งานวิจัยระดับสากล
(Science,2009)(2011,2014,2017)
ของ ดร.วิภู กุตะนันท์ ยืนยันว่าประชากรบริเวณลุ่มน้ำมูล-โขง
มีการอพยพมาจากทางใต้
(ซุนดาแลนด์ขึ้นเหนือ)O-M175
โครงกระดูกมนุษย์อายุ 4,000ปี ที่บ้านเชียง
พบค่า Haplogroup O-M122 สูงมาก
ซึ่งเป็นกลุ่มเดียวกับชาวไทย-ลาว
ต่างจากกลุ่มเขมรต่ำที่เป็น O-M95
ราชวงศ์มหิธรปุระ
พระเจ้าชัยวรมันที่ 6 จากพิมาย
จึงมีความเชื่อมโยงทางวัฒนธรรมและพันธุกรรม O-M122 กับคนในลุ่มน้ำมูลมากกว่า กลุ่มเดิมเขมรต่ำในกัมพูชา
Haplogroup O-M175 & Pan-Asian SNP:
อ้างอิงจากโครงการ HUGO Pan-Asian SNP Consortium (2009) ที่ตีพิมพ์ในวารสาร Science ระบุชัดเจนว่าประชากรในเอเชียตะวันออกและอุษาคเนย์มีจุดกำเนิดร่วมกันจากทางตอนใต้ (South-to-North Migration) โดยรหัส O-M175 คือสายเลือดหลักที่ยืนยันว่าคนในภูมิภาคนี้คือ "ผู้อยู่มาก่อน" ไม่ใช่กลุ่มคนที่เพิ่งอพยพมาจากตอนกลางของทวีปเอเชียตามทฤษฎีเก่า
Sundaland & Younger Dryas:
หลักฐานทางธรณีวิทยาและสมุทรศาสตร์ยืนยันการมีอยู่ของ ซุนดาแลนด์ พื้นที่ทวีปที่เชื่อมต่อไทย มาเลเซีย และอินโดนีเซียเข้าด้วยกัน ก่อนจะจมดิ่งลงในช่วงปลายยุค Younger Dryas (ประมาณ 11,600 ปีก่อน) เนื่องจากการละลายของธารน้ำแข็งอย่างฉับพลัน (Meltwater Pulse 1B) ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อการเคลื่อนย้ายถิ่นฐานของ "จ้าวสมุทร" ขึ้นสู่ที่สูง (Inland Migration)
High-Carbon Steel & Slag Analysis:
หลักฐานทางโบราณคดีโลหกรรม (Archaeometallurgy) พบแหล่งถลุงเหล็กและ "ตะกรันเหล็ก" (Slag) หนาแน่นในเขตลุ่มน้ำมูลและลุ่มน้ำป่าสัก ยืนยันเทคโนโลยีการถลุงเหล็กขั้นสูงที่มีปริมาณคาร์บอนที่แม่นยำ (High-Carbon Steel) ซึ่งใช้ในการสกัดหินทรายสีชมพูที่พนมรุ้งให้มีความเรียบเนียนระดับมิลลิเมตร
Thermal Stratification & Vertical Flow:
หลักฐานทางวิศวกรรมชลประทานในบารายยุคมหิธรปุระ แสดงให้เห็นการออกแบบร่องน้ำลึก (Subsurface Channels) ที่สัมพันธ์กับกฎอุณหภูมิพลศาสตร์ (Thermodynamics) เพื่อสร้างการไหลเวียนแนวดิ่ง (Vertical Circulation) ป้องกันน้ำเสีย ซึ่งเป็นภูมิปัญญาที่ล้ำหน้ากว่าการจัดการน้ำแบบกักเก็บนิ่ง (Static Storage) ของยุคก่อนหน้า
มิติประวัติศาสตร์และการเมือง (History & Inscriptions):
Inscriptions of Prasat Hin Phimai: จารึกปราสาทหินพิมาย และจารึกพนมรุ้ง ระบุชัดเจนถึงการเรืองอำนาจของ "ราชวงศ์มหิธรปุระ" ที่เริ่มจากบริเวณลุ่มน้ำมูล (พิมาย/พนมรุ้ง) ก่อนจะเข้าสู่เมืองพระนคร (Angkor)
ในรัชสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 6
The Civilization of Angkor
(Charles Higham): งานเขียนของ Charles Higham นักโบราณคดีที่ขุดค้นในประเทศไทยนานหลายทศวรรษ เขาอธิบายถึง "อำนาจจากทิศเหนือ" (The North) ว่าเป็นกลุ่มที่มีเทคโนโลยีโลหกรรม (Iron/Steel) และการจัดการน้ำที่ต่างจากยุคก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง
มิติวิศวกรรมและโบราณคดี (Archaeometallurgy):
The Iron Age of Thailand (Oliver Pryce): งานวิจัยเรื่องการถลุงเหล็กในลุ่มน้ำมูล-แม่น้ำชี ยืนยันว่าแหล่งถลุงเหล็กที่ใหญ่ที่สุดและก้าวหน้าที่สุดในภูมิภาคตั้งอยู่ที่นี่ (เช่น บ้านดอนตาเพชร, บ้านเชียง, ลุ่มน้ำมูล) ซึ่งเป็นเทคโนโลยีที่สนับสนุนการสร้างปราสาทหินขนาดใหญ่ของมหิธรปุระ
