ชีวิตคู่ ?

สวัสดีค่ะ วันนี้ไม่ได้มาตั้งคำถามอะไรค่ะ แค่อยากมาบอกเล่าเรื่องราวในชีวิตเนื่องจากอยากระบายแต่ไม่มีใครให้คุยเล่นหรือปรึกษาค่ะ

เริ่มต้นจากตอนแรกเราก็เป็นตามประสาคนโสดนะคะก็อาจจะมีอาการความต้องการทาง Sex บ้าง จึงได้มีนัดกับคนในแอปหาคู่คนเดิมเรื่อย ๆ มา หลังจากนั้นได้มีคนคุยเข้ามาหนึ่งคนค่ะ เป็นการคุยได้ไม่นาน แต่ว่าเนื่องจากเราอยากให้เกียรติคนที่เราคุยด้วย จึงได้ตัดสินใจตัดจบความสัมพันธ์นั้นออกไปโดยบอกดีๆว่าจะไม่ได้เจอกันแล้วนะเพราะคาดว่าจะจริงจังกับคนคุย แต่ไม่ได้มีการลบคอนแท็คหรือช่องทางการติดต่อออกไปนะคะเพราะคงเหลือซึ่งมิตรภาพ   ดี ๆ ไว้ และไม่มีการทักหากันตั้งแต่นั้นอีก


-ช่วงต่อมาเราได้ตัดสินใจคบหากันค่ะ เราอายุห่างกันประมาณ 4 ปี (รุ่นพี่)  พอคบได้สักพักตัดสินใจอยู่ด้วยกันค่ะเป็นบ้านของทางครอบครัวเขา แรก ๆ ก็ดีคบกันปกติค่ะ ก็ได้เปิดใจคุยว่าด้านทางเราก็เคยมีประสบการณ์ในการนัดแบบนั้นมาตัวเขาเองก็เคย ซึ่งมันควรจะแฟร์กันในความสัมพันธ์ใช่ไหมคะ แต่กลับกลายเป็นปัญหาเรื่อยมาไม่จบไม่สิ้น ตัวเราเองที่เป็น จขกท ได้ออกจากงานเพราะเขามาแล้ว 3-4 รอบ ไม่ว่าจะทำงานที่ไหนก็จะชอบคิดและถามตลอดว่าที่ทำงานมีผู้ชายไหม ซึ่งปัจจุบันนี้ชายหญิงต้องทำงานร่วมกันเป็นประจำอยู่แล้ว ชอบคิดว่าเราไปxxxกับเพื่อนร่วมงานตลอดไม่ว่าจะแก่หรือไม่ก็หาเรื่องทะเลาะเรื่องเดิม ๆ ไม่จบไม่สิ้นค่ะ ดีกันได้สักพักก็จะกลับมาหาเรื่องทะเลาะประเด็นเดิม เคยมีถึงขั้นไปทะเลาะกับเราที่หน้าทำงานของเรา จนวันต่อมาทางเราโดนเรียกคุยว่าไม่ผ่านนะกับเหตุการณ์แบบนี้ และช่วงพักหลังหนักขึ้นทำร้ายร่างกาย ตบ/เตะ/ต่อย มาหมด แต่ทำภายในร่มผ้าไม่มีคนสังเกตุเห็น และชอบทำร้ายข้าวของโดยการฉีกเสื้อผ้าเรา พอเราซื้อใหม่เพราะต้องใส่ทำงาน ก็บ่นว่าเราสิ้นเปลือง เคยเถียงกลับไปว่า ถ้าไม่อยากให้ซื้อแล้วมาฉีกเพื่ออะไรเพราะที่ทำลายไปคือชุดทำงานทั้งนั้น(เสื้อที่สุภาพไว้ทำงาน)

-เสริมค่ะ เรื่องความสัมพันธ์กับคนเก่าเราหลังจากคุยและรู้เรื่องกันก็ได้มีการรู้ว่าเป็นใครและได้ทะเลาะกันเพราะเขาคิดว่าที่เราไม่ลบออกเพราะเก็บไว้ติดต่อไว้คุยกันอีก ทำให้เป็นปัญหา เราจึงได้บล็อคทิ้งทุกช่องทาง    ผ่านไปหลายสัปดาห์ก็ให้เราทำการโทรหาเพื่อคุยและถามต่อหน้าเขาว่าไม่ได้ติดต่อกันแล้วจริงหรือไม่ ไม่ว่าจะคนคุยกี่คนทำการทักไปคุยหมดเลยค่ะ เหมือนต้องการให้เราไม่เหลือใครแล้วจริง ๆ ค่อนข้างบ้ามากค่ะแบบนี้

