จากความเดิมตอนที่แล้ว
เรื่องราววุ่นๆ ของเด็กยุค90... ที่ก้าวข้ามกันมาได้
เรื่อง
ล้อเลียน ชื่อพ่อแม่ | เรื่องเล่าจากชีวิตวัยรุ่นยุค 90 Ep.19
https://pantip.com/topic/44033786
มาถึงตอน ep นี้ จะเป็นอีกความทรงจำหนึ่ง ที่ไม่ลืมเช่นกัน ....
----------------
สมัยนี้… การโดยสารด้วยเครื่องบิน แทบจะเป็นเรื่องปกติไปแล้ว
มีโปรโมชั่น ราคาถูกๆ จองล่วงหน่อย ก็ได้บินกันสบายๆ
แต่ถ้าย้อนกลับไปยุค 90 นะ
“เครื่องบิน”
ไม่ใช่ตัวเลือกการเดินทางของคนทั่วไปเลยครับ ....
ราคาค่าตั๋วเครื่องบิน ในตอนนั้น ถ้าบินในประเทศ
ตกประมาณ 2,000 – 3,500 บาท/เที่ยว
ในขณะที่ค่าแรงขั้นต่ำ ตอนนั้นอยู่แค่ราวๆ 120–150 บาท/วัน
แปลแบบบ้านๆ คือ บิน 1 ครั้ง ( 1 เที่ยว )
กินเงินเกือบครึ่งเดือน
ดังนั้น… เด็กทั่วไปในยุคนั้น
แทบไม่มีโอกาสได้ขึ้นเครื่องบินเลยครับ
และ.... ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ผมไม่เคยขึ้นเลยในช่วงวัยนั้น ....
ไม่ใช่แค่ไม่ได้ขึ้นนะ
แม้แต่ ภายใน “สนามบิน” ก็ไม่เคยไป 555
ภาพของสนามบินในหัวของผมตอนนั้น
มีแค่จากทีวี กับจาก “คำเล่าของเพื่อน”
เพื่อนบางคน ได้ไปเที่ยวกับครอบครัว ในช่วงปิดเทอม
พอเปิดเรียนมา .....เพื่อนก็จะมาเล่าให้ฟัง
คือ เหมือนเพิ่งกลับมาจากอีกโลกหนึ่ง
ล้อมวงกันฟัง มันจะเล่าแบบจริงจังมาก
เครื่องมันวิ่งเร็วมาก แล้วก็ลอยขึ้นเลยนะ
(( โว้ววว ))
ข้างบนมีแต่เมฆ สีขาวเต็มไปหมด
มีพนักงานให้บริการ ที่เรียกว่า
"แอร์โฮสเตท" สวยๆ มาเสิร์ฟน้ำ
มีข้าวให้กินด้วยนะ....
ตอนนั้น… เราก็นั่งฟัง ฟังแบบเงียบๆ
จินตนาการตามไป....
ไม่ได้รู้สึกว่าเพื่อนเขาอวดรวยนะ
แต่ลึกๆ มันมีความรู้สึกหนึ่ง
คือ......
ว่าโลกของเขา
มันกว้างกว่าโลกของเรา เนอะ...
การเดินทางของเราในตอนนั้น
ของฉันก็มีแค่ รถทัวร์ กับ กับรถไฟ
ซึ่งนั่น ก็ตื่นเต้นมากแล้ว
เพราะเป็นคน กทม. โดยกำเนิด
ญาติพี่น้องอะไร ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับต่างจังหวัดเลย .....
จึงไม่เหตุผลอะไรที่จะต้องเดินทางบ่อยๆ ....
(( รู้สึกเสียดาย เราน่าจะมี ต่างจังหวัดเป็นของตัวเอง บ้างนะ )))
แต่ผมก็มีโอกาสได้นั่งรถไฟบ้างล่ะครับ แม้จะไม่บ่อย...
รถไฟชั้น 3 .... แรกๆ ก็ตื่นเต้นสนุกดี ....
แต่หลังๆ เริ่มนั่งยาวๆ ร้อนบ้าง เริ่มเหนื่อย และเมื่อย บ้าง
แล้วก็คิดว่า ชีวิตมันก็คงเป็นแบบนี้แหละ สนุกดี
เครื่องบิน… มันเป็นเรื่องของคนอีกกลุ่มหนึ่ง
ที่อยู่ไกลออกไป
จนกระทั่ง ..... เริ่มโตขึ้น เรียนจบ
ได้เริ่มทำงาน เป็นมนุษย์เงินเดือน
ทำงานอยู่หลายปี ...เหมือนกันนะ
แล้ววันหนึ่ง
แล้วผมก็มีโอกาส ขึ้นเครื่องบินครั้งแรก !!!
แม้ตอนอายุ ที่มันไม่ใช่วัยเด็กแล้ว .....
