เป็นคนเก่งหลายอย่างนะคะ แต่พอรวมๆ แล้วคือสายเป็ดเต็มตัว

เรานี่เป็นคนประเภทที่ทำได้หลายอย่างมากนะคะ พูดจริง ไม่ได้ถ่อมตัวเลย คืออะไรที่คนอื่นทำ เราก็พอทำได้หมดแหละ แต่ปัญหาคือพอทำได้ มันไม่ได้แปลว่าทำได้ดี
อย่างทำอาหารก็ทำได้นะ หน้าตาออกมาดูโอเคเลย แต่รสชาติคือแล้วแต่อารมณ์วันนั้น เหมือนลุ้นกาชาทุกครั้งที่ชิม ว่าวันนี้จะรอดหรือจะต้องโทรสั่งใหม่
งานก็เหมือนกัน เจ้านายให้ทำอะไรก็ทำได้หมดนะ ดูเหมือนคนเก่งรอบด้านมาก แต่ข้างในคือเปิดโหมดเอาตัวรอดไปวันๆ ใช้สกิลแบบสุ่มว่าวันนี้สมองจะประมวลผลเรื่องไหนได้ดีเป็นพิเศษ
ภาษาอังกฤษก็พอคุยได้ ฟังออกบ้าง แต่เวลาจะพูดทีคือเรียบเรียงประโยคในหัวนานมาก สุดท้ายพูดออกไปแบบครึ่งๆ กลางๆ แล้วก็ทำหน้ามั่นเหมือนพูดถูก
ออกกำลังกายก็เคยทำค่ะ ช่วงพีคคือฟิตมาก เล่นจริงจังอยู่ 3 วัน หลังจากนั้นคือหายไปจากวงการแบบไม่มีใครตามตัวเจอ
คือมันจะเป็นลูปประมาณนี้ค่ะ อยากทำ เริ่มทำ ทำได้ ไม่สุด ไปลองอย่างอื่นต่อ แล้วก็วนไปเรื่อยๆ จนตอนนี้งงเหมือนกันว่าสรุปเราถนัดอะไร
แต่ถึงจะเป็นแบบนี้ เราก็ยังรู้สึกว่ามันก็โอเคนะ อย่างน้อยชีวิตก็ไม่ได้น่าเบื่อ เพราะมีอะไรให้ลองไปเรื่อยๆ ถึงจะไม่สุดสักทาง แต่ก็ได้รู้หลายอย่างในแบบของตัวเอง
สรุปตอนนี้เลยขอตั้งฉายาให้ตัวเองว่า เก่งแบบกระจาย แต่ไม่เชี่ยวชาญสักอย่าง 😂
ใครเป็นสายเป็ดแบบเราบ้างคะ หรือจริงๆ นี่มันคือสกิลลับของคนยุคนี้กันแน่ 😅