข้าใจผมเด็กอิสานเข้าใจว่าหมู่บ้านเค้ามีโครงการอะไรแกก็กู้มาเนื่องจากทางบ้านผมฐานะยากจน
วันนี้ผมแค่เหนื่อยเหนื่อยที่ต้องรับรู้เรื่องพวกนี้เหนื่อยที่รับผิดชอบอยู่คนเดียวเหนื่อยที่เข้าใจความรู้สึกทุกคนเหนื่อยที่มีพ่อแม่มีน้องแต่เหมือนไม่มี🥹😭
ผมดูแลร้านอาหารเกี่ยวกับชาบู
(ทำร้านอาหารขายในแกรปเป็นงานเสริมช่วงเลิกงาน)
ทำนิยายขายในเว็ป (แต่ปัจจุบันแทบไม่มีแรงจะเขียนต่อ)
ผมตั้งใจทำสิ่งเหล่านี้เก็บเกี่ยวประสบการณ์เพื่อวันนึงใช้หนี้หมดจะกลับไปดูแลพ่อแม่ตั้งเป้าไว้อีกแค่ 3ปี
วันนี้โทรไปตั้งใจจะถามว่าสงกานนี้แม่จะกินกุ้งปลาหมึกและเอาเสื้อสงกานมั้ย แต่ก็นะเช่นเคยผมโทรหาแม่ มีค่าใช้จ่ายเข้ามาแทรกอีกตามเคย
🥹เสียงแม่บอกผมว่าโทรไม่ติดก็คือเอาโทรศัพท์ไปจำนะนั่นแหละไม่อยากพูดหรอกจำนำนั่นนี่ประมาณนี้ ทั้งที่พึ่งขอผมไปต้นเดือน 3000บาทบอกจะไปจ่ายหนี้หมูบ้านหลังสงกานเลยตกลงว่าจะให้แกลงมาหามาเที่ยวด้วยสถานการณ์น้ำมันแพงผมขึ้นไปไม่ไหวจริงๆ
สุดท้ายแล้ววันนี้ผมก็รับรู้เรื่อง toxic อีกเช่นเคย ผมควรโทรกลับไปถามแกมั้ยว่าเอาโทรศัพท์ไปจำทำไม หรือผมควรไปเที่ยวสงกานให้สบายใจแล้วกลับมาสู้ชีวิตต่อ😭🙏
ผมตั้งใจจะไปพักผ่อน 2วันกับแฟนที่สู้ชีวิตมากับผมตั้งเกือบ 8ปี ทำงานลากยาว 6ปีไม่ได้ไปเที่ยวพักผ่อนเลย
จะต้องแบกความรู้สึกแย่ๆไปด้วยครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้😭
ไม่รับบริจาคนะครับ ผมแค่อยากพูดมันออกมาจริงๆมันเยอะมากๆแต่พูดไม่หมดแน่ๆขอโทษนะครับหากเรื่องราวของผมทำให้ใครลำบากใจ😭 สุขสันต์วันสงกานครับ ❤️
ปัญหาครอบครัวเป็นปัญหาใหญ่สำหรับใครหลายๆคน
อายุเข้า 19-23 ล้มเหลวหนักมากหนี้สินเริ่มวิ่งไล่จากสถานะการโควิท หางานทำก็ได้ตามค่าแรงต่างจังหวัดไม่พอจ่ายอะไรสักอย่างชักหน้าไม่ถึงหลังสักเดือน
อายุย่างเข้า 24-27 ปัจจุบัน กินดีอยู่ดี การใช้ชีวิตค่อยๆดีขึ้น เพราะไม่เคยหยุดทำมาหากิน การงานดีขึ้นเริ่มโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจากน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นมาทีล่ะนิดจนกลมดิกเลย
