เหนื่อยกับแม่มากเลยค่ะ ทำไงดี

ขออนุญาตเรียกแทนว่า “เขา” นะคะ เราทนเรียกแม่ไม่ได้จริงๆ บอกก่อนว่าเขาคลอดเรามาแบบ ไม่ได้รักค่ะ คลอดมาจับคนรวย(พ่อ)

ตอนเด็กๆ เขาหลอกคุณพ่อว่าจะส่งเอาไปเรียนอินเตอร์ แต่ส่งเราไปเรียนที่อื่นแทนค่ะ แล้วก็ฮุบเงินส่วนต่างไปคนคุณพ่อจับได้ หลังจากนั้นเขาก็ระบายอารมณ์ทุกอย่างกับเรา ด่าเรา ด้อยค่าเรา ทำร้ายเราสารพัด ตั้งแต่ ป.2 ยัน ปจบ.ค่ะ หลังๆเริ่มเน้นไปทางใช้คำพูด เพราะไม่ทิ้งแผลให้เป็นปัญหาค่ะ ส่วนตัวเราไม่ค่อยสนิทกับญาติๆ หรือคุณพ่อเลยค่ะ เลยไม่รู้จะปรึกษาใครดี เพราะแยกกันอยู่ ส่วนคุณพ่อจะมาหาแค่อาทิตย์เว้นอาทิตย์ เพื่อนำเงินมาให้ค่ะ

ระหว่างที่เราโต เขาจะคอยตามดูทุกอย่าง และตามเก็บพวกเงินต่างๆด้วยค่ะ เช่น เงินค่าเรียนกอล์ฟ หรือแอบเปลี่ยนที่เรียนเปียโนไปยังที่ถูกกว่า เงินค่าขนมที่เหลือ หรือเงินต่างๆที่คุณพ่อให้เราส่วนตัว(มีส่วนของเขาแล้ว) แล้วฮุบส่วนต่างค่ะ โดยเขาจะอ้างว่า มีคนบอกมาว่าที่นี่ดีกว่า เรายังเด็ก ดูแลเงินไม่ได้หรอก และอื่นๆค่ะ

เขาจะมีนิสัยที่ชอบขังเราไว้ในบ้าน ไม่ให้ออกไปไหน เวลาใครชวนไปไหนก็จะบอกเราไม่ว่าง/ไม่อยากไป หรือบางครั้งที่เราตกลงกับเพื่อนว่าจะไปเที่ยวด้วยกัน เขาก็จะคะยั้นคะยอถามเป็นชั่วโมงจนเราอึดอัด ละบอกให้เรายกเลิกนัด หรือถ้าเราไม่ยอม เขาก็จะตามสตอกเราตลอดทางค่ะ ทำให้ความสัมพันธ์กับคนรอบตัวเราแย่ลงมากค่ะ ซึ่งทุกครั้งเวลาเราถามถึงเหตุผลที่ทำอะไรพวกนี้ เขาก็จะชอบเมิน ไม่ตอบ ตอบไม่ตรงคำถาม และใช้การโมโหกลบเกลื่อนค่ะ

ตอนนี้เราเรียนมหาลัยอยู่ค่ะ แต่เขาก็ดังดันจะมาอยู่ด้วยให้ได้ โดยให้เหตุผลว่าเป็นห่วงค่ะ(แต่ส่วนตัวคิดว่าเพราะเงินค่าหอ) ซึ่งเราไม่อยากมากๆ เพราะตัวเขาก็มีนิสัยที่ค่อนข้างรุนแรงและค่อนข้างหยาบคายค่ะ กลัวจะมีปัญหากับทางห้องเช่า แต่สุดท้ายก็เถียงเขาไม่ไหวค่ะ พอย้ายมาแล้วเขาก็ยังทำพฤติกรรมเหมือนเดิมค่ะ ทำห้องรก วางของทั่วห้อง โมโหกลบเกลื่อน ไม่ยอมให้ไปเจอเพื่อน ขับรถ/เดินสตอกเรา

เราไม่รู้จะทำไงแล้วค่ะ อยากเอาเขาออกจากชีวิตมาก ไม่รู้จะทำไง อยากหนีไปอยู่เอง แต่ก็กลัวเขาตามมาสร้างปัญหาถึงหน้ามหาลัย ถ้าใครมีข้อเสนอแนะ/วิธีอะไรรบกวนบอกทีนะคะ เราอยากมีชีวิตแบบคนปกติคนนึงสักทีค่ะ เหนื่อยมาก

ปล. นี่เป็นกระทู้แรกของเราเลยค่ะ ถ้าผิดพลาดยังไงก็ขออภัยด้วยนะคะ