สวัสดีค่ะ
เราแต่งงานกับสามีมาได้ประมาณ 1 ปีแล้วค่ะ แต่ต้องบอกตรง ๆ ว่าการปรับตัวค่อนข้างยากสำหรับเรา เพราะเราเป็นคนที่โลกส่วนตัวสูงมาก
ก่อนอื่นขอเกริ่นก่อนว่า เราไม่ได้อยากสนิทกับครอบครัวสามี ถ้าใครจะมองว่าเราอกตัญญูหรืออะไร กดออกได้เลยนะคะ เพราะสำหรับเรา มันคือ ความไม่สบายใจจริงๆ
เราและสามีคบกันมา 10 ปี ตั้งแต่สมัย ม.6 แต่เราเพิ่งเริ่มรู้จักครอบครัวเขาจริง ๆ ตอนเราเรียนปี 3 ซึ่งตอนนั้นก็ไม่ได้สนิทกันมาก เพราะนิสัยเราคือค่อนข้างรักษาพื้นที่ส่วนตัว ครอบครัวเราก็รู้ดี ครอบครัวสามีเป็นคนที่เข้าสังคมพอสมควร ชอบแท็กสามีในทุกโพสต์ตามประสาพ่อแม่ ซึ่งตอนแรกเราก็ไม่ได้อะไร จนวันหนึ่งพ่อแม่เขามาแอดเฟซบุ๊กเรา เราก็เลยถามสามี จนรู้ว่าสามีเป็นคนให้เฟซเราเอง เพราะพ่อแม่เขาขอ
ตอนแรกเราไม่รับแอดค่ะ เพราะในเฟซเรามีโพสต์บางอย่างที่อาจไม่เหมาะกับผู้ใหญ่ และจริง ๆ แล้วเรายังไม่ได้รับแอดแม้แต่ครอบครัวตัวเอง เพราะบ้านเราค่อนข้างเคารพพื้นที่ส่วนตัวบนโซเชียล พ่อแม่เราเองก็ไม่เคยขอแอด
แต่พอเราไม่รับแอด พ่อแม่สามีก็มาพูดประมาณว่า “ใช่สิ ไม่อยากสนิทเลยเหรอ เราแค่อยากรู้โลกของแฟนลูกชาย”
สุดท้ายเราก็เลยจำใจรับแอดไป แต่ตั้งค่าโพสต์ไม่ให้เขาเห็น
พูดตรง ๆ ว่าเราไม่ค่อยโอเคที่เขาเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเรา เคยบอกสามีแล้ว แต่สามีก็บอกแค่ว่า “รับ ๆ ไปเถอะ”
ช่วงแรกๆ ที่รู้จักกัน เราก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร ต่างคนต่างอยู่ แต่มีบางเหตุการณ์ที่ทำให้เรารู้สึกไม่ค่อยดี เช่น เขาเคยมาขอให้แม่เราทำธุรกิจร่วมกันเพื่อผลประโยชน์บางอย่างที่บ้านเรมี ซึ่งแม่เราปฏิเสธ เพราะแม่เรามองว่าความสัมพันธ์ส่วนตัวกับธุรกิจควรแยกกัน ไม่งั้นถ้ามีปัญหาจะมองหน้ากันไม่ติด
หลังจากนั้น เรามีโอกาสไปทำงานด้าน Fintech ที่ออสเตรเลีย ทำให้ต้องคบกับสามีแบบทางไกล แต่จริง ๆเรากับสามีก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร เรายังเจอกันที่สิงคโปร์บ่อย ๆ
สามีบอกว่าพ่อแม่เขาภูมิใจมากที่เราได้งานที่ออสเตรเลีย ส่วนตัวเราก็มีความสุขกับชีวิตที่นั่น งานก็ดี และเป็นtop performanceของทีม
มีช่วงหนึ่งเรากลับไทยไปเยี่ยมครอบครัว และแวะไปหาพ่อแม่สามีด้วย แต่ตอนนั้นรู้สึกว่าเขา ไม่ได้สนใจอะไรเราเลย มีความตึงๆ
วันนั้นเรานั่งอยู่ด้วยกัน แล้วสามีเดินออกไป พ่อแม่เขาก็พูดกับเราตรง ๆ ว่า "อยากให้เราลาออกจากงาน"
เหตุผลคือเขาไม่โอเคที่ลูกชายต้องเดินทางบ่อยๆเพื่อมาเจอเรา
