ได้ฟังจากหลายช่อง Youtube มักบอกว่า คนเรียนเก่งมีข้อด้อย ดังนี้
1. รู้มากเกินไป จึงไม่ลอง เพราะพวกเขาเห็นอุปสรรคล่วงหน้า
2. พวกเขาเคยชินกับความสมบูรณ์แบบ กลัวว่าทำแล้วไม่ดีพอ หรือ ใช้เวลามากเกินไปกับงานชิ้นหนึ่ง
3. ขาดทักษะสังคม เช่น รู้เยอะ เถียงนาย
พวกเขาจึงมักอยู่ในอาชีพที่เน้นความมั่นคง เน้นความสามารถที่มีความเป๊ะ ในลักษณะผู้เชี่ยวชาญ
เช่น แพทย์ วิศวกร นักบิน นักวิจัย มากกว่าที่จะเป็นผู้ประกอบการและนักการเมือง
เหล่านี้ เราเห็นด้วย แต่เรามีมุมมองเพิ่มเติม ต้องขอออกตัวก่อนว่า
เป็นแค่มุมมอง/ความคิดเห็น ไม่ใช้ผลการวิจัย
1. ความสำเร็จในทางสังคมและการเงินน่าจะอยู่ที่แรงจูงใจทางอำนาจ
เด็กเรียนเก่งมักได้รับการเติมเต็มเรื่องพวกนี้เรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่เยาว์วัย
จากพ่อแม่ และสังคมที่โรงเรียน พวกเขาจึงไม่จำเป็นที่ต้องแสวงหาการยอมรับ
ประสพการณ์การต่อสู้กับความอยุติธรรมของพวกเขาก็มักจะเป็นไปในแง่บวก
เพราะมักจะมีความรู้พอที่จะต่อกรกับอำนาจต่างๆ ได้ระดับหนึ่ง จึงไม่มีปม
ที่นำไปสู่พลังการต่อสู้ที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิต
2. ขาดความสามารถในการคุมคน ส่วนใหญ่เด็กเรียนเก่ง มักจะเป็นแนว Introvert
ชอบอยู่คนเดียว และมีความสุขกับโลกภายในตนเองมากกว่าโลกภายนอก
แม้เวลาพูดคุย ก็ยากที่พวกเขาจะปรับตัวเข้าหาคนทั่วไปได้อย่างแนบเนียน
เขาก็ยังคงใช้ภาษาวิชาการ หรือ คำอธิบายยากๆ อยู่
และพวกเขามักไม่ยอมรับการประนีประนอม หากไม่ได้ในสิ่งที่ดีพอ ก็ไม่ขอรับไว้
ทักษะการคุมคนนี้ มีตั้งแต่การใช้เสน่ห์ให้คนรัก ซึ่งแน่นอน บุคลิก การแต่งกาย รูปร่างหน้าตา คำพูด
ไปจนถึงการใช้อาวุธ และการใช้ประโยชน์จากคนอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม ซึ่งมีตั้งแต่
บริหารจัดการให้คนภายใต้การดูแลเกิดการพัฒนา การใช้คนให้ถูกงาน
ไปจนถึง การมองผู้อื่นเป็นแหล่งได้มาซึ่งอำนาจ
แต่ไม่ได้ให้ความสำคัญของคนภายใต้อำนาจเท่าการรักษา ขยาย และผูกขาดอำนาจของคนเอง
ภาพรวม ในแง่ดี การที่คนเก่ง มีความระวังมาก พวกเขาไม่เสี่ยง ทำให้พวกเขารักษาความปลอดภัยให้กับ
ตนเองได้ เทียบกับ คนที่เสี่ยงโดยไม่รู้ แต่สุดท้ายก็ล้มละลาย หรือ มีคดีความ