-เรามีครอบครัวค่ะ แต่ทางครอบครัวคุณย่าได้เสียไปแล้ว ตอนแรกมีป้าและลุง(แฟนป้า) แต่หลังจากย่าเสียป้าก็กลับไป ตจว ทันทีค่ะ จึงเหลือแค่เราและพ่อ ทางพ่อขอพูดตรง ๆ ว่าเป็นคนไม่เอาไหนค่ะ ติดแต่เหล้าเบียร์ เวลามีภาระค่าใช้จ่าย ก็ให้ตังไม่เคยครับค่ะเพราะเอาแต่ห่วงกิน เป็นเหตุผลที่ย่าไม่อยู่ต่อค่ะ เราเองก็พูดตรง ๆ ว่าไม่อยากจะอยู่กับพ่อแล้วค่ะ เพราะไม่ชอบนิสัยขี้เมาแบบนี้ อยากจะไปอยู่กับแม่ให้มันจบ ๆ ค่ะ ( พ่อแม่เลิกกันแต่เด็ก แต่เรายังติดต่อแม่อยู่) ตอนย่าเสียแม่ก็ชวนไปอยู่ด้วยทันทีค่ะ แต่เรายังไม่อยากทิ้งพ่อ ได้แต่ทนไป แล้วเวลาพ่อขอตังเราหรีอยืมทีไร คือเราต้องทะเลาะกับแฟนคนนี้ตลอด เพราะเขาไม่ชอบที่พ่อเรามาคอยขอตังอยู่ตลอดแบบนี้ ไม่แก่ค่ะ ประมาณ 40 กว่าปีพ่อเรา (มีงานประจำอยู่ดี ๆ ออกมาวิ่งรับ-ส่งคน) แล้วชอบบ่นงานไม่มีบ้างไม่ดีบ้าง มีค่างวดรถที่เป็นชื่อเราที่ยังผ่อนไม่หมด แต่ให้เงินไม่เคยครบสักเดือน เนื่องจากเรามีภาระและค่าใช้จ่ายของเราอยู่แล้ว ทำให้บางครั้งต้องไปกู้หนี้ยืมผ่านทางแอป เพื่อมาชำระหนี้รถให้พ่อเรา ทำให้ทะเลาะกับแฟนจนหนักไปอีก ถ้าเราไม่ชำระ ทางไฟแนนซ์ บอกจะยึดรถ ถ้ายึดรถไปก็ไม่มีงานทำไม่มีรถวิ่งงานเพื่อหาเงินอีก บอกให้ไปหางานใหม่อาชีพใหม่ทำ  ก็ดื้อรั้นไม่ยอมฟัง ขับรถเกิดอุบัติเหตุหลายครั้งแล้วสายตาไม่ดี

-กลับมาที่แฟนเราค่ะ มีเหตุการณ์หลายครั้งที่ทะเลาะกันชอบทุบตีจนครอบครัวที่บ้านเอือมค่ะ และเป็นโรคชอบใช้ทำอะไรต้องใช้ตลอด บอกก่อนนะคะว่าเป็นคนกินน้ำกระท่อมและสูบบุหรี่  เวลานั่งหน้าบ้านชอบนั่งกินน้ำหน้าบ้าน และชอบใช้เราเข้าไปเติมน้ำตลอด และอบใช้เราไปซื้อยาข้างนอกเพื่อผสมน้ำ ถ้าไม่ไปให้ก็จะชอบหงุดหงิดใส่ ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ทำไรให้ ขนาดอาบน้ำยังต้องใช้หยิบผ้าเช็ดตัวและเสื้อผ้าให้ แรก ๆ ไม่เป็นนะนะคะ หลัง ๆ คือใช้ยับเป็นคนใช้ไปเลยค่ะ คิดว่าตัวเองเป็นเจ้าชายมั้ง  ที่พูดมาทั้งหมด เป็นความสัมพันธ์ที่โคตร Toxic ค่ะ แต่ก็นั่นแหละค่ะเป็นเราเองที่ไม่ได้ตัดสินใจออกมาจากความสัมพันธ์นี้ เพราะตอนดีก็ดีค่ะครอบครัวเขาก็ดีกับเรา  เราเองก็ยังไม่ได้อยากกลับบ้านไปเพื่ออยู่กับพ่อสองคน เบื่อเจอปัญหาเดิม ๆ เรื่องเงินทอง แค่มาบอกเล่าประสบการณ์เฉยๆ ค่ะ ขอบคุณค่ะ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่