เป็นโรคกลัวครูต่างชาติและกดดันเรื่องเรียน

สวัสดีค่ะ หนูเป็นเด็กคนนึงที่ชอบในการเรียนภาษา และปีนี้อายุ14 (ม.2ค่ะ) ตอนแรกหนูเล็งโรงเรียนนี้ไว้และกะอยากเข้าห้องธรรมดาทั่วไป แต่เราดันไปเห็นพี่ๆหลายๆคนเก่งภาษามากๆ เช่น จีน อังกฤษ เรามีความชอบในภาษามาตั้งแต่เด็ก ชอบต่างประเทศ ชอบการพูดคุยสื่อสารกับชาวต่างชาติแต่ละคนมากๆ จะรู้สึกดีทุกครั้งที่ฟังออก คุยได้และได้รับการตอบกลับจากพี่ๆฝรั่งและขาวต่างชาติเช่นครูฟิลิปปินส์  มาเข้าเรื่องต่อตรงที่หนูก็เลยมีความคิดอยากเข้าห้องพิเศษ ห้อง English- Chinese อังกฤษจีนกลางค่ะ ในม.1 ปีที่แล้ว หนูกดดันมากเพราะตอนนั้นไม่ได้เก่งภาษาเลย ไม่ได้อ่าน ไม่ได้ท่องจำอะไรใดๆ แต่ก็สอบเข้ามาได้และเข้ามาแบบไม่ติดสำรองอะไรเลย ตอนนั้นดีใจมากๆค่ะ คิดว่าต้องฝึกให้เก่งมากกว่านี้เพราะจะได้พูดคุยกับครูต่างชาติในห้องได้และเก่งได้เหมือนเพื่อนคนอื่นๆ และคุ้มค่าเทอม( 12,500ต่อเทอม) เพราะเพื่อนแต่ละคนคือนึกว่าชาวต่างชาติไม่ก็ลูกครึ่ง เรียนอินเตอร์ - สาสสารน์ ทั้งห้องเลยค่ะ ยกเว้นหนูที่มาจากโรงเรียนวัดคนนึง หนูดีใจมากค่ะ พอได้เข้าเรียน นี่แหละถึงจุดที่สำคัญ คือฟังไม่ออกเลยค่ะ บางทีฟังออก บางทีฟังไม่ออก สำเนียงฟังยากมากๆ ครูส่วนใหญ่มาจากเอเชีย เช่น ฟิลิปปินส์ บางทีมาจากยุโรป รัสเซีย แอฟฟริกา เจ้าของภาษาจริงๆจะไม่ค่อยเจอเลยค่ะ ซึ่งปัญหาของหนูคือการโดนเรียกตอบคำถาม ช่วงเทอมแรกต้องพึ่งพาเพื่อนตลอด ต้องคอยถามว่าเช่อถามอะไร เช่อสอนอะไรบ้าง คือมันแย่จนหนูอยากจะย้ายมาห้องธรรมดาเพราะความโง่ตัวเอง พอเข้าเทอม2 หนูเริ่มฟังออก เพราะมีการเรียนเสริม ติวกับเพื่อน จำคำศัพท์โดยการเอามาใช้จริง คุยกับเพื่อนต่างชาติ ทำทุกอย่างเลยค่ะ จนรู้สึกว่าตัวเองโอเคขึ้นมาระดับนึง ทำข้อสอบได้ ตอบเช่อได้แบบสบายขึ้นมาหน่อยค่ะ แต่ความกดดันคือปีนี้ม.2 แล้ว มันจะยากขึ้นมากๆ หนูเลยอยากถามว่าพี่ๆมีการเรียนการพัฒนาตัวเองกันยังไงบ้างคะ หัวกะทิหลายๆคนเขาทำยังไงบ้าง หนูกดดันตัวเองมากค่ะ เป็นโรคกลัวทิชเช่อด้วยค่ะ