หุ้นเป็นทางเลือกได้จริงหรือ หรือเป็นทางรอดของคนหมดโอกาสการทำงานทุกอย่าง แน่นอนจริงหรือเปล่า

         ความเป็นมืออาชีพชัวร์ขนาดไหนล่ะ นั่นล่ะคือมาตรวัดการไม่เป็นมิจฉาชีพ การซื้อของแท้ก็คือเหตุผลที่เกิดขึ้นจริง ของสภาพสถานการณ์ชีวิต เศรษฐกิจ สังคม กำหนดการเลือกตัดสินใจในสินค้าต่างๆ ที่สามารถใช้งานได้คุ้มค่าที่สุด แม้จะมีสไตลส์เอกลักษณ์ยังไง แต่บางอย่างเป็นของแท้เพราะ No Brand แต่ของชิ้นนั้นจะมีชื่อเสียงโด่งดังหรือเปล่าแม้เป็นอะไร ก็ถ้าต้องเป็นคนไทยพันธุ์ไหนล่ะจึงจะใช้แต่ของที่มาจากสหรัฐอเมริกา ในประเทศไทยศิลปะสากลก็มีดีไซเนอร์มีความรู้แบบไทย มีแต่วัฒนธรรมปลอมปนนั่นล่ะ ที่เป็นของจากต่างชาติเข้ามาปนในประเทศไทย ความคิดจะดังกว่าเสียงก็ยุ่งชีวิตเป็นผู้ป่วย ถ้าหูตามองเห็นและได้ยินไม่ยินดี ชีวิตก็เต็มไปด้วยปัญหาสุขภาพจิต ซึ่งผู้ป่วยมักคิดว่าชีวิตตัวเองมีความคิดยังไม่สรุปผลสำคัญกว่า ภาพและเสียงที่เกิดผัสสะ การพยายามรักษาสติก็คือ การทำให้ชีวิตหมดความโง่และป่วยด้วยการ ไม่เชื่อคำหลอกลวงคนอื่นว่าเขาจะมีสิ่งต่างๆให้ แต่บางคนก็ให้เพียงการแสดงสดให้ชมให้ฟังไม่เป็นมืออาชีพ จริงๆมนุษย์อยู่เป็นสัตว์สังคมก็จริง แต่ถ้าคนไม่ได้ให้อะไรใครเลยอย่างคุ้มต่อการได้รับ ก็เป็นมิจฉาชีพ ถ้าสมองคิดถึงการแสดงสดของมิจฉาชีพมากไปบางคนก็กลายเป็น ทั้งคนโง่และคนที่มีอาการป่วยทางจิต อะไรต่างๆไม่ได้สำเร็จผลด้วยค่าของมิจฉาชีพแสดงสดเก่งๆหรอก อะไรๆต่างๆจะยังไงก็ตาม แต่คนก็จะต้องรู้จักพักประสาททั้งหู ตา ผิวหนัง และสมอง บ้าง ปัญหาชีวิตก็คือคนมักเสียเวลากับการแสดงสด มากกว่าจะได้รู้จักกับปราชญ์ ตรรกะจึงไม่ค่อยพัฒนา

         แม้ชีวิตเป็นคนไม่ค่อยได้เรียนอะไรเต็มที่ในโลกการศึกษา แต่ในเรื่องอาชีพในโลกความจริง ตั้งใจเรียนตั้งใจคิดให้ตรัสรู้ได้ แต่ถ้าไม่ต้องมีอนาคตสร้างสรรค์อะไรกับชีวิตตัวเองมาก ก็ไม่ต้องใช้เวลาไปกับการทำให้ชีวิตมีความสามารถอะไรมากเลยก็ได้ หรือไม่ต้องพัฒนาตรรกะอะไรอีกเลยก็ได้แล้วแต่คน ก็แค่ยังชีพให้ไหวแค่นี้ก็ยังยากแล้วสำหรับบางคน

ให้เงินกับคนไม่พอ ยังไงก็ไม่พอที่เขาจะใช้เป็นทุนตั้งหลักของอาชีพ เวลาที่เหลืออยู่ความสำคัญอยู่ที่ว่าจะมีรายได้เพราะอะไร