ขอวิธีพูดคุยกับผู้ใหญ่ที่จ้องจะจัดแจงในชีวิตเรา

ตามหัวข้อ กท. เลยค่ะ ตอนเราเรียน ผู้ใหญ่ชอบพูดว่าอย่าพึ่งมีแฟนตอนเรียนนะ อายุ 20 ค่อยมี พอมีมันจะทำให้เราเป็นอย่างนู้นอย่างนี้ คือเราก็เหนื่อยกับการฟังอะไรแบบนี้ตั้งแต่ มัธยม-มหาลัย เราก็ไม่มีให้ พอเราเรียนจบ มีงานทำค่อยว่ากันเรื่องครอบครัว คือ ตอนนี้ส่วนตัวเรามีความคิดที่ไม่อยากมีครอบครัวเลย อยากอยู่ตัวคนเดียวที่ไม่มีคุยมาพูดเชิงบังคับในชีวิต แล้วตอนนี้เราเรียนจบไม่ถึงเดือน มาติดต่อผู้ชายให้ ซึ่งเราไม่ชอบ เรารู้สึกว่าพอถึงเวลาที่อยากมีเราจะเป็นคนตัดสินใจเอง พอเราบอกว่าไม่สนใจ ชอบพูดใส่หูเรื่องผู้ชายคนนั้น แล้วอ้างว่าพูดคุยกับผู้ชายเป็นเรื่องธรรมดา คบไว้ไม่เสียหาย เราไม่อะไรก็ไม่เป็นไร การมีแฟนเป็นเรื่องธรรมดา แต่พูดทุกวัน พูดว่าหาแฟนใกล้กันก็ไม่ต้องไปไกลพ่อกับแม่ (ใช่ค่ะแม่เราเป็นคนย้ำกับเรา) เรารู้ว่าถ้าเราคุยกับผช.คนนั้น แน่นอนว่าความชนบทต้องมีการหมั้นหมายแน่นอน คือใจตอนนี้ เราอยากอยู่คนเดียวมาก เราพยายามหางานทำที่ที่ไม่มีใครรู้จักเรา ไม่ใช่ว่าไม่ห่วงพ่อกับแม่ เราทำตามที่ท่านต้องการแล้ว เราอยากทำตามที่ตัวเองเลือกบ้าง พอเราจะพูดอะไรชอบดักเราตลอด หางานไกลบ้านก็ว่าไม่ให้ไป บางทีเราเข้าใจว่าหวังดีกับเรา แต่เขาไม่เคยเข้าใจเราในเรื่องแบบนี้เลย เราคิดจนเป็นแพนิค รักษามา 2 ปี แต่เราก็ไม่เคยพูดออกมาว่ามันเกิดจากคำพูดพวกนี้ ถ้าเราเลือกทำตามใจตัวเอง มีวิธีจัดการกับคนที่มีความคิดแบบนี้ไหมคะ🥹