ตอนนั้นเราเลยให้คำสัญญาว่า จะทำงานที่ออสเตรเลียแค่5 ปี แต่คุยต่อรองกันไปมา สุดท้ายเหลือ 2 ปี
เราก็บอกว่าไม่ต้องกังวล เพราะเรากับสามีก็แพลนจะแต่งงานกันอยู่แล้ว แต่อยากใช้ชีวิตช่วงนี้ก่อน แต่เขาก็ยังพูดว่า
“ทำไมต้องไปอยู่ต่างประเทศ ทำไมไม่ทำงานในไทย”
สองปีต่อมา เราก็กลับไทยตามที่สัญญาไว้
พอกลับไปบ้านสามี พ่อแม่เขาดูดีใจมากกว่าตอนที่เราอยู่ออสเตรเลีย ยิ้มแย้มต้อนรับมาก แต่ไม่มีคำว่าขอบคุณออกมาจากปากเขา
มีครั้งหนึ่งเราพาครอบครัวเราไปเจอกับครอบครัวสามี แต่ตอนคุยกัน บ้านสามีพูดแต่เรื่องของตัวเอง แทบไม่ได้มีคำพูดขอบคุณอะไรเลยที่เรากลับไทยมา
หลังจากวันนั้น ครอบครัวเราก็เตือนเราว่า “ระวังบ้านนี้ให้ดี เขาไม่ชอบให้ผู้หญิงเด่นกว่าลูกชายเขา อย่าให้เขากดเรา”
และหลังจากนั้นเราก็เริ่มเห็นพฤติกรรมแบบนั้นจริงๆ เช่น โยนของใส่เรา หรือ พูดเปรียบเทียบเรื่องงานระหว่างเรากับสามี
สุดท้ายเราก็แต่งงานกับสามี เพราะหมั้นตั้งแต่ตอนก่อนไปต่างประเทศ และย้ายออกมาอยู่บ้านของเราเอง
แต่ปัญหาคือ ครอบครัวสามีไม่ค่อยเคารพพื้นที่ส่วนตัวเท่าไร
เช่น เราต้องไปกดไลก์หรือมีengagementกับทุกโพสต์ที่เขาโพสต์ รวมถึงในไลน์กลุ่มด้วย ซึ่งบ้านเราไม่เคยบังคับอะไรแบบนี้เลย เพราะรู้ว่าเราไม่ทำ
ส่วนสามีก็ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาอะไรได้มาก แค่บอกว่า “ปรับตัวให้ได้ก็พอ เดี๋ยวก็ชิน อยู่มาแบบนี้นานแล้ว”
ในทางกลับกัน ครอบครัวเราเองไม่เคยขอแอดโซเชียลสามีเราเลย เพราะเขามองว่าเป็นพื้นที่ส่วนตัวของแต่ละคน
เวลาที่เราไปเจอครอบครัวสามี ส่วนใหญ่เขาจะพูดถึงแต่ความสำเร็จของตัวเอง อวดเรื่องของตัวเองยาวมาก แทบไม่เคยถามเลยว่า
เรากับสามีเป็นยังไงบ้าง หรือ ชีวิตคู่เป็นยังไง
บางครั้งเราก็เลยไปเช็คอีเมล หรือรับงานระหว่างนั่งอยู่ด้วยกัน เพราะก็ไม่ได้มีบทสนทนาที่เรามีส่วนร่วมกันอยู่แล้ว แต่เรากลับถูกมองว่า เราไม่มีส่วนร่วมกับครอบครัว
ซึ่งต่างจากบ้านเรา เวลาเราพาสามีไปกินข้าวด้วยกัน พ่อแม่เราจะสอนตลอดว่า อย่าพูดแต่เรื่องของตัวเอง ต้องถามไถ่แขกด้วย
พอเจออะไรแบบนี้มานาน ๆ เราเลยยิ่งรู้สึกว่าไม่อยากสนิทกับครอบครัวสามีเลย อยากต่างคนต่างอยู่
เพราะเหมือนเขามองว่า “ผู้หญิงไม่ควรเด่นกว่าสามี”
แต่บ้านเราสอนมาตลอดว่า "ผู้หญิงต้องยืนด้วยตัวเองให้ได้ ไม่ควรต้องพึ่งสามี"
ยิ่งเจอหน้าครอบครัวเขา เราก็ยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองถูกลดคุณค่า
ดักก่อนนะคะ ใครจะหาว่าโง่ก็แล้วแต่ค่ะ อันนี้พลาดเอง เพราะก่อนหน้านั้นเราก็มองเขาในแง่บวกมาตลอด จนมาเจอธาตุแท้หลังแต่งงานค่ะ
