จากความเดิมตอนที่แล้วเรื่อง
เมื่อเพจเจอร์ดังขึ้น | เรื่องเล่าจากชีวิตวัยรุ่นยุค 90 EP.4
https://pantip.com/topic/44015369
------
วันนี้ ผมจะมาเล่าเรื่อง “เบอร์โทรศัพท์” ครับ
ในยุค 90s เวลาที่เราอยากโทรหาใครสักคน
สิ่งหนึ่ง ที่แทบทุกคนต้องมีอยู่ในหัว ก็คือ
“เบอร์โทรศัพท์”
ในสมัยนั้น ....
โทรศัพท์มือถือ ยังไม่ใช่ของที่ทุกคนมีพกติดตัวกันทุกคนครับ
การโทรหาเพื่อน โทรหาญาติ หรือแม้แต่ โทรหาคนที่เราแอบชอบ
มักจะต้องใช้โทรศัพท์บ้าน หรือตู้โทรศัพท์สาธารณะ
และสิ่งสำคัญที่สุด ก็คือ เราจำเป็นต้อง
"
จำเบอร์โทรศัพท์" ของคนเหล่านั้นให้ได้
หลายคนในยุคนั้น ....
สามารถจำเบอร์โทรศัพท์ได้หลายเบอร์โดยไม่ต้องเปิดสมุดดู
เช่น
• เบอร์บ้านตัวเอง
• เบอร์บ้านเพื่อนสนิท (หลายๆคน)
• เบอร์บ้านญาติสนิท
• หรือบางคนก็จำเบอร์บ้านของคนที่ตัวเองแอบชอบได้ขึ้นใจ
บางครั้ง
แค่เห็นตัวเลข ชุดแรก ไม่กี่ตัว....
เราก็สามารถ รู้ได้ทันทีว่า
“อ๋อ เบอร์บ้านของคนนั้นนี่เอง”
ผมยังจำได้ว่า ...
สมัยก่อน เวลาจะออกจากบ้าน
บางคนจะพกสมุดเล่มเล็กๆ ติดตัวไว้ด้วยเสมอ
ในนั้นจะมีรายชื่อเพื่อน พร้อมกับเบอร์โทรศัพท์
เขียนไว้เต็มไปหมด ....
แต่ถึงอย่างนั้น เบอร์ที่สำคัญจริง ๆ
หลายคนก็ยังจำมันได้อยู่ดี
โดยที่แทบไม่ต้องเปิดสมุดดูเลย
มันเหมือนเป็นข้อมูลบางอย่าง
ที่อยู่ในหัวเราโดยอัตโนมัติ
ทุกวันนี้ ...
ถ้าอยากโทรหาใคร
เราแทบไม่ต้องจำเบอร์โทรศัพท์แล้ว
แค่กดชื่อ ในมือถือ ก็โทรออกให้ทันที
หลายคนเก็บรายชื่อไว้เป็นร้อยเป็นพันชื่อ
แต่ถ้าให้ลองนึกจริงๆ
บางคนอาจจำไม่ได้แม้แต่
“เบอร์โทรศัพท์ของตัวเอง” 555
(เช่นผมนี่แหละ .... เบอร์สำรอง Sim 2 )
เทคโนโลยี ทำให้การติดต่อกันง่ายขึ้นมากก็จริง
แต่ในขณะเดียวกัน
มันก็ทำให้ความสามารถเล็กๆ บางอย่าง
ค่อยๆ หายไปเช่นกัน .....
แล้วคุณล่ะครับ
ยังจำ
เบอร์โทรศัพท์สมัยก่อน ได้อยู่บ้างไหม
เช่น
- เบอร์บ้านตัวเอง
- เบอร์บ้านเพื่อน
- หรือเบอร์ของใครบางคน ที่เคยโทรหาบ่อย ๆ ในช่วงหนึ่งของชีวิต
ลองนึกแบบสนุกๆ ดูเล่นๆ ว่า ถ้าไม่มีมือถืออยู่ในมือ
ตอนนี้คุณยังจำเบอร์โทรศัพท์ของใครได้บ้างครับ ?
ถ้ามีคนสนใจ...