ปัจจุบันพ่อแม่แยกทางกันได้ 5-6ปี น้องสาวคนเดียวการงานยังไม่มั่นคง มีแค่ผมที่ส่งเงินให้ทางบ้านให้พ่อให้แม่ตามกำลังเช่นเคย แต่วันนี้ผมเหนื่อยมากครับถึงแม้ว่าปัญหาที่เจออยู่ผมจะเจอมาตลอดตั่งแต่เด็กและแม้ว่าจะสร้างเกาะป้องกันให้ตัวเองมากแค่ไหนก็ยังเปราะบางอยู่ดี
ทุกครั้งที่โทรหาแม่ผมแค่อยากได้ยินเสียงว่าแกยังสบายดีอยู่มั้ยแกยังโอเคมั้ยเนื่องจากผมอยู่กรุงเทพ พ่อและแม่อยู่ต่างจังหวัด ผมจึงต้องโทรหาทุกวันแกอายุจะเข้า 60กันแล้ว แต่กับแม่ผมโทรไปทีไรทุกใจทุกครั้งที่วางสาย ทุกครั้งต้องมีเรื่องเงินเข้ามาทำให้บทสนทนาแย่ลงทุกครั้งต้องวางสายจากกันในแบบที่กระทบจิตใจ
ไม่ว่าจะจ่ายอะไรแค่ไหนผมรู้สึกว่ามันไม่หมดสิ้นมันผลุดมาใหม่เรื่อยๆ บางรายการที่จ่ายเป็นหนี้ตั้งแต่สมัยผมยังเป็นเด็กรับรู้และเข้าใจผมเด็กอิสานเข้าใจว่าหมู่บ้านเค้ามีโครงการอะไรแกก็กู้มาเนื่องจากทางบ้านผมฐานะยากจน
วันนี้ผมแค่เหนื่อยเหนื่อยที่ต้องรับรู้เรื่องพวกนี้เหนื่อยที่รับผิดชอบอยู่คนเดียวเหนื่อยที่เข้าใจความรู้สึกทุกคนเหนื่อยที่มีพ่อแม่มีน้องแต่เหมือนไม่มี🥹😭
ผมดูแลร้านอาหารเกี่ยวกับชาบู
(ทำร้านอาหารขายในแกรปเป็นงานเสริมช่วงเลิกงาน)
ทำนิยายขายในเว็ป (แต่ปัจจุบันแทบไม่มีแรงจะเขียนต่อ)
ผมตั้งใจทำสิ่งเหล่านี้เก็บเกี่ยวประสบการณ์เพื่อวันนึงใช้หนี้หมดจะกลับไปดูแลพ่อแม่ตั้งเป้าไว้อีกแค่ 3ปี
วันนี้โทรไปตั้งใจจะถามว่าสงกานนี้แม่จะกินกุ้งปลาหมึกและเอาเสื้อสงกานมั้ย แต่ก็นะเช่นเคยผมโทรหาแม่ มีค่าใช้จ่ายเข้ามาแทรกอีกตามเคย
🥹เสียงแม่บอกผมว่าโทรไม่ติดก็คือเอาโทรศัพท์ไปจำนะนั่นแหละไม่อยากพูดหรอกจำนำนั่นนี่ประมาณนี้ ทั้งที่พึ่งขอผมไปต้นเดือน 3000บาทบอกจะไปจ่ายหนี้หมูบ้านหลังสงกานเลยตกลงว่าจะให้แกลงมาหามาเที่ยวด้วยสถานการณ์น้ำมันแพงผมขึ้นไปไม่ไหวจริงๆ
สุดท้ายแล้ววันนี้ผมก็รับรู้เรื่อง toxic อีกเช่นเคย ผมควรโทรกลับไปถามแกมั้ยว่าเอาโทรศัพท์ไปจำทำไม หรือผมควรไปเที่ยวสงกานให้สบายใจแล้วกลับมาสู้ชีวิตต่อ😭🙏
ผมตั้งใจจะไปพักผ่อน 2วันกับแฟนที่สู้ชีวิตมากับผมตั้งเกือบ 8ปี ทำงานลากยาว 6ปีไม่ได้ไปเที่ยวพักผ่อนเลย
จะต้องแบกความรู้สึกแย่ๆไปด้วยครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้😭
ไม่รับบริจาคนะครับ ผมแค่อยากพูดมันออกมาจริงๆมันเยอะมากๆแต่พูดไม่หมดแน่ๆขอโทษนะครับหากเรื่องราวของผมทำให้ใครลำบากใจ😭 สุขสันต์วันสงกานครับ ❤️