พอดีวันนี้นั่งขับรถฟังเพลงไปเรื่อย ก็ได้ยินเพลงพี่นักร้องท่านนึง พอเห็นหน้าพี่เค้า สมองก็ดันไปนึกถึงข่าวเก่าๆที่เคยเป็นข่าวดัง ที่พี่แกมีโลกสองใบ
ถ้าจำไม่ผิด เหมือนเคยได้ยินว่า ฝ่ายหญิงเคยไปบ้าน แล้วก็ไม่มีใครบอกเค้าเลยว่าเค้ามีแฟนแล้ว
แต่ไม่ว่าจะจำผิดไหม ประสบการณ์ที่ว่า เคยไปเจอใครสักคนของอีกฝ่าย แต่ "ไม่มีใครบอกไรเลย" มันก็ผุดขึ้นมาในหัว...
---------------------------------
เมื่อตอนปี X ได้มีโอกาส ไป take course เรียนภาษา A ระยะสั้น ที่ประเทศ A
ตอนนั้น คนที่อยู่ในโรงเรียนเดียวกัน(ญ) ก็ไปคอร์สนี้ด้วย ไม่สนิทนะ แค่เคยเห็นหน้า สุดท้ายก็มาอยู่ห้องเดียวกัน
แน่นอน วัยรุ่น ไม่พ้นเรื่องกิ๊กกั๊กกับเพศตรงข้ามหรอก เค้าก็เหมือนจะไปปิ๊งอีกฝ่ายในคอร์ส ซึ่ง อีกฝ่าย(ช) ก็เพื่อนเรา
ด้วยความเป็นเด็ก+นิสัยติดตัวไม่รู้จากเมื่อไหร่ ตั้งแต่เด็กหรือชาติที่แล้วไม่รู้ เพราะ พ่อแม่ก็ไม่เคยสอนนะ หรือสอนแต่จำไม่ได้
แต่เรารู้สึกถึงความไม่ถูกต้อง เรารู้สึกว่า มีแฟนแล้ว แต่ไปโกหกว่าไม่มี เป็นเรื่องที่ไม่ถูกต้อง
เราเลยไปบอก ช ว่า ญ มีแฟนแล้ว
กลไกป้องกันตัวของสมองเราคงทำงานมั้ง เราจำไม่ได้ ว่าเหตุการณ์หลังจากนั้นเป็นไง แต่เสียงในหัวที่ฝังในหัวใหม่คือ
"ต่อให้โลกจะไม่ยุติธรรมกับใครยังไง ก็เรื่องของเขา อย่าไปยุ่ง"
----------------------------------
ต่อมา เมื่อปี X+4 เราได้มีโอกาสไป take course เรียนภาษา B ระยะสั้น ที่ประเทศ B
เราก็เช่าบ้าน ในนั้นมีคนจากหลากหลายประเทศ
มีพี่คนไทย และ มีหนุ่มจากประเทศ C สุดหล่อ ควงสาว หน้าตาดี มีเงิน ครอบครัวดี ดีไปหมด เป็นคนประเทศ A
ตอนเรารู้จักกัน เราก็พูดภาษา A กับเค้า เราเป็นคนเดียวในหอพักนั้น ที่พูด ภาษา A กับสาวสายคนนั้นได้ และเราอายุพอๆกัน
อยู่ไปอยู่มา เราก็รู้ว่า พ่อหนุ่มสุดหล่อ มีแฟนที่ประเทศ C อยู่แล้ว เป็นสาวชาว C ที่รอเค้ากลับไป
แต่มาอยู่ตปท. ก็มากิ๊กกั๊ก โดยที่ สาว C และ A ไม่รู้เลย
แต่คนในหอพักรู้กันหมด...
แน่นอนกลไก ความไม่ถูกต้อง มันทำงานอีกแล้ว แต่เสียงในหัว มันก็บอกว่า "อย่าหายุ่ง!"
ถึงจะอึดอัด ยังไง ก็ทำได้แค่แย๊บๆไปว่า ถ้าแฟนมีแฟนอยู่แล้ว จะทำยังไง?