ความรู้สึกตอนเดินเข้าสนามบินครั้งแรก
(ในบทบาทของผู้โดยสาร นะครับ)
มัน “ตื่นเต้น” ครับ แต่ก็คุมทรงตัวเองได้อยู่แหละ ....
ทุกอย่างดูเป็นระบบ ดูเรียบร้อย ดูแพงไปหมด
แม้กระทั่งการเดินเฉยๆ ยังรู้สึกเกร็งนิดๆ 5555
พอขึ้นเครื่องจริงๆ เครื่องเริ่มวิ่ง
เร็วขึ้น เร็วขึ้น เร็วขึ้น .....
แล้วอยู่ดีๆ มันก็ลอยขึ้น
เหมือนเพื่อนผมมันเล่าจริงๆด้วย....!!!
หูอื้อเบาๆ กลืนน้ำลายแก้ไป ( เค้าแนะนำมา )
แต่ความรู้สึก… มันไม่เหมือนเดิม ตอนฟังเพื่อนเล่า
มันไม่ได้ว้าวแบบเด็กคนนั้นแล้ว
แต่มันเป็นความรู้สึกนิ่งๆ เงียบๆ
ไม่ได้ตื่นเต้นสุด ไม่ได้ร้องว้าว
แต่แค่คิดในใจว่า “อ๋อ…มันเป็นแบบนี้นี่เอง”
แล้วก็ยิ้มเล็กๆ คนเดียว
( ไม่รู้ว่ายิ้มทำไม )
ทุกวันนี้....
เครื่องบินอาจไม่ใช่เรื่องที่พิเศษอีกต่อไปแล้ว ....
แต่สำหรับเด็กบางคนในยุคนั้น มันเคยเป็น “อีกโลกหนึ่ง”
โลกที่เราเคยได้แค่ฟัง แต่ยังไม่มีสิทธิ์ไป
.
แล้วคุณล่ะครับ…
ครั้งแรกที่ได้ขึ้นเครื่องบิน
คุณรู้สึกยังไง ?
ถ้ามีคนสนใจ
ep ต่อไป จะเป็นตอนสุดท้ายแล้วครับ
บทสรุปของวัยหนึ่ง… ในยุคหนึ่ง | เรื่องเล่าจากชีวิตวัยรุ่นยุค 90 Ep.21 ( จบ )
ติดตามกันนะครับ >> https://pantip.com/topic/44036247
เด็กยุค 90 ขึ้นเครื่องบนครั้งแรก | เรื่องเล่าจากชีวิตวัยรุ่นยุค 90 ep.20
เรื่องราววุ่นๆ ของเด็กยุค90... ที่ก้าวข้ามกันมาได้
เรื่อง
ล้อเลียน ชื่อพ่อแม่ | เรื่องเล่าจากชีวิตวัยรุ่นยุค 90 Ep.19
https://pantip.com/topic/44033786
มาถึงตอน ep นี้ จะเป็นอีกความทรงจำหนึ่ง ที่ไม่ลืมเช่นกัน ....
----------------
สมัยนี้… การโดยสารด้วยเครื่องบิน แทบจะเป็นเรื่องปกติไปแล้ว
มีโปรโมชั่น ราคาถูกๆ จองล่วงหน่อย ก็ได้บินกันสบายๆ
แต่ถ้าย้อนกลับไปยุค 90 นะ
“เครื่องบิน”
ไม่ใช่ตัวเลือกการเดินทางของคนทั่วไปเลยครับ ....
ราคาค่าตั๋วเครื่องบิน ในตอนนั้น ถ้าบินในประเทศ
ตกประมาณ 2,000 – 3,500 บาท/เที่ยว
ในขณะที่ค่าแรงขั้นต่ำ ตอนนั้นอยู่แค่ราวๆ 120–150 บาท/วัน
แปลแบบบ้านๆ คือ บิน 1 ครั้ง ( 1 เที่ยว )
กินเงินเกือบครึ่งเดือน
ดังนั้น… เด็กทั่วไปในยุคนั้น
แทบไม่มีโอกาสได้ขึ้นเครื่องบินเลยครับ
และ.... ผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ผมไม่เคยขึ้นเลยในช่วงวัยนั้น ....
ไม่ใช่แค่ไม่ได้ขึ้นนะ
แม้แต่ ภายใน “สนามบิน” ก็ไม่เคยไป 555
ภาพของสนามบินในหัวของผมตอนนั้น
มีแค่จากทีวี กับจาก “คำเล่าของเพื่อน”
เพื่อนบางคน ได้ไปเที่ยวกับครอบครัว ในช่วงปิดเทอม
พอเปิดเรียนมา .....เพื่อนก็จะมาเล่าให้ฟัง
คือ เหมือนเพิ่งกลับมาจากอีกโลกหนึ่ง
ล้อมวงกันฟัง มันจะเล่าแบบจริงจังมาก
เครื่องมันวิ่งเร็วมาก แล้วก็ลอยขึ้นเลยนะ
(( โว้ววว ))
ข้างบนมีแต่เมฆ สีขาวเต็มไปหมด
มีพนักงานให้บริการ ที่เรียกว่า
"แอร์โฮสเตท" สวยๆ มาเสิร์ฟน้ำ
มีข้าวให้กินด้วยนะ....
