เราอยากระบายค่ะ ตอนนี้รู้สึกเหนื่อย ผิดหวังกับตัวเอง และรู้สึกไร้ค่ามาก ๆ
เราเป็นคนที่ชอบทำขนมมาก ๆ แต่ไม่มีอุปกรณ์ครบ แถมยังทำไม่เคยอร่อยด้วย เราเลยอยากฝึกทำให้เป็นเพื่อที่จะหารายได้ เราเลยขอให้แม่ซื้อเตาอบให้ เพราะช่วงที่ลดเราไม่มีเงินจริง ๆ กลัวว่าช่วงโปรจะหมดก่อน แต่แม่ตอบขึ้นเสียงใส่ว่าไม่ซื้อให้ ตอนนั้นเราเสียใจมากจนเก็บอารมณ์ไม่อยู่และร้องไห้ออกมา
ปกติเราเป็นคนวางแผนที่จะหารายได้ตลอด แต่เราไม่เคยทำได้เลยสักอย่าง และเราไม่เคยปรึกษาใครด้วย ด้วยความที่อายที่จะทำ ไม่กล้าขอให้คนอื่นช่วย และกลัวโดนปฏิเสธ มันทำให้เราไม่ได้ลงมือทำอะไรสักอย่าง
เราอยากหารายได้เพราะเราไม่ชอบเวลาคนในครอบครัวทะเลาะเรื่องค่าเทอม เรารู้สึกกังวลและเสียใจที่เป็นต้นเหตุที่ทำให้ครอบครัวต้องบกพร่องเรื่องเงินมาก ๆ เราไม่ได้อยากหาเงินมาเป็นค่าเทอมให้ตัวเอง แต่อยากช่วยแบ่งเบาภาระพ่อแม่ เช่น ซื้ออะไรเป็นของตัวเองโดยไม่ต้องแบมือขอพ่อแม่
เราอยากหารายได้ตั้งแต่อายุ 13 เพื่อช่วยพ่อแม่แบ่งเบาภาระ เราวางแผนมาตลอด แต่ตอนนี้ผ่านไป 4 ปีแล้ว เรายังไม่ได้ทำอะไรเลยสักอย่าง เราผิดหวังกับตัวเองมาตลอด
เรามีต้นทุนที่จำกัด ถ้าทำไม่สำเร็จแล้วไม่มีผลงาน การขอเงินซื้อของจากพ่อแม่ก็ไม่ต้องหวังเลย เรารู้สึกกดดันตัวเองมาก ๆ เพราะอยากมีรายได้เป็นของตัวเอง แต่ก็กลัวว่าถ้าลงทุนไปแล้วไม่สำเร็จจะเสียเงินไปเปล่า ๆ และไม่มีโอกาสได้ลองใหม่
เราเป็นพี่คนโตที่แม่เอาทุกเรื่องมาระบายให้ฟัง แล้วเราก็เก็บไปคิด คนในครอบครัวอยากให้เป็นข้าราชการ เราเป็นหลานที่ต้องดูพี่ที่โตกว่าเราแล้วโดนเอาไปเปรียบเทียบ แถมยังโดนเปรียบเทียบกับน้องของตัวเองอีก
เราไม่รู้ว่าตัวเองต้องทำยังไงถึงจะดีพอสำหรับทุกคน ทำไมเราถึงแย่ขนาดนี้ ทำไมเราถึงทำอะไรไม่สำเร็จสักอย่าง ทั้งที่ตั้งใจมาตลอด
ตอนนี้เรารู้สึกไร้ค่ามาก ๆ และเหมือนกำลังจะเป็นซึมเศร้า มันกระทบจิตใจเราไม่น้อยเลย เมื่อก่อนเราไม่เคยเอาทุกเรื่องมาคิดมากขนาดนี้ แต่ทุกวันนี้เรากลับน้อยใจตัวเองมาก ๆ
เรารู้สึกเหนื่อย ผิดหวังกับตัวเอง และบางครั้งก็คิดว่าถ้าตัวเองตายไปคงจะดี หรืออยากออกไปอยู่ตัวคนเดียวให้พ้นจากปัญหาทุกอย่าง
เราไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนี้เกิดจากอะไรทั้งหมด แต่เรารู้สึกว่าตัวเองไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว เราเหนื่อยกับการคิดมาก เหนื่อยกับการผิดหวังในตัวเอง และเหนื่อยกับความรู้สึกที่ว่าตัวเองยังทำอะไรไม่สำเร็จสักอย่าง
