“บุญรอด” อยู่มา 90 ปี ใหญ่ขนาดนี้ ทำไมไม่มีชื่อในตลาดหุ้น

กระทู้สนทนา

ตลาดหลักทรัพย์ เบียร์ (เครื่องดื่ม) นักธุรกิจ วรนุช ภิรมย์ภักดี (นุ่น)

ถ้าพูดถึงบริษัทไทยที่ “คนไทยแทบทุกคน เคยจ่ายเงินให้” หนึ่งในนั้นจะต้องมี “บุญรอดบริวเวอรี่” อย่างแน่นอน เพราะนี่คือเจ้าของอาณาจักร “สิงห์” ที่อยู่คู่คนไทยมานานเกือบ 90 ปี จากจุดเริ่มต้นของเบียร์ไทยแบรนด์แรก วันนี้ ธุรกิจของบุญรอดขยายไปไกลกว่าที่หลายคนคิดมาก ทั้งเบียร์สิงห์ ลีโอ น้ำดื่มสิงห์ โซดาสิงห์ เครื่องดื่มต่าง ๆ ร้านอาหาร รวมถึงการลงทุนอีกมากมาย

และที่สำคัญคือ… นี่คือบริษัทที่มีรายได้ระดับ “หมื่นล้านบาทต่อปี” และกำไรสุทธิในบางปี ยังสูงมากถึง “6,000 ล้านบาท” พูดง่าย ๆ คือ… นี่ไม่ใช่บริษัทเล็ก ๆ เลยนะครับ แต่คือ “อาณาจักรธุรกิจ” ระดับประเทศ ที่แข็งแรงมากแห่งหนึ่งของไทย

คำถามคือ… แล้วทำไม บริษัทใหญ่ขนาดนี้ ถึงไม่เข้าตลาดหุ้น ? เพราะถ้าเข้าตลาด ก็น่าจะระดมทุนได้มหาศาล ขยายธุรกิจได้เร็วขึ้น และสร้างมูลค่าเพิ่มได้อีกมากไม่ใช่หรอ ?

แต่ความจริงคือ เรื่องนี้ซับซ้อนกว่าที่คิดครับ

📌 เบื้องหลังเหตุผลที่ “บุญรอด” ไม่เข้าตลาดหุ้น มานานเกือบ 90 ปี

1.“ธุรกิจแอลกอฮอล์” มีข้อจำกัดในการเข้าตลาดหุ้นไทย

นี่คือเหตุผลสำคัญที่สุด และหลายคนไม่รู้ว่า ตลาดทุนไทยมีข้อจำกัดกับธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับแอลกอฮอล์อยู่พอสมควร โดยเฉพาะในเชิงภาพลักษณ์และเกณฑ์บางด้าน ทำให้บริษัทที่รายได้หลักมาจากสุรา และเบียร์ เข้าตลาดไทยได้ยากกว่าธุรกิจทั่วไป นี่จึงเป็นเหตุผลว่า ทำไมเราแทบไม่เห็นบริษัทเบียร์ไทยรายใหญ่ เข้าจดทะเบียนในตลาดหุ้นไทยโดยตรง

ซึ่งถ้าอยากเข้าจริง ๆ ก็ต้องเข้าไปเหมือน ThaiBev เจ้าของ “ช้าง” ก็คือเลือกไปจดทะเบียนในตลาดหุ้นสิงคโปร์แทน เพราะกฎเปิดกว้างกว่า และเหมาะกับธุรกิจแอลกอฮอล์มากกว่า แถมนักลงทุนไทยก็ยังลงทุนได้ ผ่าน “DR” ที่อ้างอิงหุ้น ThaiBev ได้เหมือนกัน

2.บุญรอด “ไม่จำเป็นต้องใช้เงินจากตลาดทุน” มากนัก

ธุรกิจเบียร์ เป็นธุรกิจที่กระแสเงินสดแข็งแรงมาก ถ้าแบรนด์ติดตลาดเมื่อไร มันจะเริ่มสร้างเงินสดมหาศาลแบบต่อเนื่อง คนกินซ้ำทุกวัน กำไรสูง และมีความจงรักภักดีต่อแบรนด์สูงมาก

