ครั้งแรกที่เจอเมมเบอร์ ผมชอบพิเฌอ
แต่พิเฌอดังมาก มากแบบจับมือต้องต่อแถววนไปวนมา ผมเลยเลิกชอบเพราะยืนรอไม่ไหว แต่ยังรักเหมือนเดิม
รุ่นสองเบงเค ผมตกหลุมเมมคนหนึ่ง ที่ความนิยมกลางๆ แต่น่ารักเกินร้อย และเธอเป็นไอดอลมากๆ
ผมตามเธอตั้งแต่วันแรก ออกอะไรก็ซื้อ ไปหาก็บ่อยมาก จนครั้งหนึ่งจับมือที่ ฮอลล์ 98-99 ผมยืนต่อแถวกว่ายี่สิบนาที
พออีกสามสี่คนจะถึงผม เธอมองมาทางผม แล้วยิ้มพร้อมโบกมือให้ ผมยิ้มกลับเลย แต่วินาทีนั่น
สาวๆข้างหลังผม ส่งเสียงดีใจ โบกมือกลับไป อ๋อ เข้าใจแล้ว มิใช่กุ อิอิ แต่ผมก็ตามเธอจนจบการศึกษาเลย
รุ่นสาม น้องโยมาแล้ว นี่คือคนที่ผมโอชิในทันที งานจับมือครั้งแรกที่ MBK48 ผมไปแต่เช้า กะว่าผมคือคนที่จะไปจับมือโยเป็นคนแรกของโลก
แต่ๆๆๆๆๆ มีคนคิดเหมือนผมอีกเกือบสิบคน แน่นอนไม่ทัน คนแรกเป็นคนตัวสูงๆ ทุกวันนี้ยังเห็นเค้าในงานเบงเค ส่วนผมตกไปอยู่ที่ท้ายๆจ้า
กระโดดมาที่รุ่นหก
ตอนมอบสายสะพาย เอ๊ย สายสินมั่ง ผมเข้าหาน้องเมลคนเดียวสองรอบ
คนเดียวเลย ไม่สนใจใครคนอื่นใด เพราะผมรู้ว่า น้องคนนี้ไม่ธรรมดา นะเฟ้ยยยยย
ผมบอกเมลว่า ร้องเต้นเก่งแล้ว อย่าหยุดฝึกฝนนะ มันจะต้องมีเพลงหนึ่ง ที่หนูได้เป็นเซ็นเตอร์อย่างแน่นอน
(ตอนนั้นน้องยังติ๋มๆดูเงียบๆ เรียบร้อยน่ารัก มาตอนนี้สิ คุณหลอกดาว)
มาฝั่งเหนือ
ตอนเปิดตัวรุ่นแรก หลายคนสนใจสิตา
แต่ผมมองเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ผมสั้นหน้ามัน ชื่อแปลกประหลาด
คามิตั้งแต่แรกเจอ มิใช่แค่โอชิ แต่คามิวันแรกจนวันสุดท้าย
เชื่อไหม? ผมดูไลฟ์ของเทอ กว่าสามสี่ห้าสิบครั้ง โพสตอบชวนคุยโพสทักทายในไลฟ์
เธอไม่เคยตอบผมเลย แม้แต่ครั้งเดียว (น่าจะอ่าน) ไม่ว่าจะแซว คุย ถาม ชม สารพัด ไม่มีเลยจ้า (ไม่เคยอ่านออกปาก)
ผมเลยคิดว่า สงสัยเราไปทางนี้ไม่ได้ แต่ผมก็คามิเธอจนวันสุดท้ายเลยล่ะ และแชมแชม ไม่เคยทำให้ผิดหวังเลย
รุ่นสอง
ผมสนใจเธอเพราะมีงานหนึ่งน่าจะงานวัดญี่ปุ่น เมมทุกคนมากันหมด เธอไม่ได้มา เพราะติดสอบ
ผมจึงไปดูว่าเธอ ใครว่ะ? ไม่มาก็แย่เลย อดตกคนกรุงเทพพพพพ
นับจากวินาทีนั้น นี่คือโอชิอีกคน ไปเจอเธอบ่อย คุยสนุกหัวเราะเก่ง ผมขอรักของผมคนเดียว คนอื่นอย่างมาแย่งไปน้า
กระโดดมาที่รุ่นห้า สดๆใหม่ๆหอมกรุ่นจากเตาไอแอม
เชื่อมือไอเรืองเถอะ น้องคนนี้ ไม่ธรรมดาอีกแล้วคับทั่น
ผมเห็นไข่ต้มครั้งแรก ก็ส่งใจให้หมดเลย
นิสัยน้องจริงๆเงียบๆนะ ถ้าไม่รู้จัก จะไม่คุยด้วยเลย
แต่ถ้ารู้จักสนิทกันแล้ว นอกจากไม่เงียบแล้ว คุณจะโดนน้องไข่ต้ม อำจนคุณหัวหมุน
ไม่เชื่อ ศสอา. นี้ ไปประลองฝีปากกับเธอได้เลย
คนนี้ผมฟันธง ธาราที่ว่าสู้มือแล้ว ไข่ต้มปันผล สู้กลับไม่ยอมใครเลยเจ้า
