สวัสดีค่ะทุกคน เราแค่อยากมาแชร์เรื่องราวของ "เด็กเป็ด" คนหนึ่งที่พยายามถีบตัวเองขึ้นมาจากเลเวลต่ำสุด จนตอนนี้เริ่มหลงทางกับอนาคตค่ะ
ตอนประถมเราไม่ใช่เด็กเรียนเก่งเลยค่ะ เป็นสายกิจกรรม อยู่หมวดดนตรีของโรงเรียนมาตลอด ตอนนั้นคิดแค่ว่าขอแค่ได้เล่นสนุก เรื่องเรียนเอาไว้ทีหลัง พื้นฐานทุกอย่างเลยติดลบหมด แม้แต่สูตรคูณก็ยังท่องไม่คล่องเลยค่ะ พอเข้า ม.ต้น ในโรงเรียนประจำจังหวัด เราเห็นเพื่อนๆ เก่งกันมากจนเริ่มกลัว เราเลยฮึดสู้ ยอมรับเลยว่าเราไม่ใช่คนหัวดี เลยต้องอ่านหนังสือหนักกว่าคนอื่นหลายเท่า จนเรียนจบ ม.3 ด้วยเกรด 3.8+ ตอนนั้นภูมิใจมากที่ทำได้... แต่ความภูมิใจนั้นมันมาพร้อมกับคำถามว่า "เรามีความสุขจริงๆ หรือเปล่า?"
พอขึ้น ม.ปลาย เราเลือกต่อสายวิทย์-คณิต เพียงเพราะไม่รู้จะเรียนอะไรบวกกับที่บ้านแนะนำด้วย เราทนเรียนมาจนถึงตอนนี้ (ม.6 เทอม 1) เวลาใครถามว่าอยากเข้าคณะอะไร เราก็จะตอบว่า "สายแพทย์" มาตลอดตามความคาดหวังของครอบครัว แต่ลึกๆ เรารู้ดีว่ามันไม่ใช่ เราไม่ได้รักในสิ่งที่เรียนเลย เราแค่พยายามทำคะแนนให้ดีเพื่อให้รอดไปวันๆ
จุดที่ทำให้เราตัดสินใจได้จริงๆ คือตอนที่เราคิดได้ว่า "เรากำลังจะไปรับผิดชอบชีวิตคนนะ" ถ้าเราเข้าไปแบบครึ่งๆ กลางๆ เพราะแค่หน้าที่ มันคงไม่ดีกับใครเลย
จริงๆ แล้วความสุขของเราคือการวาดรูป การออกแบบตัวละคร (Character Design) งานพวก Art Toy หรือกราฟิก แต่ที่ผ่านมาเราไม่เคยให้เวลากับมันเลยเพราะมัวแต่ก้มหน้าก้มตาเรียนในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเองจนล้าไปหมด พอคิดจะหันมาทางสายศิลป์ (นิเทศศิลป์ / มีเดียอาต / มัณฑนศิลป์) ในตอนนี้ เราก็มีความกังวลเต็มไปหมดเลยค่ะ
เรื่องที่กังวลใจมากๆ ตอนนี้:
กระแส AI: เห็นคนพูดกันเยอะว่า AI จะมาแทนที่งานสายกราฟิก ทำให้เราแอบระแวงว่า ถ้าตัดสินใจก้าวออกมาตอนนี้ เราจะไปรอดไหมในอนาคต?