เราอยากรู้ว่าควรจัดการกับความรู้สึกของตัวเองยังไงดี เราอยากหารายได้ อยากมีเงินเป็นของตัวเอง และอยากช่วยแบ่งเบาภาระครอบครัว แต่เรามีต้นทุนจำกัดมาก ๆ แถมยังเป็นคนกลัวการถูกปฏิเสธและไม่กล้าขอความช่วยเหลือจากใคร
เราควรเริ่มต้นยังไงดี ในเมื่อเราวางแผนมาหลายปีแล้วแต่ไม่เคยลงมือทำได้จริง ๆ สักที แล้วเราควรจัดการกับความรู้สึกผิดหวังในตัวเองและความรู้สึกไร้ค่าที่เกิดขึ้นตอนนี้ยังไงดี เราไม่อยากรู้สึกแบบนี้อีกแล้ว แต่ตอนนี้เราก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มแก้ไขจากตรงไหนก่อน
อยากได้คำแนะนำจากคนที่เคยผ่านความรู้สึกแบบนี้ หรือคนที่เคยมีปัญหาเรื่องการเริ่มต้นทำอะไรสักอย่างเพราะกลัวความล้มเหลว อยากรู้ว่าทุกคนผ่านช่วงเวลาแบบนี้มาได้ยังไงคะ
.
.
เราเคยขอพ่อแม่หารายได้ด้วยตัวเองนะคะ แต่แกไม่สนับสนุนเลย ไม่ให้ด้วยซ้ำไป กลับเอาเราไปเทียบกับลูกพี่ลูกน้องอีกคนที่ทำงานพาร์ทไทม์ คือเราก็คิดว่าเรามีทางของเราให้เลือกแต่แกเลือกที่จะเปรียบเทียบแถมยังไม่ชื่นชมลูกตัวเองเลย บ้านเราอยู่ไกลจากตัวอำเภอเลยไม่ต่อยมีอะไรให้ทำด้วยค่ะ
.
.
กระทู้นี้อาจจะเกิดจากความน้อยใจ+ความอ่อนแอของตัวเอง พี่ๆอย่าซ้ำเติมหนูนะคะ หนูแค่อยากระบาย
อายุ17แต่รู้สึกล้มเหลวมากๆ
เราเป็นคนที่ชอบทำขนมมาก ๆ แต่ไม่มีอุปกรณ์ครบ แถมยังทำไม่เคยอร่อยด้วย เราเลยอยากฝึกทำให้เป็นเพื่อที่จะหารายได้ เราเลยขอให้แม่ซื้อเตาอบให้ เพราะช่วงที่ลดเราไม่มีเงินจริง ๆ กลัวว่าช่วงโปรจะหมดก่อน แต่แม่ตอบขึ้นเสียงใส่ว่าไม่ซื้อให้ ตอนนั้นเราเสียใจมากจนเก็บอารมณ์ไม่อยู่และร้องไห้ออกมา
ปกติเราเป็นคนวางแผนที่จะหารายได้ตลอด แต่เราไม่เคยทำได้เลยสักอย่าง และเราไม่เคยปรึกษาใครด้วย ด้วยความที่อายที่จะทำ ไม่กล้าขอให้คนอื่นช่วย และกลัวโดนปฏิเสธ มันทำให้เราไม่ได้ลงมือทำอะไรสักอย่าง
เราอยากหารายได้เพราะเราไม่ชอบเวลาคนในครอบครัวทะเลาะเรื่องค่าเทอม เรารู้สึกกังวลและเสียใจที่เป็นต้นเหตุที่ทำให้ครอบครัวต้องบกพร่องเรื่องเงินมาก ๆ เราไม่ได้อยากหาเงินมาเป็นค่าเทอมให้ตัวเอง แต่อยากช่วยแบ่งเบาภาระพ่อแม่ เช่น ซื้ออะไรเป็นของตัวเองโดยไม่ต้องแบมือขอพ่อแม่
เราอยากหารายได้ตั้งแต่อายุ 13 เพื่อช่วยพ่อแม่แบ่งเบาภาระ เราวางแผนมาตลอด แต่ตอนนี้ผ่านไป 4 ปีแล้ว เรายังไม่ได้ทำอะไรเลยสักอย่าง เราผิดหวังกับตัวเองมาตลอด
