ขอกำลังใจหน่อยค่ะ

คหนูอายุ 17 อาศัยอยู่กับยาย (ยายอายุ56) ยายเลี้ยงหนูมาตั้งแต่เด็กแม่หนูอาศัยอยู่กับสามีใหม่ เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อวานหนูกับยายไปบ้านแม่แล้วแม่กำลังยกของเข้าบ้านอยู่ แล้วหนูนอนอยู่ในห้องแม่ อยู่ดีๆยายก็เ

คือเรา เป็นคนที่ไม่มีอะไรเลยในชีวิต เรา17จะ18แล้ว มันเริ่มตั้งแต่สี่ปีที่แล้ว เหมือนในชีวิต ไม่มีคนที่เข้าใจเราเลย พ่อไม่มี แม่ก่อไม่เข้าใจเรา แถมชอบตบตี เวลาทำอะไรไม่เข้าตาเค้า ตอนนี้อยู่กับยายกับต

หนูเป็นเด็กอายุ 19 ปี แต่โตมากับยาย พ่อแม่แยกทางกัน แม่เป็นคนหาเงินคนเดียวใน กทม. ตอนนี้อยู่กับน้าและยายที่ภาคอีสาน หนูอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ค่อนข้างจะแย่มากๆ ยายอายุ 68 ปี น้าผู้ชายอายุ 33 ปี ทั้งคู่ดื

หนูอายุแค่17ค่ะ แต่ชีวิตหนู เจอแต่คำพูดดูถูก ทั้งด่าทั้งว่า มาตลอดทั้งชีวิต หนูเป็นโรคซึมเศร้า เวลาเขาด่าเขาก็จะไล่หนูไปกินยาจิตรเวชต่อหน้าเวลาคนเยอะๆ เขาก็รู้ค่ะว่าเป็นปมหนู แต่เขาก็ยังพูด หนูเคยกินย

คือเราอายุแค่15นะคะ เราอ่ะเป็นคนที่ขาดความอบอุ่นมาก ต้องการความรัก อยากหาคนเข้าใจเรา(มีโรคซึมเศร้า)เราอ่ะเป็นคนที่รักใครรักจริงรักคนนั้นคนเดียว รักมากๆจนไม่อยากให้เขาไปหลงรักใครอื่น เราเป็นคนที่หยาบคา

ใครที่เคยเป็นซึมเศร้าอาการเป็นอย่างไรหรอคะ ช่วงนี้รู้สึกตัวเองมีเรื่องในหัวที่คิดเยอะมาก คิดฟุ้งซ่าน เป็นคนร้องไห้ง่ายมากเวลาเก็บเรื่องเก่า/ใหม่มาคิดเล็กคิดน้อย แต่มันก็ซึมมากๆอะค่ะ ไม่ค่อยมีแรงทำอะไร

สวัสดีค่ะ ตามเนื้อหาข้างต้นที่ว่า โรงเรียนทุกโรงเรียนคงมีการบูลลี่อยู่แล้วใช่ไหมคะ ? เป็นเรื่องปกติที่ไม่ควรปกติ แต่ว่าตัวเราที่เขียนกระทู้ค่อนข้างไม่สบายใจกับสังคมแบบนี้เลยค่ะ จึงมาเขียนระบายให้สั

.

ขอพื้นที่เล็ก ๆ ขอกำลังใจจากทุกคนหน่อยครับ ช่วงนี้เหนื่อยกับงานมาก และรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะไม่ไหวแล้ว ปกติผมเป็นคนที่ชอบเข้าไปตอบกระทู้ ให้กำลังใจคนอื่น แนะนำคนอื่น หรือพยายามบอกคนอื่นเสมอว่าเดี๋ยวม