จากความเดิมตอนที่แล้วเรื่อง
การจำเบอร์โทรศัพท์ ในยุคที่ยังไม่มีมือถือ
| เรื่องเล่าจากชีวิตวัยรุ่นยุค 90 EP.5
https://pantip.com/topic/44016418
วันนี้ มาสู่ Ep.6 กันแล้วนะครับ
ก่อนจะมี Spotify หรือ YouTube
ในยุค 90s ถ้าอยากหาเพลงใหม่ๆ ฟังสักอัลบั้ม
เราต้องเดินไปที่แห่งหนึ่ง นั่นก็คือ
“ร้านขายเทปเพลง”
ในสมัยนั้น
ร้านขายเทปจะมีชั้นวางเรียงเต็มไปหมด
ทั้ง
- เทปเพลงไทย
- เทปสากล
- เทปรวมฮิต
เวลาเข้าไปในร้าน หลายคนไม่ได้หยิบแล้วเดินไปจ่ายเงินทันที
แต่จะยืนดูเทปทีละม้วน
หยิบขึ้นมาดูปก พลิกไปดูด้านหลัง
อ่านรายชื่อเพลงว่า
ในอัลบั้มนี้มีเพลงอะไรบ้าง
บางคนยืนเลือกอยู่นานมาก
ครึ่งชั่วโมงก็มี เป็นชั่วโมงก็มี
เพราะการจะซื้อเทปสักม้วน
มันไม่ใช่เรื่องเล็ก ต้องคิดดีๆ ว่า
เพลงในอัลบั้มนี้ เราจะชอบจริงไหม...
บางครั้ง
เราอยากฟังแค่ไม่กี่เพลงเท่านั้น
แต่ถึงอย่างนั้น ....
การได้ยืนเลือกเทป ดูปกอัลบั้ม
อ่านรายชื่อเพลงทีละเพลง
มันก็เป็นความสุขเล็กๆ ของคนฟังเพลงในยุคนั้น
ได้เลือกไปด้วย ได้ (เนียน) ฟังเพลงที่ร้านเปิดไปด้วย
บางที ....
เราก็อาจจะชอบเพลงที่ร้านเปิดขึ้นมาเฉย ๆ
แล้วก็…
เสียเงินเพิ่มไปอีก 555
ทุกวันนี้ ถ้าอยากฟังเพลง
เราแค่เปิดมือถือ แล้วกดฟังได้ทันที
แต่ความรู้สึก
ของการยืนเลือกเทปอยู่หน้าชั้นวาง
มันเป็นบรรยากาศแบบหนึ่ง
ที่วัยรุ่นยุค 90 น่าจะยังจำได้ดี
แล้วคุณล่ะครับ ....
ร้านขายเทปเจ้าประจำ แต่ละท่านซื้อที่ไหนกันบ้าง
เคยยืนเลือกเทปเพลงในร้าน
นานที่สุดกี่นาที
และสุดท้าย
ได้เทปกลับบ้านจริงๆมั้ย
หรือได้มากกว่าที่ตั้งใจ
หรือไม่ได้เลย
แล้วเดินออกมามือเปล่าเหมือนหลายๆคน
เพราะว่า ไม่มีตังค์ซื้อ (เช่นผม 555)
บางที อาจจะไปเนียน ยืนฟังเพลงเพราะๆ แค่นั้นเอง ....
ถ้ามีคนสนใจ...
ตอนต่อไป....
หลังจากยืนเลือกเทปเพลงอยู่ตั้งนาน ....
ในที่สุด เราก็ได้อัลบัมที่ต้องการกลับบ้าน
บางคนรีบเปิดฟังทันที
และสำหรับหลายคน
สิ่งต่อไปที่ทำ หลังจากการแกะเทปออกมาเปิดฟัง คือ
กางปกเทปออกมาอ่าน .....
