เป็นคนไม่ชอบขั้นตอนเตรียมอาหารเลย แต่พอได้ลงมือทำจริงๆ กลับรู้สึกอยากทำขึ้นมาเฉยๆ

ไม่รู้มีใครเป็นเหมือนกันไหม คือเราเป็นคนที่ไม่ชอบขั้นตอนเตรียมอาหารเลยจริงๆ รู้สึกว่ามันวุ่นวายและใช้เวลานานเกินไป
ทั้งล้างผัก หั่นของ เตรียมวัตถุดิบ คือแค่คิดก็ขี้เกียจแล้ว เลยเป็นเหตุผลหลักที่เมื่อก่อนแทบไม่เข้าครัวเลย
แต่พอมีบางวันที่จำเป็นต้องทำ หรืออยู่ๆ ก็อยากลองทำอะไรขึ้นมา สิ่งที่แปลกคือพอเริ่มลงมือทำจริงๆ กลับรู้สึกสนุกเฉยเลย
เหมือนพอข้ามช่วงเตรียมไปได้แล้ว มันเข้าสู่โหมดที่ได้ลงมือ ได้ผัด ได้ปรุง ได้ชิม มันให้ความรู้สึกมีชีวิตมากกว่า
เราชอบฟีลตอนที่อาหารเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง ได้ยินเสียงกระทะ ได้กลิ่นมันค่อยๆ ออกมา มันทำให้รู้สึกอยากทำต่อ
บางทีถึงขั้นอยากรีบทำให้เสร็จไวๆ เพื่อจะได้เห็นผลลัพธ์เร็วๆ มากกว่าการค่อยๆ เตรียมทุกอย่างให้เป๊ะตั้งแต่แรก
มันเลยกลายเป็นคนที่ข้ามดีเทลเล็กๆ ไปบ้าง แต่ไปอินกับช่วงลงมือจริงมากกว่า
แน่นอนว่าก็มีพลาดบ้าง วัตถุดิบไม่พร้อมบ้าง หั่นไม่ทันบ้าง แต่ก็ยังรู้สึกโอเค เพราะอย่างน้อยได้ทำในส่วนที่เราชอบ
มันเหมือนเราไม่ได้รัก “กระบวนการทั้งหมด” แต่เรารัก “ช่วงเวลาที่ได้ลงมือจริงๆ” มากกว่า
จากที่เคยคิดว่าตัวเองไม่เหมาะกับการทำอาหาร ตอนนี้กลับรู้สึกว่าแค่ยังไม่เจอจังหวะที่ตัวเองอินมากกว่า
บางทีเราอาจไม่จำเป็นต้องชอบทุกขั้นตอนก็ได้ แค่ได้ทำในส่วนที่ทำให้เรารู้สึกดี มันก็พอแล้วจริงๆ