สาว A ก็บอก เลิกแน่นอน!! เราก็เห็นเขาเข้มแข็ง ก็เลยเงียบๆไป
วันเวลาผ่านไป เรากลับประเทศ เราไม่มี contact สาว A แต่ก็มาได้ยินจากพี่คนนึงที่มี contact ว่า
เค้าโทรมาร้องไห้ แล้วบอกว่า "ทำไมไม่มีใครบอกเค้าเลย"
ความรู้สึกเราตอนนั้นที่ได้ยินประโยคนี้ มันอธิบายไม่ถูกยังไงไม่รู้
ฟีลแบบ อายุพอๆกัน ในประเทศที่ต่างถิ่น ต่างภาษา เราที่พูดภาษาเดียวกับเค้า
แต่เรา เราทำอะไร?
----------------------------------
ตอนนี้ ก็ปี X+17 แล้ว ก็ยังมีเรื่องนี้ผุดขึ้นมาบ้าง ถ้ามีอะไรมาทำให้นึกถึง
เราที่อายุขนาดนี้แล้ว เอาจริงๆ ถ้าเจอเหตุการณ์นี้อีก เราก็ยังคิดไม่ออกเลยว่าควรทำยังไง
สมอง และ ร่างกายมันคงจะไม่อนุญาติให้ทำอะไรเหมือนที่เคยๆ
ถ้าไม่ทำ แล้วไม่รู้สึกอะไร ก็คงดี
ทุกคนคิดว่าไง? จะทำยังไงกัน?
แต่เอาจริงๆ มาจนอายุเท่านี้ มันก็พอรู้ว่า หลายๆอย่างในโลก มัน subjective
ถ้าทำต้มยำก็ใส่มะนาว ใส่ทุเรียนก็ไม่อร่อย มันความผิดทุเรียนหรอ?
อะไรผิด อะไรถูก? จะบอกว่ามะนาวถูก แต่ทุเรียนผิดหรอ? มันเป็นเพราะเราต้องการกินต้มยำนิ?
ถ้ากินผลไม้ ก็อร่อยแล้วนิ? หรือบางคนก็อาจจะชอบ ต้มยำทุเรียนก็ได้ พิซซ่าชานมไข่มุกยังมีเลย?
หรือ สาวผิวคล้ำฝรั่งชอบ หนุ่มไทยไม่อิน? เปลี่ยนที่ เปลี่ยนเวลา เปลี่ยนคน เปลี่ยนสถานการณ์ ก็เปลี่ยนไปหมด
สิ่งที่เราคิดว่าถูกต้อง มันก็ไม่ถูกต้องเสมอไปนิ?
เราเป็นใครหรอ ไปตัดสินความชอบของใคร
เราเป็นใครหรอ ไปตัดสินชีวิตของใคร
เราเป็นใครหรอ ไปตัดสินว่าอะไรดี หรือไม่ดีในชีวิตของเขา
เราเป็นใครหรอ ไปตัดสินว่าใครควรคบใคร
เราเป็นใครหรอ ไปตัดสินว่าใครควรทำอะไร ไม่ควรทำอะไร
เราจะรู้หรอ ว่าคู่ชีวิตเค้าเป็นใคร
เคสหลายเคสก็มี สุดท้ายก็เลิกไปแต่งงานมีลูก มีครอบครัว happy กับคนมาทีหลัง
คบมาหลายปี สุดท้ายแพ้ คนมา 2เดือน ก็มีถมไป
ก็คนมันไม่มีบุญหรือกรรมร่วมกัน จะได้ใช้ชีวิตด้วยกัน
แต่ไปมีกับอีกคนนิ มันใช่หรอ ที่จะไปสอด บุญกรรมคนอื่นเขา?
อืมมม.... เขียนไปเขียนมา เอาจริงๆ ก็กรรมใคร กรรมมันนั่นแหละ
แต่ถ้าขอความช่วยเหลือ ก็ช่วย แต่ถ้าสอดคงไม่? ไหม? หรือไง?