ในกรณีของบุญรอดนั้น จึงอาจไม่ได้อยู่ในจุดที่ “ต้องใช้เงินคนอื่น” เพื่อโตครับ เพราะถ้าดูจากโครงสร้างการเงินก็จะเห็นเลยว่า หนี้สินต่อส่วนผู้ถือหุ้น ถือว่าต่ำมากไม่ถึง 1 เท่า นั่นหมายความว่า ถ้าบริษัทต้องการเงินเพิ่มจริง ๆ ด้วยความแข็งแกร่งระดับนี้ ก็กู้เงินได้สบายอยู่แล้ว ดังนั้น ในเมื่อธุรกิจสร้างเงินสดเองได้ดี การเข้าตลาดหุ้น ก็อาจไม่ใช่เรื่องจำเป็น

3.การไม่เข้าตลาด ทำให้ “ตัดสินใจได้อิสระกว่า”

ทันทีที่บริษัทเข้าตลาดหุ้น ทุกการตัดสินใจ จะเริ่มมี “คนดูอยู่เต็มไปหมด” ตั้งแต่ …

- ต้องเปิดงบละเอียด
- ต้องตอบนักลงทุนทุกไตรมาส
- ต้องรับแรงกดดันจากผู้ถือหุ้น
- ต้องกังวลราคาหุ้น เวลามีข่าวลบ หรือเรื่องความละเอียดอ่อนมากระทบ ราคาหุ้นก็พร้อมแกว่งทันที

แต่การเป็นบริษัทปิด ทำให้บุญรอดสามารถคิดระยะยาวได้เต็มที่ อยากลงทุนอะไรก็ตัดสินใจได้เร็ว ไม่ต้องสนใจผลประกอบการระยะสั้นมากเกินไป

4.ธุรกิจเบียร์ แข่งกันที่ “เครือข่าย” มากกว่าสตอรี่ตลาดหุ้น

หลายคนอาจคิดว่า ธุรกิจเบียร์แข่งกันแค่รสชาติ แต่จริง ๆ แล้ว สิ่งที่สำคัญมากคือ “Distribution”

ใครเข้าถึงร้านอาหารได้มากกว่า
ใครมีตัวแทนจำหน่ายแข็งแรงกว่า
ใครยึดพื้นที่ร้านค้าได้มากกว่า

ทั้งหมดนี้ต้องใช้ “เครือข่าย” และ “ความสัมพันธ์” ระยะยาว และนี่คือเกมที่ “บุญรอด” เล่นมานานหลายสิบปี เพราะในโลกของเบียร์ บางครั้ง “พื้นที่หน้าร้าน” สำคัญไม่แพ้ตัวสินค้าเลยด้วยซ้ำ

สุดท้ายนี้ พี่ทุยขอฝากไว้ว่า…จริง ๆ แล้ว ธุรกิจในเครือบุญรอด “ไม่ได้ไม่เข้าตลาดทั้งหมด” เพราะบางธุรกิจในเครือ ก็มีการนำเข้าตลาดหุ้นเหมือนกัน โดยเฉพาะธุรกิจอย่าง โรงแรม หรืออสังหาริมทรัพย์

เพราะต้องยอมรับว่า ธุรกิจเหล่านี้ “ใช้เงินลงทุนสูงมาก” การเข้าตลาดหุ้น จึงช่วยระดมทุน และเร่งการเติบโตได้จริง แต่ในขณะที่ “ธุรกิจเครื่องดื่ม” โดยเฉพาะธุรกิจเบียร์ ที่กระแสเงินสดแข็งแรงมากอยู่แล้ว การเข้าตลาดหุ้นจึงอาจไม่ใช่เรื่องจำเป็นขนาดนั้น และบางทีการไม่เข้าตลาดหุ้น ก็อาจเป็นหนึ่งในเหตุผล ที่ทำให้ “บุญรอด” ยังรักษาความแข็งแกร่งของตัวเองมาได้จนถึงทุกวันนี้

CR #MoneyBuffalo
🔗
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้