ผิดไหมคะที่ไม่อยากสนิทกับครอบครัวสามี
เราแต่งงานกับสามีมาได้ประมาณ 1 ปีแล้วค่ะ แต่ต้องบอกตรง ๆ ว่าการปรับตัวค่อนข้างยากสำหรับเรา เพราะเราเป็นคนที่โลกส่วนตัวสูงมาก
ก่อนอื่นขอเกริ่นก่อนว่า เราไม่ได้อยากสนิทกับครอบครัวสามี ถ้าใครจะมองว่าเราอกตัญญูหรืออะไร กดออกได้เลยนะคะ เพราะสำหรับเรา มันคือ ความไม่สบายใจจริงๆ
เราและสามีคบกันมา 10 ปี ตั้งแต่สมัย ม.6 แต่เราเพิ่งเริ่มรู้จักครอบครัวเขาจริง ๆ ตอนเราเรียนปี 3 ซึ่งตอนนั้นก็ไม่ได้สนิทกันมาก เพราะนิสัยเราคือค่อนข้างรักษาพื้นที่ส่วนตัว ครอบครัวเราก็รู้ดี ครอบครัวสามีเป็นคนที่เข้าสังคมพอสมควร ชอบแท็กสามีในทุกโพสต์ตามประสาพ่อแม่ ซึ่งตอนแรกเราก็ไม่ได้อะไร จนวันหนึ่งพ่อแม่เขามาแอดเฟซบุ๊กเรา เราก็เลยถามสามี จนรู้ว่าสามีเป็นคนให้เฟซเราเอง เพราะพ่อแม่เขาขอ
ตอนแรกเราไม่รับแอดค่ะ เพราะในเฟซเรามีโพสต์บางอย่างที่อาจไม่เหมาะกับผู้ใหญ่ และจริง ๆ แล้วเรายังไม่ได้รับแอดแม้แต่ครอบครัวตัวเอง เพราะบ้านเราค่อนข้างเคารพพื้นที่ส่วนตัวบนโซเชียล พ่อแม่เราเองก็ไม่เคยขอแอด
แต่พอเราไม่รับแอด พ่อแม่สามีก็มาพูดประมาณว่า “ใช่สิ ไม่อยากสนิทเลยเหรอ เราแค่อยากรู้โลกของแฟนลูกชาย”
สุดท้ายเราก็เลยจำใจรับแอดไป แต่ตั้งค่าโพสต์ไม่ให้เขาเห็น
พูดตรง ๆ ว่าเราไม่ค่อยโอเคที่เขาเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเรา เคยบอกสามีแล้ว แต่สามีก็บอกแค่ว่า “รับ ๆ ไปเถอะ”
ช่วงแรกๆ ที่รู้จักกัน เราก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร ต่างคนต่างอยู่ แต่มีบางเหตุการณ์ที่ทำให้เรารู้สึกไม่ค่อยดี เช่น เขาเคยมาขอให้แม่เราทำธุรกิจร่วมกันเพื่อผลประโยชน์บางอย่างที่บ้านเรมี ซึ่งแม่เราปฏิเสธ เพราะแม่เรามองว่าความสัมพันธ์ส่วนตัวกับธุรกิจควรแยกกัน ไม่งั้นถ้ามีปัญหาจะมองหน้ากันไม่ติด
หลังจากนั้น เรามีโอกาสไปทำงานด้าน Fintech ที่ออสเตรเลีย ทำให้ต้องคบกับสามีแบบทางไกล แต่จริง ๆเรากับสามีก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร เรายังเจอกันที่สิงคโปร์บ่อย ๆ
สามีบอกว่าพ่อแม่เขาภูมิใจมากที่เราได้งานที่ออสเตรเลีย ส่วนตัวเราก็มีความสุขกับชีวิตที่นั่น งานก็ดี และเป็นtop performanceของทีม
มีช่วงหนึ่งเรากลับไทยไปเยี่ยมครอบครัว และแวะไปหาพ่อแม่สามีด้วย แต่ตอนนั้นรู้สึกว่าเขา ไม่ได้สนใจอะไรเราเลย มีความตึงๆ
วันนั้นเรานั่งอยู่ด้วยกัน แล้วสามีเดินออกไป พ่อแม่เขาก็พูดกับเราตรง ๆ ว่า "อยากให้เราลาออกจากงาน"
เหตุผลคือเขาไม่โอเคที่ลูกชายต้องเดินทางบ่อยๆเพื่อมาเจอเรา