ถ้าเพื่อน/คนรู้จักมีแฟนแล้ว จะบอกโลกที่สองของเค้าไหม ว่าเค้ามีแฟนแล้ว?
ถ้าจำไม่ผิด เหมือนเคยได้ยินว่า ฝ่ายหญิงเคยไปบ้าน แล้วก็ไม่มีใครบอกเค้าเลยว่าเค้ามีแฟนแล้ว
แต่ไม่ว่าจะจำผิดไหม ประสบการณ์ที่ว่า เคยไปเจอใครสักคนของอีกฝ่าย แต่ "ไม่มีใครบอกไรเลย" มันก็ผุดขึ้นมาในหัว...
---------------------------------
เมื่อตอนปี X ได้มีโอกาส ไป take course เรียนภาษา A ระยะสั้น ที่ประเทศ A
ตอนนั้น คนที่อยู่ในโรงเรียนเดียวกัน(ญ) ก็ไปคอร์สนี้ด้วย ไม่สนิทนะ แค่เคยเห็นหน้า สุดท้ายก็มาอยู่ห้องเดียวกัน
แน่นอน วัยรุ่น ไม่พ้นเรื่องกิ๊กกั๊กกับเพศตรงข้ามหรอก เค้าก็เหมือนจะไปปิ๊งอีกฝ่ายในคอร์ส ซึ่ง อีกฝ่าย(ช) ก็เพื่อนเรา
ด้วยความเป็นเด็ก+นิสัยติดตัวไม่รู้จากเมื่อไหร่ ตั้งแต่เด็กหรือชาติที่แล้วไม่รู้ เพราะ พ่อแม่ก็ไม่เคยสอนนะ หรือสอนแต่จำไม่ได้
แต่เรารู้สึกถึงความไม่ถูกต้อง เรารู้สึกว่า มีแฟนแล้ว แต่ไปโกหกว่าไม่มี เป็นเรื่องที่ไม่ถูกต้อง
เราเลยไปบอก ช ว่า ญ มีแฟนแล้ว
กลไกป้องกันตัวของสมองเราคงทำงานมั้ง เราจำไม่ได้ ว่าเหตุการณ์หลังจากนั้นเป็นไง แต่เสียงในหัวที่ฝังในหัวใหม่คือ
"ต่อให้โลกจะไม่ยุติธรรมกับใครยังไง ก็เรื่องของเขา อย่าไปยุ่ง"
----------------------------------
ต่อมา เมื่อปี X+4 เราได้มีโอกาสไป take course เรียนภาษา B ระยะสั้น ที่ประเทศ B
เราก็เช่าบ้าน ในนั้นมีคนจากหลากหลายประเทศ
มีพี่คนไทย และ มีหนุ่มจากประเทศ C สุดหล่อ ควงสาว หน้าตาดี มีเงิน ครอบครัวดี ดีไปหมด เป็นคนประเทศ A
ตอนเรารู้จักกัน เราก็พูดภาษา A กับเค้า เราเป็นคนเดียวในหอพักนั้น ที่พูด ภาษา A กับสาวสายคนนั้นได้ และเราอายุพอๆกัน
อยู่ไปอยู่มา เราก็รู้ว่า พ่อหนุ่มสุดหล่อ มีแฟนที่ประเทศ C อยู่แล้ว เป็นสาวชาว C ที่รอเค้ากลับไป
แต่มาอยู่ตปท. ก็มากิ๊กกั๊ก โดยที่ สาว C และ A ไม่รู้เลย
แต่คนในหอพักรู้กันหมด...
แน่นอนกลไก ความไม่ถูกต้อง มันทำงานอีกแล้ว แต่เสียงในหัว มันก็บอกว่า "อย่าหายุ่ง!"
ถึงจะอึดอัด ยังไง ก็ทำได้แค่แย๊บๆไปว่า ถ้าแฟนมีแฟนอยู่แล้ว จะทำยังไง?