หลายคนจึงได้มาซึ่งอำนาจ แต่ครองไว้ได้ไม่นาน
หลายคนใช้วิธีการอยู่ในอำนาจ โดยไม่สนใจการยอมรับ/ฟังเสียงของประชาชน
การเรียนเก่ง คือ ความสามารถด้านหนึ่ง แต่คนไทยรุ่น baby boomers มักจะเอาสิ่งนี้ มาเหมาว่า
เรียนเก่ง ต้องเก่งทุกอย่าง แต่จริงๆ แล้ว ความสามารถและคุณลักษณะที่จะได้มาซึ่งอำนาจ
มีหลากหลาย และหากคนเรียนเก่งจะเอาดีทางการเมือง ก็ต้องวิเคราะห์ ลดจุดด้อยที่ยังขาดอยู่
โดยเฉพาะ คนที่เก่งด้วย รอบคอบด้วย วิเคราะห์ความเสี่ยงได้ดี
รู้จักพอด้านฐานะจนไม่มีแรงจูงใจให้ทุจริต ก็จะดีต่อประเทศชาติ
แม้ว่า การซื้อเสียง ระบบอุปถัมภ์ เส้นสาย อาจเป็นเส้นทางสำหรับบางคน
แต่คนส่วนใหญ่ในสังคม น่าจะยังอยากได้ผู้นำที่สุจริตและเก่ง พัฒนาไทยได้อย่างมีประสิทธิภาพ
จึงอยู่ที่การผลักดันให้สิ่งใดเป็นกระแสหลัก กระแสรอง ในสังคมไทย
และอยู่ที่การให้พื้นที่กับคนแต่ละกลุ่มที่มีความสามารถแตกต่างกัน ได้ฉายแสง
เพราะยิ่งการปกครองเป็นแบบปิด เป็นประโยชน์เฉพาะกลุ่ม ก็ยิ่งเพาะพันธุ์กระแสต่อต้าน
จากคนที่มองจากวงนอก ว่าเขามีส่วนได้รับชัยชนะไปพร้อมกับชนชั้นนำ หรือไม่ ?
คนเรียนเก่งมักไม่ประสพความสำเร็จทางสังคมและการเงิน : บทวิเคราะห์
1. รู้มากเกินไป จึงไม่ลอง เพราะพวกเขาเห็นอุปสรรคล่วงหน้า
2. พวกเขาเคยชินกับความสมบูรณ์แบบ กลัวว่าทำแล้วไม่ดีพอ หรือ ใช้เวลามากเกินไปกับงานชิ้นหนึ่ง
3. ขาดทักษะสังคม เช่น รู้เยอะ เถียงนาย
พวกเขาจึงมักอยู่ในอาชีพที่เน้นความมั่นคง เน้นความสามารถที่มีความเป๊ะ ในลักษณะผู้เชี่ยวชาญ
เช่น แพทย์ วิศวกร นักบิน นักวิจัย มากกว่าที่จะเป็นผู้ประกอบการและนักการเมือง
เหล่านี้ เราเห็นด้วย แต่เรามีมุมมองเพิ่มเติม ต้องขอออกตัวก่อนว่า
เป็นแค่มุมมอง/ความคิดเห็น ไม่ใช้ผลการวิจัย
1. ความสำเร็จในทางสังคมและการเงินน่าจะอยู่ที่แรงจูงใจทางอำนาจ
เด็กเรียนเก่งมักได้รับการเติมเต็มเรื่องพวกนี้เรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่เยาว์วัย
จากพ่อแม่ และสังคมที่โรงเรียน พวกเขาจึงไม่จำเป็นที่ต้องแสวงหาการยอมรับ
ประสพการณ์การต่อสู้กับความอยุติธรรมของพวกเขาก็มักจะเป็นไปในแง่บวก
เพราะมักจะมีความรู้พอที่จะต่อกรกับอำนาจต่างๆ ได้ระดับหนึ่ง จึงไม่มีปม