ตอนนั้นเราเลยให้คำสัญญาว่า จะทำงานที่ออสเตรเลียแค่5 ปี แต่คุยต่อรองกันไปมา สุดท้ายเหลือ 2 ปี
เราก็บอกว่าไม่ต้องกังวล เพราะเรากับสามีก็แพลนจะแต่งงานกันอยู่แล้ว แต่อยากใช้ชีวิตช่วงนี้ก่อน แต่เขาก็ยังพูดว่า
“ทำไมต้องไปอยู่ต่างประเทศ ทำไมไม่ทำงานในไทย”
สองปีต่อมา เราก็กลับไทยตามที่สัญญาไว้
พอกลับไปบ้านสามี พ่อแม่เขาดูดีใจมากกว่าตอนที่เราอยู่ออสเตรเลีย ยิ้มแย้มต้อนรับมาก แต่ไม่มีคำว่าขอบคุณออกมาจากปากเขา
มีครั้งหนึ่งเราพาครอบครัวเราไปเจอกับครอบครัวสามี แต่ตอนคุยกัน บ้านสามีพูดแต่เรื่องของตัวเอง แทบไม่ได้มีคำพูดขอบคุณอะไรเลยที่เรากลับไทยมา
หลังจากวันนั้น ครอบครัวเราก็เตือนเราว่า “ระวังบ้านนี้ให้ดี เขาไม่ชอบให้ผู้หญิงเด่นกว่าลูกชายเขา อย่าให้เขากดเรา”
และหลังจากนั้นเราก็เริ่มเห็นพฤติกรรมแบบนั้นจริงๆ เช่น โยนของใส่เรา หรือ พูดเปรียบเทียบเรื่องงานระหว่างเรากับสามี
สุดท้ายเราก็แต่งงานกับสามี เพราะหมั้นตั้งแต่ตอนก่อนไปต่างประเทศ และย้ายออกมาอยู่บ้านของเราเอง
แต่ปัญหาคือ ครอบครัวสามีไม่ค่อยเคารพพื้นที่ส่วนตัวเท่าไร
เช่น เราต้องไปกดไลก์หรือมีengagementกับทุกโพสต์ที่เขาโพสต์ รวมถึงในไลน์กลุ่มด้วย ซึ่งบ้านเราไม่เคยบังคับอะไรแบบนี้เลย เพราะรู้ว่าเราไม่ทำ
ส่วนสามีก็ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาอะไรได้มาก แค่บอกว่า “ปรับตัวให้ได้ก็พอ เดี๋ยวก็ชิน อยู่มาแบบนี้นานแล้ว”
ในทางกลับกัน ครอบครัวเราเองไม่เคยขอแอดโซเชียลสามีเราเลย เพราะเขามองว่าเป็นพื้นที่ส่วนตัวของแต่ละคน
เวลาที่เราไปเจอครอบครัวสามี ส่วนใหญ่เขาจะพูดถึงแต่ความสำเร็จของตัวเอง อวดเรื่องของตัวเองยาวมาก แทบไม่เคยถามเลยว่า
เรากับสามีเป็นยังไงบ้าง หรือ ชีวิตคู่เป็นยังไง
บางครั้งเราก็เลยไปเช็คอีเมล หรือรับงานระหว่างนั่งอยู่ด้วยกัน เพราะก็ไม่ได้มีบทสนทนาที่เรามีส่วนร่วมกันอยู่แล้ว แต่เรากลับถูกมองว่า เราไม่มีส่วนร่วมกับครอบครัว
ซึ่งต่างจากบ้านเรา เวลาเราพาสามีไปกินข้าวด้วยกัน พ่อแม่เราจะสอนตลอดว่า อย่าพูดแต่เรื่องของตัวเอง ต้องถามไถ่แขกด้วย
พอเจออะไรแบบนี้มานาน ๆ เราเลยยิ่งรู้สึกว่าไม่อยากสนิทกับครอบครัวสามีเลย อยากต่างคนต่างอยู่
เพราะเหมือนเขามองว่า “ผู้หญิงไม่ควรเด่นกว่าสามี”
แต่บ้านเราสอนมาตลอดว่า "ผู้หญิงต้องยืนด้วยตัวเองให้ได้ ไม่ควรต้องพึ่งสามี"
ยิ่งเจอหน้าครอบครัวเขา เราก็ยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองถูกลดคุณค่า
ดักก่อนนะคะ ใครจะหาว่าโง่ก็แล้วแต่ค่ะ อันนี้พลาดเอง เพราะก่อนหน้านั้นเราก็มองเขาในแง่บวกมาตลอด จนมาเจอธาตุแท้หลังแต่งงานค่ะ