####ที่สุดดของตลาดหุ้นไทย#### ตอนที่ 4 วิเคราะห์…นักวิเแคะ ฉบับชาวสวน

นักวิเคราะห์ คือผู้ที่ใช้เครื่องมีอและอินดิเคเตอร์ในการพยากรณ์อนาคตตลาดแบบมีหลักการ

>>>>เป็นคนที่แม่นยำในเรื่องอดีตมาก เพราะมันเกิดขิ้นแล้วพูดมุมไหนก็ถูก

>>>เรื่องทำนายอนาคต พอๆกับเม่าอย่างเราไม่แตกต่างอย่างมีนัยยะ

>>>นักวิแคะเหมือนพระชอบใช้ภาษาที่ญาติโยมไม่เข้าใจในการสวดมนต์ แต่ค้องพนมมือไหว้
  เช่น Arbitage basis point  คอนเวอร์เจน ไดเวอร์ดเจน ยิ่งแปลยากยิ่งน่าเชื่อเคลิ้มเลยแบบงงๆ

>>>มือใหม่จะเชื่อและปฎิบ้ติตาม อย่างเคร่งครัด เม่าเดนตาย จะสวน

>>>แนวต้านที่ให้คือ ราคาดอย แนวรับ=แนวถัว

>>>ราคาเป้าหมาย=ราคาดอย  ราคารับ=ราคาไม้แรกที่เริ่มถัว

>>>>นักวิแคะมี 2 แบบ
  แบบแรก  นักวิแคะแบบมีค่ายมี บล.สังกัดจะเน้นข้อมูล การวิเคราห์ไม่หวือหวา เพราะมีใบอนุญาติกำกับ
  แบบ2 นักวิแคะฟรีแลนซ์ อันนี้โลดโผนพิศดาร เน้นสร้าง ชาบู เพื่อขายดอร์ท บางคนมีแค่โซเชียลปลุกกรถแส

พักสายตาแปร๊บ



>>>>นักวิแคะ จะแทงกั๊ก ไม่ฟันธง  ยกเว้นรังานมาเชียร์เมื่อก่อนเช่น เชียร์หุ้นปั่นเช่น สวยสังหาร ไอเฟะ กะต๊าก

>>>นักวิแคะบางคนคือ ผ่านศึกมาเยอะ พิการติดดอย มาขายคอรท กำไรเน้นๆไม่มีดอย

>>>>นักวิแคะบางคนเอาเรื่องอนาคตมาขายฝันดันราคา เช่น AI  ชิป อิเล็ค

>>>คนที่อยู่ในตลาดนานๆมัอแทงทงสวนนักวิแคะแนะนำ

>>>นักวิแคะคือ ลูกจ้าง ที่แนะนำให้ปู้ประกอบการ หรือเถ้าแก่ หริอมนุษย์เงินเดือน ฝันว่าจะรวย

>>>>นักวิแคะที่โม้เก่ง โน้มน้าวเก่ง ขู่เก่ง กล้าฟันธงโดยไม่กลัวเจ็บปากจะได้รับการชาบู
         ส่วนสายพื้นฐานวิเคราะห์ตามเนื้อผ้า โน้มน้าวไม่เก่งจะไม่ได้รับความสนใจ
เช่น ลุง2000แกอยู่ในกระแสตลอด  แนวเน้นกระแส ไม่เน้นถูกต้องดึงคนเข้า ชมรมขนหัวลุก น่ะนะ



สรุป มองแบบนักเที่ยว  นักวิแคะ  คือ คนเชียร์แขก
       สิทธแลือกอยู่ทึ่เรา  ดอยเราขึ้นต้องเองลงเอง
        ไม่เกี่ยวกับนักวิแคะ กำไรเราก็ไม่ได้เลี้ยงเขา ขาดทุนเราต้องรับเอง

สบาย…ดอย