เวลามีปัญหาเกี่ยวกับเด็กในโรงเรียน
เรามักจะเห็นคำถามสองแบบนี้เสมอ
“ทำไมครูดูแลเด็กไม่ได้”
กับ
“ทำไมผู้ปกครองไม่สอนลูกก่อนส่งมาโรงเรียน”
พอเห็นบ่อยๆ ก็เลยเริ่มสงสัยเหมือนกันว่า
หน้าที่ของ “บ้าน” กับ “โรงเรียน”
จริงๆ แล้วควรอยู่ตรงไหนกันแน่ ??
เมื่อก่อนเรามักได้ยินคำว่า
“บ้านสอน โรงเรียนเสริม”
บ้านปลูกฝังพื้นฐานนิสัย
ส่วนโรงเรียนช่วยเสริมความรู้และวินัย
แต่ในความเป็นจริงของสังคมวันนี้
ดูเหมือนความคาดหวังระหว่างบ้านกับโรงเรียนจะเริ่มเปลี่ยนไป
บางครั้ง... ผู้ปกครองก็รู้สึกว่า
เมื่อส่งลูกมาโรงเรียนแล้ว โรงเรียนควรดูแลทุกอย่างให้เรียบร้อย
ทั้งเรื่องการเรียน พฤติกรรม วินัย และนิสัย
แต่ในขณะเดียวกัน ครูเองก็ต้องรับบทหลายอย่างมากขึ้น
ไม่ใช่แค่สอนหนังสือ แต่ยังต้องเป็นทั้ง
• ที่ปรึกษา
• นักจิตวิทยา
• คนดูแลพฤติกรรมเด็ก
• คนประสานกับผู้ปกครอง
และในยุคโซเชียลมีเดีย
พอมีปัญหาอะไรขึ้นมา
บางเรื่องที่ควรคุยกันตรง ๆ
กลับกลายเป็นดราม่าในอินเทอร์เน็ตก่อน
อีกด้านหนึ่ง ก็มีคำถามเหมือนกันว่า
เด็กบางคนไม่ค่อยมีวินัย ไม่ทำการบ้าน เล่นมือถือดึก
แต่พอผลการเรียนออกมาไม่ดี
คนที่ถูกตั้งคำถามก่อน ก็มักจะเป็น "ครู"
ในขณะเดียวกัน บางครอบครัวก็รู้สึกว่า
ครูบางคนอาจไม่ได้เข้าใจเด็กจริง ๆ
หรือดูแลได้ทั่วถึงเท่าที่ควร
สุดท้ายมันเลยกลายเป็นเหมือนว่า
ต่างฝ่ายต่างคาดหวังกันสูง
แต่ไม่ค่อยได้คุยกันตรงๆ
และถ้าความสัมพันธ์ระหว่าง
“บ้าน” กับ “โรงเรียน”
ไม่ค่อยร่วมมือกัน
คนที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด
ก็น่าจะเป็น “เด็ก”
ชวนคุยครับ
ในมุมของแต่ละคนคิดยังไงกับเรื่องนี้
ทุกวันนี้บทบาทของ ผู้ปกครอง กับ ครู
ควรแบ่งกันแบบไหน ถึงจะเหมาะสมที่สุด
“บ้านสอน โรงเรียนเสริม” คำนี้ยังใช้ได้อยู่ไหม ในสังคมวันนี้
เรามักจะเห็นคำถามสองแบบนี้เสมอ
“ทำไมครูดูแลเด็กไม่ได้”
กับ
“ทำไมผู้ปกครองไม่สอนลูกก่อนส่งมาโรงเรียน”
พอเห็นบ่อยๆ ก็เลยเริ่มสงสัยเหมือนกันว่า
หน้าที่ของ “บ้าน” กับ “โรงเรียน”
จริงๆ แล้วควรอยู่ตรงไหนกันแน่ ??
เมื่อก่อนเรามักได้ยินคำว่า
“บ้านสอน โรงเรียนเสริม”
บ้านปลูกฝังพื้นฐานนิสัย
ส่วนโรงเรียนช่วยเสริมความรู้และวินัย
แต่ในความเป็นจริงของสังคมวันนี้
ดูเหมือนความคาดหวังระหว่างบ้านกับโรงเรียนจะเริ่มเปลี่ยนไป
บางครั้ง... ผู้ปกครองก็รู้สึกว่า
เมื่อส่งลูกมาโรงเรียนแล้ว โรงเรียนควรดูแลทุกอย่างให้เรียบร้อย
ทั้งเรื่องการเรียน พฤติกรรม วินัย และนิสัย
แต่ในขณะเดียวกัน ครูเองก็ต้องรับบทหลายอย่างมากขึ้น
ไม่ใช่แค่สอนหนังสือ แต่ยังต้องเป็นทั้ง
• ที่ปรึกษา
• นักจิตวิทยา
• คนดูแลพฤติกรรมเด็ก
• คนประสานกับผู้ปกครอง
และในยุคโซเชียลมีเดีย
พอมีปัญหาอะไรขึ้นมา
บางเรื่องที่ควรคุยกันตรง ๆ
กลับกลายเป็นดราม่าในอินเทอร์เน็ตก่อน
อีกด้านหนึ่ง ก็มีคำถามเหมือนกันว่า
เด็กบางคนไม่ค่อยมีวินัย ไม่ทำการบ้าน เล่นมือถือดึก
แต่พอผลการเรียนออกมาไม่ดี
คนที่ถูกตั้งคำถามก่อน ก็มักจะเป็น "ครู"
ในขณะเดียวกัน บางครอบครัวก็รู้สึกว่า
ครูบางคนอาจไม่ได้เข้าใจเด็กจริง ๆ
หรือดูแลได้ทั่วถึงเท่าที่ควร
สุดท้ายมันเลยกลายเป็นเหมือนว่า
ต่างฝ่ายต่างคาดหวังกันสูง
แต่ไม่ค่อยได้คุยกันตรงๆ
และถ้าความสัมพันธ์ระหว่าง
“บ้าน” กับ “โรงเรียน”
ไม่ค่อยร่วมมือกัน
คนที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด
ก็น่าจะเป็น “เด็ก”
ชวนคุยครับ
ในมุมของแต่ละคนคิดยังไงกับเรื่องนี้
ทุกวันนี้บทบาทของ ผู้ปกครอง กับ ครู
ควรแบ่งกันแบบไหน ถึงจะเหมาะสมที่สุด