สาว A ก็บอก เลิกแน่นอน!! เราก็เห็นเขาเข้มแข็ง ก็เลยเงียบๆไป
วันเวลาผ่านไป เรากลับประเทศ เราไม่มี contact สาว A แต่ก็มาได้ยินจากพี่คนนึงที่มี contact ว่า
เค้าโทรมาร้องไห้ แล้วบอกว่า "ทำไมไม่มีใครบอกเค้าเลย"
ความรู้สึกเราตอนนั้นที่ได้ยินประโยคนี้ มันอธิบายไม่ถูกยังไงไม่รู้
ฟีลแบบ อายุพอๆกัน ในประเทศที่ต่างถิ่น ต่างภาษา เราที่พูดภาษาเดียวกับเค้า
แต่เรา เราทำอะไร?
----------------------------------
ตอนนี้ ก็ปี X+17 แล้ว ก็ยังมีเรื่องนี้ผุดขึ้นมาบ้าง ถ้ามีอะไรมาทำให้นึกถึง
เราที่อายุขนาดนี้แล้ว เอาจริงๆ ถ้าเจอเหตุการณ์นี้อีก เราก็ยังคิดไม่ออกเลยว่าควรทำยังไง
สมอง และ ร่างกายมันคงจะไม่อนุญาติให้ทำอะไรเหมือนที่เคยๆ
ถ้าไม่ทำ แล้วไม่รู้สึกอะไร ก็คงดี
ทุกคนคิดว่าไง? จะทำยังไงกัน?
แต่เอาจริงๆ มาจนอายุเท่านี้ มันก็พอรู้ว่า หลายๆอย่างในโลก มัน subjective
ถ้าทำต้มยำก็ใส่มะนาว ใส่ทุเรียนก็ไม่อร่อย มันความผิดทุเรียนหรอ?
อะไรผิด อะไรถูก? จะบอกว่ามะนาวถูก แต่ทุเรียนผิดหรอ? มันเป็นเพราะเราต้องการกินต้มยำนิ?
ถ้ากินผลไม้ ก็อร่อยแล้วนิ? หรือบางคนก็อาจจะชอบ ต้มยำทุเรียนก็ได้ พิซซ่าชานมไข่มุกยังมีเลย?
หรือ สาวผิวคล้ำฝรั่งชอบ หนุ่มไทยไม่อิน? เปลี่ยนที่ เปลี่ยนเวลา เปลี่ยนคน เปลี่ยนสถานการณ์ ก็เปลี่ยนไปหมด
สิ่งที่เราคิดว่าถูกต้อง มันก็ไม่ถูกต้องเสมอไปนิ?
เราเป็นใครหรอ ไปตัดสินความชอบของใคร
เราเป็นใครหรอ ไปตัดสินชีวิตของใคร
เราเป็นใครหรอ ไปตัดสินว่าอะไรดี หรือไม่ดีในชีวิตของเขา
เราเป็นใครหรอ ไปตัดสินว่าใครควรคบใคร
เราเป็นใครหรอ ไปตัดสินว่าใครควรทำอะไร ไม่ควรทำอะไร
เราจะรู้หรอ ว่าคู่ชีวิตเค้าเป็นใคร
เคสหลายเคสก็มี สุดท้ายก็เลิกไปแต่งงานมีลูก มีครอบครัว happy กับคนมาทีหลัง
คบมาหลายปี สุดท้ายแพ้ คนมา 2เดือน ก็มีถมไป
ก็คนมันไม่มีบุญหรือกรรมร่วมกัน จะได้ใช้ชีวิตด้วยกัน
แต่ไปมีกับอีกคนนิ มันใช่หรอ ที่จะไปสอด บุญกรรมคนอื่นเขา?
อืมมม.... เขียนไปเขียนมา เอาจริงๆ ก็กรรมใคร กรรมมันนั่นแหละ
แต่ถ้าขอความช่วยเหลือ ก็ช่วย แต่ถ้าสอดคงไม่? ไหม? หรือไง?