ตอนหนุ่ม ๆ
เรามักเชื่อว่า
ความมั่งคั่ง คือการมีมากขึ้น
มีมากกว่าคนอื่น
เร็วกว่าคนอื่น
สำเร็จกว่าคนอื่น
เราวิ่ง
แข่งขัน
และผลักตัวเองไปข้างหน้าเสมอ
แต่พอเวลาผ่านไป
ร่างกายจะค่อย ๆ สอนเราเองว่า
ชีวิตไม่ได้ต้องการความเร็วตลอดเวลา
บางวัน
แค่ตื่นเช้ามาแล้วร่างกายยังแข็งแรง
ได้เดิน ได้หายใจลึก ๆ
ได้ออกกำลังกายเบา ๆ
มันกลับมีค่ามากกว่าสิ่งที่เราเคยไล่ตาม
และพอใจเริ่มนิ่งขึ้น
เราจะเริ่มเข้าใจอีกอย่างหนึ่งว่า
สุขภาพที่แท้จริง
ไม่ได้มีแค่เรื่องร่างกาย
แต่คือ ใจ…ที่ไม่ต้องแบกทุกเรื่อง
ใจที่ปล่อยวางเรื่องเล็ก ๆ ได้
ใจที่ไม่ต้องแข่งขันกับโลกตลอดเวลา
พอถึงวัยหนึ่ง…
เราจึงเริ่มดูแลตัวเองแบบใหม่
ออกกำลังกาย
พักผ่อน
ดูแลอาหาร
และที่สำคัญ
ดูแล “ความสงบในใจ”
ไม่ได้ต้องชนะใคร
แต่ก็ไม่ได้ถอดใจจากชีวิต
แค่ค่อย ๆ เดินต่อไป
ด้วยร่างกายที่ยังดูแลได้
และใจที่เบาพอจะยิ้มกับวันธรรมดา
พอโตขึ้น
ผมเลยเริ่มรู้ว่า
ความมั่งคั่งของชีวิต
อาจไม่ใช่สิ่งที่เราสะสมไว้
แต่คือการมี
ร่างกายที่ยังพาเราไปต่อได้
และหัวใจที่ยังสงบพอจะใช้ชีวิต
แค่นั้นก็น่าจะพอแล้วครับ
พออายุมากขึ้น
เพื่อน ๆ เริ่มดูแล
ทั้งร่างกายและ “ใจของตัวเอง”
กันยังไงบ้างครับ
บอกเล่ากันมาได้นะครับผม…
สุดท้ายแล้ว ความมั่งคั่งของชีวิตอาจเรียบง่ายกว่าที่คิด….. จริงไหมครับ ?
เรามักเชื่อว่า
ความมั่งคั่ง คือการมีมากขึ้น
มีมากกว่าคนอื่น
เร็วกว่าคนอื่น
สำเร็จกว่าคนอื่น
เราวิ่ง
แข่งขัน
และผลักตัวเองไปข้างหน้าเสมอ
แต่พอเวลาผ่านไป
ร่างกายจะค่อย ๆ สอนเราเองว่า
ชีวิตไม่ได้ต้องการความเร็วตลอดเวลา
บางวัน
แค่ตื่นเช้ามาแล้วร่างกายยังแข็งแรง
ได้เดิน ได้หายใจลึก ๆ
ได้ออกกำลังกายเบา ๆ
มันกลับมีค่ามากกว่าสิ่งที่เราเคยไล่ตาม
และพอใจเริ่มนิ่งขึ้น
เราจะเริ่มเข้าใจอีกอย่างหนึ่งว่า
สุขภาพที่แท้จริง
ไม่ได้มีแค่เรื่องร่างกาย
แต่คือ ใจ…ที่ไม่ต้องแบกทุกเรื่อง
ใจที่ปล่อยวางเรื่องเล็ก ๆ ได้
ใจที่ไม่ต้องแข่งขันกับโลกตลอดเวลา
พอถึงวัยหนึ่ง…
เราจึงเริ่มดูแลตัวเองแบบใหม่
ออกกำลังกาย
พักผ่อน
ดูแลอาหาร
และที่สำคัญ
ดูแล “ความสงบในใจ”
ไม่ได้ต้องชนะใคร
แต่ก็ไม่ได้ถอดใจจากชีวิต
แค่ค่อย ๆ เดินต่อไป
ด้วยร่างกายที่ยังดูแลได้
และใจที่เบาพอจะยิ้มกับวันธรรมดา
พอโตขึ้น
ผมเลยเริ่มรู้ว่า
ความมั่งคั่งของชีวิต
อาจไม่ใช่สิ่งที่เราสะสมไว้
แต่คือการมี
ร่างกายที่ยังพาเราไปต่อได้
และหัวใจที่ยังสงบพอจะใช้ชีวิต
แค่นั้นก็น่าจะพอแล้วครับ
พออายุมากขึ้น
เพื่อน ๆ เริ่มดูแล
ทั้งร่างกายและ “ใจของตัวเอง”
กันยังไงบ้างครับ
บอกเล่ากันมาได้นะครับผม…