ที่นำไปสู่พลังการต่อสู้ที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิต
2. ขาดความสามารถในการคุมคน ส่วนใหญ่เด็กเรียนเก่ง มักจะเป็นแนว Introvert
ชอบอยู่คนเดียว และมีความสุขกับโลกภายในตนเองมากกว่าโลกภายนอก
แม้เวลาพูดคุย ก็ยากที่พวกเขาจะปรับตัวเข้าหาคนทั่วไปได้อย่างแนบเนียน
เขาก็ยังคงใช้ภาษาวิชาการ หรือ คำอธิบายยากๆ อยู่
และพวกเขามักไม่ยอมรับการประนีประนอม หากไม่ได้ในสิ่งที่ดีพอ ก็ไม่ขอรับไว้
ทักษะการคุมคนนี้ มีตั้งแต่การใช้เสน่ห์ให้คนรัก ซึ่งแน่นอน บุคลิก การแต่งกาย รูปร่างหน้าตา คำพูด
ไปจนถึงการใช้อาวุธ และการใช้ประโยชน์จากคนอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม ซึ่งมีตั้งแต่
บริหารจัดการให้คนภายใต้การดูแลเกิดการพัฒนา การใช้คนให้ถูกงาน
ไปจนถึง การมองผู้อื่นเป็นแหล่งได้มาซึ่งอำนาจ
แต่ไม่ได้ให้ความสำคัญของคนภายใต้อำนาจเท่าการรักษา ขยาย และผูกขาดอำนาจของคนเอง
ภาพรวม ในแง่ดี การที่คนเก่ง มีความระวังมาก พวกเขาไม่เสี่ยง ทำให้พวกเขารักษาความปลอดภัยให้กับ
ตนเองได้ เทียบกับ คนที่เสี่ยงโดยไม่รู้ แต่สุดท้ายก็ล้มละลาย หรือ มีคดีความ
หลายคนจึงได้มาซึ่งอำนาจ แต่ครองไว้ได้ไม่นาน
หลายคนใช้วิธีการอยู่ในอำนาจ โดยไม่สนใจการยอมรับ/ฟังเสียงของประชาชน
การเรียนเก่ง คือ ความสามารถด้านหนึ่ง แต่คนไทยรุ่น baby boomers มักจะเอาสิ่งนี้ มาเหมาว่า
เรียนเก่ง ต้องเก่งทุกอย่าง แต่จริงๆ แล้ว ความสามารถและคุณลักษณะที่จะได้มาซึ่งอำนาจ
มีหลากหลาย และหากคนเรียนเก่งจะเอาดีทางการเมือง ก็ต้องวิเคราะห์ ลดจุดด้อยที่ยังขาดอยู่
โดยเฉพาะ คนที่เก่งด้วย รอบคอบด้วย วิเคราะห์ความเสี่ยงได้ดี
รู้จักพอด้านฐานะจนไม่มีแรงจูงใจให้ทุจริต ก็จะดีต่อประเทศชาติ
แม้ว่า การซื้อเสียง ระบบอุปถัมภ์ เส้นสาย อาจเป็นเส้นทางสำหรับบางคน
แต่คนส่วนใหญ่ในสังคม น่าจะยังอยากได้ผู้นำที่สุจริตและเก่ง พัฒนาไทยได้อย่างมีประสิทธิภาพ
จึงอยู่ที่การผลักดันให้สิ่งใดเป็นกระแสหลัก กระแสรอง ในสังคมไทย
และอยู่ที่การให้พื้นที่กับคนแต่ละกลุ่มที่มีความสามารถแตกต่างกัน ได้ฉายแสง
เพราะยิ่งการปกครองเป็นแบบปิด เป็นประโยชน์เฉพาะกลุ่ม ก็ยิ่งเพาะพันธุ์กระแสต่อต้าน
จากคนที่มองจากวงนอก ว่าเขามีส่วนได้รับชัยชนะไปพร้อมกับชนชั้นนำ หรือไม่ ?