ชีวิตช่วงนี้

เราเป็นเด็กต่างจังหวัด เข้ากรุงเทพครั้งแรกแบบจริงจัง เดินทางเอง ทำอะไรเองเมื่อปีที่แล้วค่ะเพราะเข้ามหาลัย พ่อแม่เราเลิกกันตั้งแต่เด็ก ๆ 10 ปีได้แล้วค่ะ พวกเขาเพิ่งหย่ากันเมื่อปีที่แล้วเลยค่ะ ตอนนั้นเจอแม่หนูก็ยกมือไหว้ปกติ หนูเป็นคนพูดน้อยมาก ถ้าไม่สนิทหนูแถบไม่พูดเลย ไดเเจอแม่หลังจากไม่เจอกัน 10 ปี แม่ไม่คุยกับหนูเลย มีแต่น้าที่ยังชวนหนูคุยบ้าง(แต่หนูก็ไม่รู้จักอยู่ดีค่ะ เพิ่งมารู้จักก็วันนั้นเลย55555) ตอนเซ็นใบหย่า เจ้าหน้าที่จะถามเรื่องการส่งค่าครองชีพเลี้ยงดู แม่ตอบเร็วมากว่า "ไม่" แต่หนูไม่อะไรอยู่แล้วกับเรื่องนี้ เพราะตั้งแต่เขา 2 คน เลิกกัน(เขาเลิกกันไม่ดีด้วยแหละค่ะ) แม่ก็ไม่เคยส่งเสียเลี้ยงดู ส่วนตัวก็ไม่ค่อยสนิทกับพ่อขนาดนั้นเหมือนกัน ไม่สนิทที่ว่าเรื่องส่วนตัวของหนูก็ไม่ได้บอกพ่อหมด แต่หนูก็คุยกับพ่อเยอะกว่าแม่อยู่ดี หนูสนิทกับปู่กับย่ามากกว่าอีกค่ะ ช่วงนี้แอบเครียดนิดนึงค่ะ เคยมากรุงเทพครั้งนึงตอนปิดเทอมใหญ่ของม.4 มาทำงานกับแม่เลี้ยงที่ร้านเย็บผ้าแห่งหนึ่ง เจ้าของร้านอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ เดาไม่ได้เลย ตอนนั้นก็โอเคค่ะ อาจจะโดนว่านิดหน่อยว่าทำงานช้าบ้าง เพราะช่วงแรก ๆ ที่ไป กลับชิ้นตัวเสื้อ 600 กว่ามั้งค่ะ หนูทำไป 2-3 วัน เลยโดน หลังจากทำงานได้ 1 เดือน ก็ออก เพราะต้องกลับบ้าน ใกล้เปิดเทอมแล้ว ตอนม.5 ก็ช่วยปู่กับย่าทำงานก่อสร้างปกติค่ะ ไม่มีอะไรมาก พอจบม.6 หางานทำแถวบ้านไม่ได้เลยเข้ามาทำกรุงเทพ แม่เลี้ยงเขาไม่ได้ทำงานร้านเก่าแล้ว เขาย้ายมาทำงานโรงงานกับพ่อ ตอนนั้นพ่อบอกว่า เงินเดือนที่นั้นน้อย พ่อส่งทั้งครอบครัวไม่ไหว เขาเลยย้ายมาทำงานโรงงานพ่อ ตอนนี้ก็จะประมาณ 2-3 ปีแล้วมั้งค่ะ พอหนูเข้ามากรุงเทพ ช่วงนี้แหละค่ะ เป็นช่วงของปีที่แล้ว เพราะด้วยความที่ต้องเรียนมหาลัย ตอนนั้นพ่อก็อยากให้เรียนม.เอกชนแถว ๆ ห้องพ่อ เรียนวันอาทิตย์ แล้วก็ทำงานโรงงานพ่อ ตอนนั้นก็ทำตามพ่อนะคะสมัครงานตามที่พ่อบอก สุดท้ายก็ไม่ได้อยู่ดี  ส่วนหนูก็มีมหาลัยที่อยากเข้าเหมือนกัน ด้วยความหัวดื้อของหนู หนูสมัครมหาลัยไปแล้วด้วย แล้วติดสัมภาษณ์ พอสัมภาษณ์เสร็จหนูก็ได้มหาลับที่หนูหวัง ตอนพ่อรู้ พ่อไม่ดีใจเลยค่ะ หนูจำได้เลย พ่อทำหน้าหงุดหงิดใส่หนู แล้วบอกว่า"จะเอาเงินไหนจ่ายค่าเทอม" เพราะพ่อเป็นหนี้เยอะมาก แล้วหนี้ส่วนใหญ่เป็นดอกลอย(ไม่ลดต้น) หนูก็เลยหาวิธี หนูมีรุ่นพี่ที่เรียนมอนั้น เป็นรุ่นพี่ที่รู้จักกันตอนสัมภาษณ์เนี่ยแหละค่ะ หนูเลยทักถามเขา พี่เขาแนะนำดีมากเลยค่ะ มีทั้งผ่อนผันค่าเทอม มีทุนคณะ ทุนมหาลัย ช่วงนั้นกยศ.