แยกยังไงระหว่างเศร้าธรรมดา กับภาวะใกล้จะเป็นโรคซึมเศร้า หรือซึมเศร้าไปเลย

จขกท.มีความรู้สึกเครียดบ่อยๆ บางครั้งรู้สึกว่าเราด้อยค่า บางทีนึกถึงเรื่องอดีตแย่ๆ ภาพมันวนลูปซ้ำๆ รู้สึกหดหู่+ว่างเปล่า กังวลทุกอย่าง ระแวงคนนินทาเรา ความคิดตีกันไปมาในหัว บางทีรู้สึกไม่อยากทำอะไรเลยไม่อยากออกไปเจอผู้คน  ร้องไห้บ่อยมาก จากที่เรียนรู้เรื่องกลับไม่ค่อยรู้เรื่องไม่สามารถแยกหรือเรียบเรียงความคิดได้ดีเหมือนเมื่อก่อน  ระบายให้พ่อฟังพอถูกปลอบก็ไม่รู้สึกดีขึ้น พ่อถามว่าเป็นอะไรเรากลับอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ถูกว่าเป็นอะไร เป็นแบบนี้บ่อยมาก แต่ก็มีบางช่วงที่ร่าเริง แบบพอเวลาเราพูดก็พูดไม่หยุด มันดูเหมือนเรามีภาวะเครียดเฉยๆแค่เครียดบ่อยเกินแบบอาทิตย์นึงเป็นแทบทุกวัน แต่เราสงสัยมากว่าเราอยู่ในภาวะไหน แค่คนที่เครียดบ่อยๆหรือซึมเศร้า ซึ่งเราไม่อยากเครียดนะแต่มันหยุดไม่ได้เลย  จขกท.มีปัญหาสุขภาพและการเรียนด้วย
มันเริ่มมีอาการนี้ตั้งแต่เราเริ่มป่วย จนกระทบการเรียน  กระทบทุกอย่างในชีวิตเรา จากชีวิตเราเคยดีๆเรียนดีๆตอนนี้พลิกไปหมด
เราก็คิดนะว่ามันเป็นเพียงแค่ภาวะเครียดธรรมดา เพราะเรายังมีช่วงที่ร่าเริง แต่น้อยมากๆเท่านั้น