DNA คนสยำไทย
งานวิจัยระดับสากล
(Science,2009)(2011,2014,2017)
ของ ดร.วิภู กุตะนันท์ ยืนยันว่าประชากรบริเวณลุ่มน้ำมูล-โขง
มีการอพยพมาจากทางใต้
(ซุนดาแลนด์ขึ้นเหนือ)O-M175
โครงกระดูกมนุษย์อายุ 4,000ปี ที่บ้านเชียง
พบค่า Haplogroup O-M122 สูงมาก
ซึ่งเป็นกลุ่มเดียวกับชาวไทย-ลาว
ต่างจากกลุ่มเขมรต่ำที่เป็น O-M95
ราชวงศ์มหิธรปุระ
พระเจ้าชัยวรมันที่ 6 จากพิมาย
จึงมีความเชื่อมโยงทางวัฒนธรรมและพันธุกรรม O-M122 กับคนในลุ่มน้ำมูลมากกว่า กลุ่มเดิมเขมรต่ำในกัมพูชา
Haplogroup O-M175 & Pan-Asian SNP:
อ้างอิงจากโครงการ HUGO Pan-Asian SNP Consortium (2009) ที่ตีพิมพ์ในวารสาร Science ระบุชัดเจนว่าประชากรในเอเชียตะวันออกและอุษาคเนย์มีจุดกำเนิดร่วมกันจากทางตอนใต้ (South-to-North Migration) โดยรหัส O-M175 คือสายเลือดหลักที่ยืนยันว่าคนในภูมิภาคนี้คือ "ผู้อยู่มาก่อน" ไม่ใช่กลุ่มคนที่เพิ่งอพยพมาจากตอนกลางของทวีปเอเชียตามทฤษฎีเก่า
Sundaland & Younger Dryas:
หลักฐานทางธรณีวิทยาและสมุทรศาสตร์ยืนยันการมีอยู่ของ ซุนดาแลนด์ พื้นที่ทวีปที่เชื่อมต่อไทย มาเลเซีย และอินโดนีเซียเข้าด้วยกัน ก่อนจะจมดิ่งลงในช่วงปลายยุค Younger Dryas (ประมาณ 11,600 ปีก่อน) เนื่องจากการละลายของธารน้ำแข็งอย่างฉับพลัน (Meltwater Pulse 1B) ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อการเคลื่อนย้ายถิ่นฐานของ "จ้าวสมุทร" ขึ้นสู่ที่สูง (Inland Migration)
High-Carbon Steel & Slag Analysis:
หลักฐานทางโบราณคดีโลหกรรม (Archaeometallurgy) พบแหล่งถลุงเหล็กและ "ตะกรันเหล็ก" (Slag) หนาแน่นในเขตลุ่มน้ำมูลและลุ่มน้ำป่าสัก ยืนยันเทคโนโลยีการถลุงเหล็กขั้นสูงที่มีปริมาณคาร์บอนที่แม่นยำ (High-Carbon Steel) ซึ่งใช้ในการสกัดหินทรายสีชมพูที่พนมรุ้งให้มีความเรียบเนียนระดับมิลลิเมตร
Thermal Stratification & Vertical Flow:
หลักฐานทางวิศวกรรมชลประทานในบารายยุคมหิธรปุระ แสดงให้เห็นการออกแบบร่องน้ำลึก (Subsurface Channels) ที่สัมพันธ์กับกฎอุณหภูมิพลศาสตร์ (Thermodynamics) เพื่อสร้างการไหลเวียนแนวดิ่ง (Vertical Circulation) ป้องกันน้ำเสีย ซึ่งเป็นภูมิปัญญาที่ล้ำหน้ากว่าการจัดการน้ำแบบกักเก็บนิ่ง (Static Storage) ของยุคก่อนหน้า
มิติประวัติศาสตร์และการเมือง (History & Inscriptions):
Inscriptions of Prasat Hin Phimai: จารึกปราสาทหินพิมาย และจารึกพนมรุ้ง ระบุชัดเจนถึงการเรืองอำนาจของ "ราชวงศ์มหิธรปุระ" ที่เริ่มจากบริเวณลุ่มน้ำมูล (พิมาย/พนมรุ้ง) ก่อนจะเข้าสู่เมืองพระนคร (Angkor)
ในรัชสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 6
The Civilization of Angkor
(Charles Higham): งานเขียนของ Charles Higham นักโบราณคดีที่ขุดค้นในประเทศไทยนานหลายทศวรรษ เขาอธิบายถึง "อำนาจจากทิศเหนือ" (The North) ว่าเป็นกลุ่มที่มีเทคโนโลยีโลหกรรม (Iron/Steel) และการจัดการน้ำที่ต่างจากยุคก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง
มิติวิศวกรรมและโบราณคดี (Archaeometallurgy):
The Iron Age of Thailand (Oliver Pryce): งานวิจัยเรื่องการถลุงเหล็กในลุ่มน้ำมูล-แม่น้ำชี ยืนยันว่าแหล่งถลุงเหล็กที่ใหญ่ที่สุดและก้าวหน้าที่สุดในภูมิภาคตั้งอยู่ที่นี่ (เช่น บ้านดอนตาเพชร, บ้านเชียง, ลุ่มน้ำมูล) ซึ่งเป็นเทคโนโลยีที่สนับสนุนการสร้างปราสาทหินขนาดใหญ่ของมหิธรปุระ