“เบียร์สิงห์” เบียร์ไทย
ปี 2476 การก่อสร้างโรงเบียร์แห่งแรกเกิดขึ้น บนทำเลเลียบแม่น้ำเจ้าพระยา ย่านสามเสน และพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จเยือนสถานที่ก่อสร้างโรงเบียร์สานเสน 2 ครั้ง
ย้อนไปกว่า 100 ปี พ.ศ.2415 คือห้วงเวลาการเกิดของ “พระยาภิรมย์ภักดี” หากแต่ตอนเกิดนั้น ชื่อเสียงเรียงนามไม่ปรากฏแน่ชัดหรือเป็นที่ทราบได้ เพราะอดีตกาลไม่มีการบันทึกการเกิด รวมถึงบิดามารดาตั้งชื่อว่าเช่นไร นั่นคือเรื่องราวที่ถูกเขียนไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ของตระกูลภิรมย์ภักดี
ทว่า ชื่อ “บุญรอด” ที่ถูกเรยกนานนั้นได้มาเพราะการรอดชีวิตจากความซนในวัยเยาว์ ซึ่งวันหนึ่งซุกซนเล่นว่าวกิจกรรมสุดโปรด จนพลัดตกสะพานหัวทิ่มน้ำคลองขุ่นสีโคลน เคราะห์ดีมีผู้พบเห็นและเข้าช่วยเหลือ จนทำให้บิดาเรียก “บุญรอด”
“ภิรมย์ภักดี” เป็นนามสกุลพระราชทานที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 7) พระราชทานแก่ “พระยาภิรมย์ภักดี” จากเดิมทีนั้น “บุญรอด” เกิดในตระกูล “เศรษฐบุตร” หนึ่งในคนไทยเชื้อสายจีนที่มีบรรพบุรุษอพยพจากประเทศจีนตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก รัชการที่ 1 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
ชีวิตวัยเยาว์ของ “บุญรอด” ถือว่าได้รับการส่งเสริมจากครอบครัว โดยเฉพาะการร่ำเรียนตำรับตำรา ส่งเข้าเรียนโรงเรียนที่สอนภาษาอังกฤษ ขณะเดียวกันเจ้าตัวเรียนเก่ง เพราะสอบได้ที่ 1 ทุกวิชา ในช่วงอายุ 17 ปี
การมีทักษะด้านภาษาเมื่อครั้งทำงาน จึงมีโอกาสทำหน้าที่แปลเอกสาร เขียนจดหมาย ทำเอกสารเกี่ยวกับสินค้านำเข้า และยังเป็นช่วงเวลาได้ศึกษาและเก็บเกี่ยวการทำธุรกิจด้วย
การมีเพื่อนชาวตะวันตกมากหน้าหลายตา ทำให้มีโอกาสได้รู้จักทั้งธุรกิจ สานสายสัมพันธ์ ซึ่งวันหนึ่งการไก้สังสรรค์กับชาวเยอรมัน “เอมิล ไอเซนโฮเฟอร์” วิศวกรนักธุรกิจที่นำเข้าสินค้าหลายอย่างทั้ง เบียร์ ไวน์ สุรา รถบรรทุก รถราง เครื่องใช้ไฟฟ้า ฯ และเป็นคนแนะนำให้ “พระยาภิรมย์ภักดี” รู้จักเครื่องดื่มเยอรมันอย่าง “เบียร์” ที่พลิกชีวิตไปสู่ปฐมบทแห่งตำนานเบียร์แรกของประเทศไทย
ก่อนก่อกำเนิดเบียร์ไทย “พระยาภิรมย์ภักดี” เดินทางไปยังยุโรปเพื่อศึกษาการทำเบียร์ตั้งแต่ต้นทั้งเยี่ยมชมฟาร์มฮอร์บ สำรวจโรงเบียร์ เรียนรู้ศาสตร์ศิลป์กลไกการผลิตอย่างถี่ถ้วน
ทว่า การสร้างโรงเบียร์แห่งแรกในสยามยากยิ่ง ต้องเอาชนะความไม่เชื่อถือ เสียงติฉินนินทา ปรามาสต่างๆ ควบคู่เผชิญการขอใบอนุญาตผลิตเบียร์จากภาครัฐที่ยืดเยื้อ รวมถึงต้องทำให้ “ผู้บริโภคชาวไทย” รู้จักเบียร์ ยอมจ่ายเงินซื้อสินค้า การถูกตั้งคำถาม “ผลิตเบียร์ในเมืองร้อนได้หรือ” เป็นต้น
อย่างไรก็ตาม การตระหนักว่าสยามควรมี “เบียร์” เป็นของประเทศตนเอง ย่อมก่อเกิดประโยชน์ต่อประเทศ ประหยัดการนำเข้าที่ส่งผลให้เงินไหลออกสู่ต่างประเทศ จึงใช้ความอุตสาหะทำทุกประการเพื่อให้เป้าหมายลุล่วง
“เบียร์สิงห์” เบียร์ไทย
ปี 2476 การก่อสร้างโรงเบียร์แห่งแรกเกิดขึ้น บนทำเลเลียบแม่น้ำเจ้าพระยา ย่านสามเสน และพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จเยือนสถานที่ก่อสร้างโรงเบียร์สานเสน 2 ครั้ง
ขณะที่ฤกษ์เปิดบริษัทใหม่บริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ ถือวันที่ 6 กรกฎาคม 2476 โดยวันเปิดนั้นมีแขกเหรื่อร่วมงานถึง 400 ท่าน
และวันถัดมาประศาสตร์การเปิดตัวเบียร์ใหม่ในประเทศไทยได้เริ่มต้นกับ 3 ยี่ห้อ ได้แก่ ว่าวทอง ตราสิงห์ และตราพระปรางค์ จำหน่ายขวดละ 32 สตางค์ ค่อนข้างแพงในยุคนั้นเมื่อเทียบกับรายได้ต่อหัวของประชากร ซึ่งอยู่ที่ 31 บาทต่อปี
การดำเนินธุรกิจเบียร์ “พระยาภิรมย์ภักดี” ไม่เคยหยุดพัฒนา เยี่ยมเยือนทั่วโลกเสาะแสวงชิมเบียร์ที่ผลิตในประเทศต่างๆ เพื่อเทียบคุณภาพ รสชาติกับเบียร์ไทย
ทั้งนี้ ภายในเวลา 2 ปีที่ทำตลาดเบียร์ ผู้บริโภคเปิดรับอย่างต่อเนื่อง ทำให้เบียร์ไทยเบียร์ในประเทศครองใจชาวไทย 40% และปี 2481 บุญรอดบริวเวอรี่ ครองส่วนแบ่งตลาดเบียร์ในประเทศกว่า 60%
เจาะตำนาน 'พระยาภิรมย์ภักดี' ผู้สร้าง 'เบียร์แรก' ในประเทศไทย รากฐานอาณาจักรแสนล้านบาท สืบทอดกว่า 90 ปี