กลัวผู้คน กลัวสังคม กลัวทุกอย่างไปหมด

ก่อนอื่นนะคะ เราเป้นคนเงียบ ไม่ค่อยพูดเพราะไม่รู้จะพูดอะไร เราติดบ้านมากๆไม่ออกไปไหนเลย กลัวผู้คนมากๆ เพราะเมื่อก่อนเคยโดนบูลลี่เลยไม่มีความมั่นใจไม่กล้าออกไปไหน พอเราอยู่ในบ้านนานทำให้กลัวสิ่งข้างนอกไปหมด ไม่กล้าแม้จะรับสายขนส่ง ไม่กล้าแม้กระทั่งเรียกคนอื่น ไม่กล้าพูดคุยกับคนอื่นเพราะกลัวตัวเองจะพูดไม่ดีออกไปเพราะไม่ได้พูดนาน ขนาดญาติที่ค่อนข้างสนิทกับที่บ้านยังไม่รู้เลยค่ะว่าที่บ้านมีลูกสาว หรือถ้ามีคนมาที่บ้านก้จะหาที่แอบตลอด หรือบางทีถ้าต้องอยู่กับเขา2คน เราจะอึดอัดมากแต่ไม่แสดงออกไป อยากชวนคุยด้วยมากกว่า แต่ส่วนใหญ่เหมือนเขาจะสัมผัสได้ว่าบรรยากาศน่าอึดอัดก้จะไปจากตรงนั้นทันที ทุกคนที่อยู่กับเราเขาดูอึดอัด ดูกลัวเรา เพราะไม่รู้ว่าเราคิดอะไรอยู่ มีคนเคยบอกว่าเราเข้าถึงยาก ขนาดสนิทกับมานานมาก ก้ยังไม่รุ้นิสียเราดี บางทีเราอารมณ์ดี บางทีอารมณ์ร้าย แต่ไม่ใช่เกรี้ยวกราดนะ เราเครียดมากๆ รู้สึกเป็นภาระครอบครัว ช่วยงานบ้านได้อย่างเดียว ถ้าจะให้ขับรถไปส่งน้องไปซื้อของ เราไม่กล้าเลยค่ะ พอเครียดมากๆรู้สึกสมองเริ่มเบลอ เอ๋อๆ คิดช้า จำสับสน พูดเร้วขึ้นเพราะตามสมองไม่ทัน มองคนอื่นในแง่ลบ เริ่มอิจฉาคนอื่น(แต่ไม่ทำร้ายเขา จัดการความรู้สึกตัวเองตลอด)  เริ่มไม่ชอบให้ใครเอาเรื่องเราไปพูดข้างนอกแม้จะเป้นคำที่ดี กลัวคนอื่นมองว่าเราร้าย ไม่ร่าเริง ในหัวไม่เคยโล่งเลย มีความคิดแย่มากๆ มีนเป้นหนักจนถึงกระทบกับการเรียนเรียนได้ช้าลง เกรดตก แต่เราอ่านหนัฃสือตลอดเครียดมากด้วย เราคิดอยู่ว่าอยากไปพบจิตแพทย์มากๆ เคยพูดกับพ่อแม่แล้ว แต่เขาบอกว่าเรื่องเล็กน้อยไม่จำเป็นถึงขั้นต้องไปพบหมอ อยู่ที่ตัวเรา เราทำตัวเองตอนนั้นเราตันหมดเลยค่ะ เราไม่อยากเป็นแบบนี้แล้วจิงๆใครมีวิธีไหนแนะนำให้หายเองบ้างมั้ยค่ะ สุดท้ายนี้เราไม่รู้ว่าจะปรึกษาเรื่องอะไรแต่น่าจะเป็นเรื่องกลัวสังคมนี่แหละแล้วก้เลยเถิดมาจนกระทบกับการเรียน


ปล.เราเข้ามาอ่านตลอด เพราะต้องการปรับจิงๆไม่ต้องห่วงว่าเราจะเขียนทิ้งไว้นะคะ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำล่วงหน้าค่ะ🙏🏻🥹