ความอยากมีเพื่อน vs ความเป็นจริง

คือ เราน่ะ อยากมีเพื่อนนะ เราเป็นพวกแบบเบียวๆ วาดรูป อะไรประมาณนี้แหละ

ต่..พอสังเกตดู สังคมรอบๆข้าง มีแต่คนที่ ใช้ภาษาไม่เหมือนกัน แบบ​คนละแนว หรือไม่ก็พวกเขาก็มีอะไรที่ชอบเป็นกลุ่มๆ เช่น ดูการ์ตูน คอมมิค ฟิคชั่น เรื่องเดียวกัน หรือคนอื่นๆนอกจากนี้ก็คนที่ชอบไปเที่ยวอะไรแบบนี้

ปัญหาคือ.... เราไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นเลย เราแค่ ทำงาน กินข้าว วาดรูป ฟังเพลง ออกกำลังกาย อาบน้ำ นอน

แล้วก็ลูป

สกิลเข้าสังคมไม่ได้เก่งมาก และก็ไม่ได้มีความทะเยอทะยานที่จะมีเพื่อนขนาดนั้นเพราะเคยมีแผลจเกี่ยวกับการโดนสังคมผลักไส เพื่อนไม่คบเพราะน่าเบื่อเกิน

แต่ก็ยังอยากมีเพื่อนที่ทำอะไรสนุกๆ ในแบบเดียวกันบ้าง เราก็คิดนะว่าอาจจะต้องพยายามออกไปในที่ๆนึงหรืองานอะไรที่มันมีคนที่ทำอะไรแบบเดียวกัน​

เช่น เราชอบแฟชั่น เราอาจจะไปที่ๆนึงที่มีคนชอบเหมือนกัน อาจจะลองศึกษาถ้าอยาก

เราอยากรู้ว่า คนที่น่าเบื่อทำอะไรเดิมๆ ก็สมควรจะไม่มีเพื่อนใช่ไหม ช่วยด่าสอนเราแรงๆที 😅
แล้วอีกอย่าง ปกติคนมีเพื่อนนี่ก็ต้องขวนขวายเป็นปกติใช่ไหม น้อยคนที่จะแบบอารมณ์ โชคชะตานำพา

หรืออยู่คนเดียวดีแล้วนะ...