ก็ให้แค่คนที่เป็นสายวิทย์ หนูก็เลยเลือกที่จะขอทุนคณะไป เพราะหนูทำเรื่องผ่อนผันค่าเทอมแล้ว สุดท้ายหนูก็ได้เรียนที่นี่ ช่วงเปิดเทอมหนูก็ไปกลับห้องพ่อกับมหาลัย อยู่ 1 เทอม เพราะหาห้องไม่ได้เลยค่ะ ก็ประมาณ 1 เดือนมั้งค่ะ ที่ต้องใช้เงินแม่เลี้ยงในการไปเรียน สิ้นมิถุนา-กรกฎา พอช่วงสิ้นเดือนกรกฎาแล้ว หนูก็ไปทำงานค่ะ ร้านเย็บผ้าเก่าร้านเดิม ที่เคยไปทำตอนม.4 เป็นสิ่งที่หนูภาวนาตลอดว่า "ไม่อยากทำ ๆ" สุดท้ายก็ต้องทำ แม่เลี้ยงบอกว่า "ไปทำงานที่นี่นะดีแล้ว จะได้มีเงินซื้อของที่อยากได้" สุดท้าย เงินที่หนูทำมาทั้งหมด หนูไม่ได้ใช้แบบเต็มที่เลยค่ะ ไหนจะต้องช่วงพ่อจ่ายค่าดอกเบี้ยแชร์ ดอกเบี้ยธนาคาร ไหนจะไปมหาลัย ส่งให้ปู่าย่านิดหน่อย มิหนำซ้ำแม่เลี้ยงยังขอยืมด้วยค่ะ คือช่วงเรียนมันต้องไปมหาลัยบ่อยใช่มั้ยคะ ซึ่งหนูก็เบิกเงินเป็นรายวัน เฉพาะวันที่ไปเรียน เวลาเงินออกก็จะเหลือไม่เท่าไหร่ แถมไม่มีเงินเก็บด้วยค่ะ เศร้าใจ แต่!!! จะบอกว่า หนูมีความอดทนมากเลยนะะ เป็นคนที่อดทนสุด ๆ บอกเลยว่าหนูทนป้าเจ้าของร้านนี้ได้ หนูทำได้ทุกงานแล้วค่ะ ช่วงปิดเทอมเนี่ยแหละค่ะ เขาให้หนูไปทำงานทุกวัน วันอาทิตย์ยังโทรตามหนูให้ไปทำงาน หนูให้เขาเลย แถมให้เงินก็ไม่ครบ เขาบอกว่า ถ้าทำวันอาทิตย์ ป้าให้เพิ่มอีก100บาท คือปกคิค่าแรงหนูก็ได้แค่ 250 เอง ไม่รวมโอ โอทีก็ชม.ล่ะ 50 ทำตั้งแต่ 6โมง-3ทุ่ม หนูให้เลยล่ะ แล้วหนูก็ไม่กล้าทวงด้วย คือ หนูเป็นเด็กใจป๊อดค่ะ ไม่กล้าพูด แล้วป้าเจ้าของร้านปากอย่างนี้นใครจะกล้า นี่นะคะ ๆๆๆๆ บอกเลยว่าทำไมแม่เลี้ยงหนูถึงทำงานกับป้าคนนี้ได้ เพราะเป็นคนนิสัยเหมือนกันไงล่ะคะ สุดยอดดด แต่หนูไม่เลือกที่จะทนค่ะ หนูเลือกที่จะพอกับที่ทำงานั้นและ การอยู่กับพ่อและแม่เลี้ยงทำให้หนูไม่มีความสุข หนูเลยเลือกที่จะไปอยู่หอค่ะ (หอในใกล้ฉัน555555) หนูเดินเรื่องเองหมดเลยค่ะ ตั้งแต่มาอยู่กรุงเทพรู้สึกว่าตัวเองโตขึ้นมาจริง ๆ แต่ก่อนหนูคือลูกแหง่ของปู่กับย่าคนหนึ่งเลย ย่าเป็นคนจัดการให้ทุกอย่างด้วยความเป็นหลานคนเดียว เขาเลยตามใจหนูมาก ๆ พ่อมาอยู่กับพ่อ พ่อไม่ทำอะไรเพื่อหนูเลย ส่วนใหญ่ก็จะเข้าข้างแม่เลี้ยง แม่เลี้ยงจะไม่พูดอะไรต่อหน้าหนูสักอย่าง แต่จะเอาไปพูดลับหลังกับพ่อหนู แล้วพ่อก็เห็นด้วยตลอด เห็นหนูบ่นพ่ออย่างงี้ แต่หนูรู้ค่ะ ว่าพ่อรักหนูมาก ถึงเขาจะไม่พอใจหนูเรื่องนู้นเรื่องนี้ แต่เขาก็ตามใจหนู หนูอยากเรียนอะไรก็ตามใจหนู อีกอย่างหนูไม่ค่อยขอตังพ่อด้วยแหละค่ะ หนูพยายามเป็นภาระพ่อให้น้อยที่สุด พยายามตัดปัญหาที่เกิดจากหนูไม่ให้กระทบพ่อ พวกค่าเทอม