ผมมีความคิดที่ไม่ค่อยจะดี ไม่ควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง แต่มันเป็นความคิด จากก้อนสมองน้อยๆของพ้มมมม
แต่พิเฌอดังมาก มากแบบจับมือต้องต่อแถววนไปวนมา ผมเลยเลิกชอบเพราะยืนรอไม่ไหว แต่ยังรักเหมือนเดิม
รุ่นสองเบงเค ผมตกหลุมเมมคนหนึ่ง ที่ความนิยมกลางๆ แต่น่ารักเกินร้อย และเธอเป็นไอดอลมากๆ
ผมตามเธอตั้งแต่วันแรก ออกอะไรก็ซื้อ ไปหาก็บ่อยมาก จนครั้งหนึ่งจับมือที่ ฮอลล์ 98-99 ผมยืนต่อแถวกว่ายี่สิบนาที
พออีกสามสี่คนจะถึงผม เธอมองมาทางผม แล้วยิ้มพร้อมโบกมือให้ ผมยิ้มกลับเลย แต่วินาทีนั่น
สาวๆข้างหลังผม ส่งเสียงดีใจ โบกมือกลับไป อ๋อ เข้าใจแล้ว มิใช่กุ อิอิ แต่ผมก็ตามเธอจนจบการศึกษาเลย
รุ่นสาม น้องโยมาแล้ว นี่คือคนที่ผมโอชิในทันที งานจับมือครั้งแรกที่ MBK48 ผมไปแต่เช้า กะว่าผมคือคนที่จะไปจับมือโยเป็นคนแรกของโลก
แต่ๆๆๆๆๆ มีคนคิดเหมือนผมอีกเกือบสิบคน แน่นอนไม่ทัน คนแรกเป็นคนตัวสูงๆ ทุกวันนี้ยังเห็นเค้าในงานเบงเค ส่วนผมตกไปอยู่ที่ท้ายๆจ้า
กระโดดมาที่รุ่นหก
ตอนมอบสายสะพาย เอ๊ย สายสินมั่ง ผมเข้าหาน้องเมลคนเดียวสองรอบ
คนเดียวเลย ไม่สนใจใครคนอื่นใด เพราะผมรู้ว่า น้องคนนี้ไม่ธรรมดา นะเฟ้ยยยยย
ผมบอกเมลว่า ร้องเต้นเก่งแล้ว อย่าหยุดฝึกฝนนะ มันจะต้องมีเพลงหนึ่ง ที่หนูได้เป็นเซ็นเตอร์อย่างแน่นอน
(ตอนนั้นน้องยังติ๋มๆดูเงียบๆ เรียบร้อยน่ารัก มาตอนนี้สิ คุณหลอกดาว)
มาฝั่งเหนือ
ตอนเปิดตัวรุ่นแรก หลายคนสนใจสิตา
แต่ผมมองเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ผมสั้นหน้ามัน ชื่อแปลกประหลาด
คามิตั้งแต่แรกเจอ มิใช่แค่โอชิ แต่คามิวันแรกจนวันสุดท้าย
เชื่อไหม? ผมดูไลฟ์ของเทอ กว่าสามสี่ห้าสิบครั้ง โพสตอบชวนคุยโพสทักทายในไลฟ์
เธอไม่เคยตอบผมเลย แม้แต่ครั้งเดียว (น่าจะอ่าน) ไม่ว่าจะแซว คุย ถาม ชม สารพัด ไม่มีเลยจ้า (ไม่เคยอ่านออกปาก)
ผมเลยคิดว่า สงสัยเราไปทางนี้ไม่ได้ แต่ผมก็คามิเธอจนวันสุดท้ายเลยล่ะ และแชมแชม ไม่เคยทำให้ผิดหวังเลย
รุ่นสอง
ผมสนใจเธอเพราะมีงานหนึ่งน่าจะงานวัดญี่ปุ่น เมมทุกคนมากันหมด เธอไม่ได้มา เพราะติดสอบ
ผมจึงไปดูว่าเธอ ใครว่ะ? ไม่มาก็แย่เลย อดตกคนกรุงเทพพพพพ
นับจากวินาทีนั้น นี่คือโอชิอีกคน ไปเจอเธอบ่อย คุยสนุกหัวเราะเก่ง ผมขอรักของผมคนเดียว คนอื่นอย่างมาแย่งไปน้า
กระโดดมาที่รุ่นห้า สดๆใหม่ๆหอมกรุ่นจากเตาไอแอม
เชื่อมือไอเรืองเถอะ น้องคนนี้ ไม่ธรรมดาอีกแล้วคับทั่น
ผมเห็นไข่ต้มครั้งแรก ก็ส่งใจให้หมดเลย
นิสัยน้องจริงๆเงียบๆนะ ถ้าไม่รู้จัก จะไม่คุยด้วยเลย
แต่ถ้ารู้จักสนิทกันแล้ว นอกจากไม่เงียบแล้ว คุณจะโดนน้องไข่ต้ม อำจนคุณหัวหมุน
ไม่เชื่อ ศสอา. นี้ ไปประลองฝีปากกับเธอได้เลย
คนนี้ผมฟันธง ธาราที่ว่าสู้มือแล้ว ไข่ต้มปันผล สู้กลับไม่ยอมใครเลยเจ้า