วิญญาณ ชีวิตหลังความตายมีจริงไหม

เรื่องมีอยู่ว่า ขอเล่าย่อๆนะคะ สมัยเด็กๆอาศัยอยู่บ้านกับยายทวดและก็ลูกยายทวด ลูกยายทวดนี้ หนูเรียกท่านว่าแม่ (นามสมมุติ แม่จัน) สมัยเด็กหนูอยู่กับแม่จัน กินนอนอยู่ด้วยกัน จนกระทั้งอายุ10ขวบก็ได้แยกกัน พ่อแม่ย้ายไปเรียนที่ตจว.อาศัยอยู่กับย่าแทน มาอยู่เกือบปีก็ได้ข่าวว่าแม่จันท่านจากไปอย่างสงบแล้ว เราเสียใจมาก วันที่ท่านเสียวันนั้น ก็ได้ทำการสวดมนต์ก่อนนอน แล้วสวดถึงแม่จัน ขณะที่สวดและนึกถึงท่าน จู่ๆก็มีเสียงอะไรไม่รู้มาเคาะหน้าต่างบนหัวที่นอน เคาะแบบถี่ๆและดังมาก เพราะความเป็นเด็กตกใจกรีดร้องแบบสุดขีด หนูก็ร้องไห้อยู่แล้วก็ร้องหนักกว่าเดิมอีก เพราะคิดว่าแม่จันน่าจะมาหา รู้สึกอย่างนั้นนะคะ แต่ไม่รู้จะใช่ไหม หลังจากวันท่านเสีย ก็ไม่เคยฝันเห็นท่านสักครั้ง จนกระทั่งผ่านมา3ปี พ่อกับแม่พาหนูกลับไปหายายทวด กลับมาก็เห็นแต่บ้านเก่าที่หลังบ้านที่เคยนอนอาศัยอยู่กับแม่จัน มันก็อดกลั้นน้ำตาไม่ไหว คืนแรกมานอนบ้านยาย ก็ฝันเห็นแม่จันเลย ทั้งๆไม่เคยฝันถึง ฝันว่าเห็นท่าน ฝันว่าท่านเอาน้าชายไปซ่อน พรางตาไม่ให้เห็นน้าชาย แล้วก็ยังไงต่อไม่รู้ตื่นมาก็จำได้แค่นี้ ตื่นมาก็เลยเล่าให้พ่อแม่กับยายฟัง ก็พากันตีหวยไปต่างๆนาๆพากันซื้อหวยอายุน้าชายกันทั้งบ้าน ส่วนหนูไม่ได้คิดไร คิดว่าคงเป็นจิตใต้สำนึกเพราะกลับมาบ้านก็นึกถึงแต่ท่าน จนวันนึงหวยออก พ่อกับแม่ ถูกหวย3ตัวตรง และสามตัวโต๊ด และพากันถูกหลายคนเลย ก็พากันดีใจกัน หนูเลยมานึกคิดว่า ท่านน่าจะยังอยู่ ท่านเลยมาหาในฝัน และก็รู้สึกมั่นใจมากว่าท่านตั้งใจมาหาในฝัน ไม่ใช่จิตใต้สำนึกหนู ทุกท่านพอจะให้คำตอบได้ไหมคะ ว่ามันยังเอิญ หรือว่าหนูคิดไปเอง