ค่ากิน ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ขอ แต่เดือนที่แล้วช่วงมีนา เงินค่ากินหนูออกแล้ว แต่แม่เลี้ยงก็มายืมไป หนูไม่รู้จะปฏิเสธยังไง เพราสิ้นเดือนมีนาก็ต้องมาอยู่ห้องเดียวกับเขาอีก(หอในของมอหนู อยู่เป็นเทอมนะคะ) ไม่อยากมีปัญหา สุดท้ายก็ให้เขาไปหมดตูด ตอนแรกหนูเหลือให้ตัวเอง 400 ค่ะ แล้วเขาก็ขอ ตอนแรกเขาขอ 1500 หนูก็โอนให้ หลังจาดนั้นไม่กี่นาที เขาก็บอกว่าต้องจ่ายค่าส่วนกลาง 500 หนูเลยบอกหนูมีไม่ถึง มีแค่ 400 เขาก็บอกว่า400ก็ได้(การที่เราบอกว่าเรามีแค่นี้ เป็นการปฏิเสธทางอ้อมหรือยังคะ) นั้นแหละคะ หนูเลยขัดสน แต่ความลับหนูคือ หนูมีเงินเก็บส่วนตัวอยู่(ไม่เกี่ยวกับที่ร้านนั่นนะคะ) ก็เลยเอาเงินที่เหลืออยู่กลับบ้าน มาให้ปู่กับย่าเลี้ยง(ยอมรับเลยค่ะว่าช่วงที่มาอยู่หอใน ขี้เกียจสุด ๆ อย่าว่ากันเลยนะคะ) ตอนนี้ก็กลับมาอยู่ห้องพ่อได้ 3-4 วันแล้วค่ะ รับรู้ได้ถึงพลังงานบ้างอย่างค่ะ หนูรู้สึกว่าพ่อหนูไม่มีความสุขเลยค่ะ พ่อหนูเครียดมาก เมื่อต้นปี พ่อหนูหาเงินมาปิดหนี้ดอกลอยพวกนั้นหมดแล้ว พ่อก็คิดว่าจะสบายตัว แต่ทางบ้านแม่เลี้ยง เขาอยากได้วัว เข่เลยไปสั่งวัวไว้ แล้วก็มาขอตังแม่เลี้ยง แล้วแม่เลีย้งก็ให้พ่อหนูไปกู้ตังมาซื้อวัว พ่ออกว่าไม่กู้ก็ไม่ได้ เขาสั่งวัวไปแล้ว หนูนี่แบบ วัวมันเป็นสิ่งที่รอได้ มีตังค่อยซื้อ แต่เขาเลือกที่ตะกู้เงินแล้วไปซื้อ พอพ่อไม่กู้ให้ก็โกรธพ่อหนู พอพ่อหนูจะเลิกก็ชอบพูดว่า "ใช่สิส่งหนูใกล้จบแล้ว" หนูไม่รู้ว่าเขาส่งอะไรหนู เพราะก่อนที่เขาจะมาทำงานโรงงานเดียวกับพ่อเงินเดือนเขาไม่เท่าไหร่เอง แล้วเงินเดือนที่ให้ย่าเดือนละ 4000 มาจากเงินเดือนพ่อด้วยซ้ำ หนูไม่ได้เงินแยก หนูใช้เงินกับย่า ย่าให้ไปรร.เท่าไหร่ก็เท่านั้นแหละค่ะ หนูก็ไม่รู้ว่าส่งอะไรหนู ทุกวันนี้ภาวนาให้เขาเลิกกันมากๆ คิดดูนะคะว่าหนูไม่อยากมาหา หรือว่ามาอยู่ด้วยแค่ไหน ตอนเรียนถ้าหนูมีวันหยุดยาว หนูเลือกที่จะกลับบ้านต่างจังหวัดแทนที่จะกลับไปหาพ่อที่อยู่ในกรุงเทพเหมือนกัน คนเราก็ต้องเลือกที่ที่อยู่แล้วสบายใจใช่มั้ยคะ สุดท้ายแล้วเมื่อวานเลยค่ะ หนูอุตส่าทำกับข้าว ผัดผักบุ้ง ทอดหมูยอ ไม่พอใจสักอันไม่กินที่หนูทำเลย เขาเลือกที่จะกินปลากระป๋อง <จบแล้วค่ะ ระบายความในใจเล็ก ที่ไม่เล็ก> (ตรงเงินเดือนมีเรื่องบ่นเพิ่ทเติมนิดนึงค่ะ คือ ตอนหนูมาอยู่เขาเลือกที่จะหักเงินเดือนย่า 1000 เพื่อให้หนูไปเรียน พี่!!! ขนาดมาอยู่กับพ่อตัวเองแท้ ๆ ยังต้อง เอาเงินย่าให้ค่า ขนม *ถ้าสงสัยทำไมพ่อไม่ให้ค่าขนม ดอกเบี้ยของหนี้ทั้งฟมดที่แม่เลี้ยงบอกให้กู้ พ่อจ่ายคนเดียวหมดเลย*)