ตอนหน้าเดี๋ยวมาชวนคุยเรื่อง
ก่อนจะมี Spotify หรือ YouTube
ในยุค 90s ถ้าอยากหาเพลงใหม่ๆ ฟังสักอัลบั้ม
เราต้องเดินไปที่แห่งหนึ่ง นั่นก็คือ
“ร้านขายเทปเพลง”
ติดตามกันนะครับ
การจำเบอร์โทรศัพท์ ในยุคที่ยังไม่มีมือถือ | เรื่องเล่าจากชีวิตวัยรุ่นยุค 90 EP.5
เมื่อเพจเจอร์ดังขึ้น | เรื่องเล่าจากชีวิตวัยรุ่นยุค 90 EP.4
https://pantip.com/topic/44015369
------
วันนี้ ผมจะมาเล่าเรื่อง “เบอร์โทรศัพท์” ครับ
ในยุค 90s เวลาที่เราอยากโทรหาใครสักคน
สิ่งหนึ่ง ที่แทบทุกคนต้องมีอยู่ในหัว ก็คือ
“เบอร์โทรศัพท์”
ในสมัยนั้น ....
โทรศัพท์มือถือ ยังไม่ใช่ของที่ทุกคนมีพกติดตัวกันทุกคนครับ
การโทรหาเพื่อน โทรหาญาติ หรือแม้แต่ โทรหาคนที่เราแอบชอบ
มักจะต้องใช้โทรศัพท์บ้าน หรือตู้โทรศัพท์สาธารณะ
และสิ่งสำคัญที่สุด ก็คือ เราจำเป็นต้อง
"จำเบอร์โทรศัพท์" ของคนเหล่านั้นให้ได้
หลายคนในยุคนั้น ....
สามารถจำเบอร์โทรศัพท์ได้หลายเบอร์โดยไม่ต้องเปิดสมุดดู
เช่น
• เบอร์บ้านตัวเอง
• เบอร์บ้านเพื่อนสนิท (หลายๆคน)
• เบอร์บ้านญาติสนิท
• หรือบางคนก็จำเบอร์บ้านของคนที่ตัวเองแอบชอบได้ขึ้นใจ
บางครั้ง
แค่เห็นตัวเลข ชุดแรก ไม่กี่ตัว....
เราก็สามารถ รู้ได้ทันทีว่า
“อ๋อ เบอร์บ้านของคนนั้นนี่เอง”
ผมยังจำได้ว่า ...
สมัยก่อน เวลาจะออกจากบ้าน
บางคนจะพกสมุดเล่มเล็กๆ ติดตัวไว้ด้วยเสมอ
ในนั้นจะมีรายชื่อเพื่อน พร้อมกับเบอร์โทรศัพท์
เขียนไว้เต็มไปหมด ....
แต่ถึงอย่างนั้น เบอร์ที่สำคัญจริง ๆ
หลายคนก็ยังจำมันได้อยู่ดี
โดยที่แทบไม่ต้องเปิดสมุดดูเลย
มันเหมือนเป็นข้อมูลบางอย่าง
ที่อยู่ในหัวเราโดยอัตโนมัติ
ทุกวันนี้ ...
ถ้าอยากโทรหาใคร
เราแทบไม่ต้องจำเบอร์โทรศัพท์แล้ว
แค่กดชื่อ ในมือถือ ก็โทรออกให้ทันที
หลายคนเก็บรายชื่อไว้เป็นร้อยเป็นพันชื่อ
แต่ถ้าให้ลองนึกจริงๆ
บางคนอาจจำไม่ได้แม้แต่
“เบอร์โทรศัพท์ของตัวเอง” 555
(เช่นผมนี่แหละ .... เบอร์สำรอง Sim 2 )
เทคโนโลยี ทำให้การติดต่อกันง่ายขึ้นมากก็จริง
แต่ในขณะเดียวกัน
มันก็ทำให้ความสามารถเล็กๆ บางอย่าง
ค่อยๆ หายไปเช่นกัน .....
แล้วคุณล่ะครับ
ยังจำ เบอร์โทรศัพท์สมัยก่อน ได้อยู่บ้างไหม
เช่น
- เบอร์บ้านตัวเอง
- เบอร์บ้านเพื่อน
- หรือเบอร์ของใครบางคน ที่เคยโทรหาบ่อย ๆ ในช่วงหนึ่งของชีวิต
ลองนึกแบบสนุกๆ ดูเล่นๆ ว่า ถ้าไม่มีมือถืออยู่ในมือ
ตอนนี้คุณยังจำเบอร์โทรศัพท์ของใครได้บ้างครับ ?
ถ้ามีคนสนใจ...
ตอนหน้าเดี๋ยวมาชวนคุยเรื่อง
ก่อนจะมี Spotify หรือ YouTube
ในยุค 90s ถ้าอยากหาเพลงใหม่ๆ ฟังสักอัลบั้ม
เราต้องเดินไปที่แห่งหนึ่ง นั่นก็คือ
“ร้านขายเทปเพลง”
ติดตามกันนะครับ