เวลาที่เหลืออยู่น้อย: เราไม่ใช่คนพรสวรรค์สูง ต้องอาศัยการฝึกฝนหนักกว่าคนอื่น ตอนนี้เหลือเวลาไม่มากแล้วในการเตรียมพอร์ตและฝึกทักษะวาดเขียน
เราควรจะเลือกทางไหนดีคะ? ระหว่างฝืนเรียนต่อในสิ่งที่ทำเงินได้ชัวร์ๆ ตามใจที่บ้านแต่ไม่มีความสุขเลย หรือจะลองเสี่ยงสู้เพื่อสิ่งที่รักในวันที่โลกการทำงานกำลังเปลี่ยนไป
ขอบคุณที่รับฟังและขอบคุณสำหรับทุกคำแนะนำล่วงหน้านะคะ
เด็ก ม.6
ตอนประถมเราไม่ใช่เด็กเรียนเก่งเลยค่ะ เป็นสายกิจกรรม อยู่หมวดดนตรีของโรงเรียนมาตลอด ตอนนั้นคิดแค่ว่าขอแค่ได้เล่นสนุก เรื่องเรียนเอาไว้ทีหลัง พื้นฐานทุกอย่างเลยติดลบหมด แม้แต่สูตรคูณก็ยังท่องไม่คล่องเลยค่ะ พอเข้า ม.ต้น ในโรงเรียนประจำจังหวัด เราเห็นเพื่อนๆ เก่งกันมากจนเริ่มกลัว เราเลยฮึดสู้ ยอมรับเลยว่าเราไม่ใช่คนหัวดี เลยต้องอ่านหนังสือหนักกว่าคนอื่นหลายเท่า จนเรียนจบ ม.3 ด้วยเกรด 3.8+ ตอนนั้นภูมิใจมากที่ทำได้... แต่ความภูมิใจนั้นมันมาพร้อมกับคำถามว่า "เรามีความสุขจริงๆ หรือเปล่า?"
พอขึ้น ม.ปลาย เราเลือกต่อสายวิทย์-คณิต เพียงเพราะไม่รู้จะเรียนอะไรบวกกับที่บ้านแนะนำด้วย เราทนเรียนมาจนถึงตอนนี้ (ม.6 เทอม 1) เวลาใครถามว่าอยากเข้าคณะอะไร เราก็จะตอบว่า "สายแพทย์" มาตลอดตามความคาดหวังของครอบครัว แต่ลึกๆ เรารู้ดีว่ามันไม่ใช่ เราไม่ได้รักในสิ่งที่เรียนเลย เราแค่พยายามทำคะแนนให้ดีเพื่อให้รอดไปวันๆ
จุดที่ทำให้เราตัดสินใจได้จริงๆ คือตอนที่เราคิดได้ว่า "เรากำลังจะไปรับผิดชอบชีวิตคนนะ" ถ้าเราเข้าไปแบบครึ่งๆ กลางๆ เพราะแค่หน้าที่ มันคงไม่ดีกับใครเลย
จริงๆ แล้วความสุขของเราคือการวาดรูป การออกแบบตัวละคร (Character Design) งานพวก Art Toy หรือกราฟิก แต่ที่ผ่านมาเราไม่เคยให้เวลากับมันเลยเพราะมัวแต่ก้มหน้าก้มตาเรียนในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเองจนล้าไปหมด พอคิดจะหันมาทางสายศิลป์ (นิเทศศิลป์ / มีเดียอาต / มัณฑนศิลป์) ในตอนนี้ เราก็มีความกังวลเต็มไปหมดเลยค่ะ
เรื่องที่กังวลใจมากๆ ตอนนี้:
กระแส AI: เห็นคนพูดกันเยอะว่า AI จะมาแทนที่งานสายกราฟิก ทำให้เราแอบระแวงว่า ถ้าตัดสินใจก้าวออกมาตอนนี้ เราจะไปรอดไหมในอนาคต?
เวลาที่เหลืออยู่น้อย: เราไม่ใช่คนพรสวรรค์สูง ต้องอาศัยการฝึกฝนหนักกว่าคนอื่น ตอนนี้เหลือเวลาไม่มากแล้วในการเตรียมพอร์ตและฝึกทักษะวาดเขียน
เราควรจะเลือกทางไหนดีคะ? ระหว่างฝืนเรียนต่อในสิ่งที่ทำเงินได้ชัวร์ๆ ตามใจที่บ้านแต่ไม่มีความสุขเลย หรือจะลองเสี่ยงสู้เพื่อสิ่งที่รักในวันที่โลกการทำงานกำลังเปลี่ยนไป
ขอบคุณที่รับฟังและขอบคุณสำหรับทุกคำแนะนำล่วงหน้านะคะ