อ่านทุกตัวอักษรในปกเทป | เรื่องเล่าจากชีวิตวัยรุ่นยุค 90 Ep.7
ติดตามกันนะครับ
ยืนเลือกเทปเพลงเป็นชั่วโมง | เรื่องเล่าจากชีวิตวัยรุ่นยุค 90 EP.6
การจำเบอร์โทรศัพท์ ในยุคที่ยังไม่มีมือถือ
| เรื่องเล่าจากชีวิตวัยรุ่นยุค 90 EP.5
https://pantip.com/topic/44016418
วันนี้ มาสู่ Ep.6 กันแล้วนะครับ
ก่อนจะมี Spotify หรือ YouTube
ในยุค 90s ถ้าอยากหาเพลงใหม่ๆ ฟังสักอัลบั้ม
เราต้องเดินไปที่แห่งหนึ่ง นั่นก็คือ
“ร้านขายเทปเพลง”
ในสมัยนั้น
ร้านขายเทปจะมีชั้นวางเรียงเต็มไปหมด
ทั้ง
- เทปเพลงไทย
- เทปสากล
- เทปรวมฮิต
เวลาเข้าไปในร้าน หลายคนไม่ได้หยิบแล้วเดินไปจ่ายเงินทันที
แต่จะยืนดูเทปทีละม้วน
หยิบขึ้นมาดูปก พลิกไปดูด้านหลัง
อ่านรายชื่อเพลงว่า
ในอัลบั้มนี้มีเพลงอะไรบ้าง
บางคนยืนเลือกอยู่นานมาก
ครึ่งชั่วโมงก็มี เป็นชั่วโมงก็มี
เพราะการจะซื้อเทปสักม้วน
มันไม่ใช่เรื่องเล็ก ต้องคิดดีๆ ว่า
เพลงในอัลบั้มนี้ เราจะชอบจริงไหม...
บางครั้ง
เราอยากฟังแค่ไม่กี่เพลงเท่านั้น
แต่ถึงอย่างนั้น ....
การได้ยืนเลือกเทป ดูปกอัลบั้ม
อ่านรายชื่อเพลงทีละเพลง
มันก็เป็นความสุขเล็กๆ ของคนฟังเพลงในยุคนั้น
ได้เลือกไปด้วย ได้ (เนียน) ฟังเพลงที่ร้านเปิดไปด้วย
บางที ....
เราก็อาจจะชอบเพลงที่ร้านเปิดขึ้นมาเฉย ๆ
แล้วก็…
เสียเงินเพิ่มไปอีก 555
ทุกวันนี้ ถ้าอยากฟังเพลง
เราแค่เปิดมือถือ แล้วกดฟังได้ทันที
แต่ความรู้สึก
ของการยืนเลือกเทปอยู่หน้าชั้นวาง
มันเป็นบรรยากาศแบบหนึ่ง
ที่วัยรุ่นยุค 90 น่าจะยังจำได้ดี
แล้วคุณล่ะครับ ....
ร้านขายเทปเจ้าประจำ แต่ละท่านซื้อที่ไหนกันบ้าง
เคยยืนเลือกเทปเพลงในร้าน
นานที่สุดกี่นาที
และสุดท้าย
ได้เทปกลับบ้านจริงๆมั้ย
หรือได้มากกว่าที่ตั้งใจ
หรือไม่ได้เลย
แล้วเดินออกมามือเปล่าเหมือนหลายๆคน
เพราะว่า ไม่มีตังค์ซื้อ (เช่นผม 555)
บางที อาจจะไปเนียน ยืนฟังเพลงเพราะๆ แค่นั้นเอง ....
ถ้ามีคนสนใจ...
ตอนต่อไป....
หลังจากยืนเลือกเทปเพลงอยู่ตั้งนาน ....
ในที่สุด เราก็ได้อัลบัมที่ต้องการกลับบ้าน
บางคนรีบเปิดฟังทันที
และสำหรับหลายคน
สิ่งต่อไปที่ทำ หลังจากการแกะเทปออกมาเปิดฟัง คือ
กางปกเทปออกมาอ่าน .....
อ่านทุกตัวอักษรในปกเทป | เรื่องเล่าจากชีวิตวัยรุ่นยุค 90 Ep.7
ติดตามกันนะครับ