ตอนนั้น… เราก็นั่งฟัง ฟังแบบเงียบๆ
จินตนาการตามไป....
ไม่ได้รู้สึกว่าเพื่อนเขาอวดรวยนะ
แต่ลึกๆ มันมีความรู้สึกหนึ่ง
คือ......
ว่าโลกของเขา
มันกว้างกว่าโลกของเรา เนอะ...
การเดินทางของเราในตอนนั้น
ของฉันก็มีแค่ รถทัวร์ กับ กับรถไฟ
ซึ่งนั่น ก็ตื่นเต้นมากแล้ว
เพราะเป็นคน กทม. โดยกำเนิด
ญาติพี่น้องอะไร ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับต่างจังหวัดเลย .....
จึงไม่เหตุผลอะไรที่จะต้องเดินทางบ่อยๆ ....
(( รู้สึกเสียดาย เราน่าจะมี ต่างจังหวัดเป็นของตัวเอง บ้างนะ )))
แต่ผมก็มีโอกาสได้นั่งรถไฟบ้างล่ะครับ แม้จะไม่บ่อย...
รถไฟชั้น 3 .... แรกๆ ก็ตื่นเต้นสนุกดี ....
แต่หลังๆ เริ่มนั่งยาวๆ ร้อนบ้าง เริ่มเหนื่อย และเมื่อย บ้าง
แล้วก็คิดว่า ชีวิตมันก็คงเป็นแบบนี้แหละ สนุกดี
เครื่องบิน… มันเป็นเรื่องของคนอีกกลุ่มหนึ่ง
ที่อยู่ไกลออกไป
จนกระทั่ง ..... เริ่มโตขึ้น เรียนจบ
ได้เริ่มทำงาน เป็นมนุษย์เงินเดือน
ทำงานอยู่หลายปี ...เหมือนกันนะ
แล้ววันหนึ่ง
แล้วผมก็มีโอกาส ขึ้นเครื่องบินครั้งแรก !!!
แม้ตอนอายุ ที่มันไม่ใช่วัยเด็กแล้ว .....
ความรู้สึกตอนเดินเข้าสนามบินครั้งแรก
(ในบทบาทของผู้โดยสาร นะครับ)
มัน “ตื่นเต้น” ครับ แต่ก็คุมทรงตัวเองได้อยู่แหละ ....
ทุกอย่างดูเป็นระบบ ดูเรียบร้อย ดูแพงไปหมด
แม้กระทั่งการเดินเฉยๆ ยังรู้สึกเกร็งนิดๆ 5555
พอขึ้นเครื่องจริงๆ เครื่องเริ่มวิ่ง
เร็วขึ้น เร็วขึ้น เร็วขึ้น .....
แล้วอยู่ดีๆ มันก็ลอยขึ้น
เหมือนเพื่อนผมมันเล่าจริงๆด้วย....!!!
หูอื้อเบาๆ กลืนน้ำลายแก้ไป ( เค้าแนะนำมา )
แต่ความรู้สึก… มันไม่เหมือนเดิม ตอนฟังเพื่อนเล่า
มันไม่ได้ว้าวแบบเด็กคนนั้นแล้ว
แต่มันเป็นความรู้สึกนิ่งๆ เงียบๆ
ไม่ได้ตื่นเต้นสุด ไม่ได้ร้องว้าว
แต่แค่คิดในใจว่า “อ๋อ…มันเป็นแบบนี้นี่เอง”
แล้วก็ยิ้มเล็กๆ คนเดียว
( ไม่รู้ว่ายิ้มทำไม )
ทุกวันนี้....
เครื่องบินอาจไม่ใช่เรื่องที่พิเศษอีกต่อไปแล้ว ....
แต่สำหรับเด็กบางคนในยุคนั้น มันเคยเป็น “อีกโลกหนึ่ง”
โลกที่เราเคยได้แค่ฟัง แต่ยังไม่มีสิทธิ์ไป
.
แล้วคุณล่ะครับ…
ครั้งแรกที่ได้ขึ้นเครื่องบิน
คุณรู้สึกยังไง ?
ถ้ามีคนสนใจ
ep ต่อไป จะเป็นตอนสุดท้ายแล้วครับ
บทสรุปของวัยหนึ่ง… ในยุคหนึ่ง | เรื่องเล่าจากชีวิตวัยรุ่นยุค 90 Ep.21 ( จบ )
ติดตามกันนะครับ >> https://pantip.com/topic/44036247