เรามีต้นทุนที่จำกัด ถ้าทำไม่สำเร็จแล้วไม่มีผลงาน การขอเงินซื้อของจากพ่อแม่ก็ไม่ต้องหวังเลย เรารู้สึกกดดันตัวเองมาก ๆ เพราะอยากมีรายได้เป็นของตัวเอง แต่ก็กลัวว่าถ้าลงทุนไปแล้วไม่สำเร็จจะเสียเงินไปเปล่า ๆ และไม่มีโอกาสได้ลองใหม่
เราเป็นพี่คนโตที่แม่เอาทุกเรื่องมาระบายให้ฟัง แล้วเราก็เก็บไปคิด คนในครอบครัวอยากให้เป็นข้าราชการ เราเป็นหลานที่ต้องดูพี่ที่โตกว่าเราแล้วโดนเอาไปเปรียบเทียบ แถมยังโดนเปรียบเทียบกับน้องของตัวเองอีก
เราไม่รู้ว่าตัวเองต้องทำยังไงถึงจะดีพอสำหรับทุกคน ทำไมเราถึงแย่ขนาดนี้ ทำไมเราถึงทำอะไรไม่สำเร็จสักอย่าง ทั้งที่ตั้งใจมาตลอด
ตอนนี้เรารู้สึกไร้ค่ามาก ๆ และเหมือนกำลังจะเป็นซึมเศร้า มันกระทบจิตใจเราไม่น้อยเลย เมื่อก่อนเราไม่เคยเอาทุกเรื่องมาคิดมากขนาดนี้ แต่ทุกวันนี้เรากลับน้อยใจตัวเองมาก ๆ
เรารู้สึกเหนื่อย ผิดหวังกับตัวเอง และบางครั้งก็คิดว่าถ้าตัวเองตายไปคงจะดี หรืออยากออกไปอยู่ตัวคนเดียวให้พ้นจากปัญหาทุกอย่าง
เราไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนี้เกิดจากอะไรทั้งหมด แต่เรารู้สึกว่าตัวเองไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว เราเหนื่อยกับการคิดมาก เหนื่อยกับการผิดหวังในตัวเอง และเหนื่อยกับความรู้สึกที่ว่าตัวเองยังทำอะไรไม่สำเร็จสักอย่าง
เราอยากรู้ว่าควรจัดการกับความรู้สึกของตัวเองยังไงดี เราอยากหารายได้ อยากมีเงินเป็นของตัวเอง และอยากช่วยแบ่งเบาภาระครอบครัว แต่เรามีต้นทุนจำกัดมาก ๆ แถมยังเป็นคนกลัวการถูกปฏิเสธและไม่กล้าขอความช่วยเหลือจากใคร
เราควรเริ่มต้นยังไงดี ในเมื่อเราวางแผนมาหลายปีแล้วแต่ไม่เคยลงมือทำได้จริง ๆ สักที แล้วเราควรจัดการกับความรู้สึกผิดหวังในตัวเองและความรู้สึกไร้ค่าที่เกิดขึ้นตอนนี้ยังไงดี เราไม่อยากรู้สึกแบบนี้อีกแล้ว แต่ตอนนี้เราก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มแก้ไขจากตรงไหนก่อน
อยากได้คำแนะนำจากคนที่เคยผ่านความรู้สึกแบบนี้ หรือคนที่เคยมีปัญหาเรื่องการเริ่มต้นทำอะไรสักอย่างเพราะกลัวความล้มเหลว อยากรู้ว่าทุกคนผ่านช่วงเวลาแบบนี้มาได้ยังไงคะ
.
.
เราเคยขอพ่อแม่หารายได้ด้วยตัวเองนะคะ แต่แกไม่สนับสนุนเลย ไม่ให้ด้วยซ้ำไป กลับเอาเราไปเทียบกับลูกพี่ลูกน้องอีกคนที่ทำงานพาร์ทไทม์ คือเราก็คิดว่าเรามีทางของเราให้เลือกแต่แกเลือกที่จะเปรียบเทียบแถมยังไม่ชื่นชมลูกตัวเองเลย บ้านเราอยู่ไกลจากตัวอำเภอเลยไม่ต่อยมีอะไรให้ทำด้วยค่ะ
.
.
กระทู้นี้อาจจะเกิดจากความน้อยใจ+ความอ่อนแอของตัวเอง พี่ๆอย่าซ้ำเติมหนูนะคะ หนูแค่อยากระบาย