สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาวพันทิป...
วันนี้อยากจะลองมาแชร์เรื่องราวความรัก (กึ่งนิยายที่ได้รับแรงบันดาลใจจากชีวิตออฟฟิศ) ของผู้หญิงคนหนึ่งที่มีชื่อ "มิลินทร์" ค่ะ เธอเป็นเลขานุการบริหารที่ใครๆ ก็บอกว่า "เนี้ยบที่สุดในสามโลก" เสื้อผ้าหน้าผมต้องกริบ งานต้องเป๊ะ และที่สำคัญ... เธอครองตัวเป็นโสดมานานจนทุกคนคิดว่าเธอคงแต่งงานกับ "งาน" ไปแล้ว
แต่ใครจะรู้ว่า... เบื้องหลังหน้ากากเลขาฯ สุดเพอร์เฟกต์ มิลินทร์มีความลับอย่างหนึ่งที่บอกใครไม่ได้
ความลับที่ชื่อว่า "ไทม์" ช่างภาพฟรีแลนซ์มาดเซอร์ที่บอสของเธอจ้างมาทำงานโปรเจกต์ใหญ่
ทำไมต้องเป็นความลับ?
กฎเหล็ก (ที่รู้กันเอง): ในบริษัท Agency ระดับท็อป ความน่าเชื่อถือคือทุกอย่าง การที่เลขาฯ ส่วนตัวของบอสไปกิ๊กกั๊กกับซัพพลายเออร์ หรือทีมงานในกองถ่าย มันดูไม่โปรอย่างแรงในสายตาผู้ใหญ่
ขั้วตรงข้าม: มิลินทร์คือระเบียบวินัย ส่วนไทม์คืออิสระและอารมณ์ศิลปิน ไม่มีใครเชื่อว่าสองคนนี้จะคุยกันรู้เรื่อง... แต่นั่นแหละค่ะ ความต่างมันคือแรงดึงดูด
จุดเริ่มต้นของความ "ลุ้น"
มันเริ่มจากในสตูดิโอที่วุ่นวายที่สุด ไทม์กำลังจัดแสง มิลินทร์กำลังตรวจตารางงาน สายตาเขามองผ่านเลนส์กล้องมาที่เธอ... ไม่ใช่ในฐานะนางแบบ แต่ในฐานะ "แรงบันดาลใจ" เพียงหนึ่งเดียวของเขา
"คุณมิลินทร์ครับ... ช่วยยืนตรงนั้นนิ่งๆ แป๊บนึงได้ไหมครับ แสงมันตกกระทบตัวคุณพอดีเลย"
เสียงทุ้มๆ ของเขาทำให้หัวใจเลขาฯ อย่างเธอเต้นผิดจังหวะเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี
หลังจากนั้น... การแอบส่งสายตาในลิฟต์ การแอบวางกาแฟไว้ให้บนโต๊ะก่อนออฟฟิศเปิด หรือการต้องทำเป็น "คนแปลกหน้า" เวลาเดินสวนกันต่อหน้าบอสคิน มันทั้งตื่นเต้นและกดดันจนมิลินทร์แทบจะระเบิดออกมา
เพื่อนๆ เคยมีความรักที่ต้องปิดเป็นความลับในที่ทำงานไหมคะ? มันอึดอัด หรือมันตื่นเต้นมากกว่ากัน?
เดี๋ยวตอนหน้า... มิลินทร์จะมาเล่าตอนที่ "ความลับเกือบแตก" เพราะโดนเพื่อนร่วมงานขี้สงสัยจับผิดนะคะ บอกเลยว่าแก้เกมกันหืดขึ้นคอเลยทีเดียว!
ถ้ามาแนวนี้ผลตอบรับ จะไปอย่างไรบ้าง ฝากแสดงความคิดเห็นกันด้วยนะคะ
[รอติดตามตอนต่อไปนะคะ]
รักลับๆ ในที่ทำงาน... เมื่อเลขาฯ บอสจอมเนี้ยบ ต้องแอบคบกับช่างภาพมาดเซอร์แบบ "ห้ามใครรู้" (How to รักยังไงให้ยังดูโปร?)
วันนี้อยากจะลองมาแชร์เรื่องราวความรัก (กึ่งนิยายที่ได้รับแรงบันดาลใจจากชีวิตออฟฟิศ) ของผู้หญิงคนหนึ่งที่มีชื่อ "มิลินทร์" ค่ะ เธอเป็นเลขานุการบริหารที่ใครๆ ก็บอกว่า "เนี้ยบที่สุดในสามโลก" เสื้อผ้าหน้าผมต้องกริบ งานต้องเป๊ะ และที่สำคัญ... เธอครองตัวเป็นโสดมานานจนทุกคนคิดว่าเธอคงแต่งงานกับ "งาน" ไปแล้ว
แต่ใครจะรู้ว่า... เบื้องหลังหน้ากากเลขาฯ สุดเพอร์เฟกต์ มิลินทร์มีความลับอย่างหนึ่งที่บอกใครไม่ได้
ความลับที่ชื่อว่า "ไทม์" ช่างภาพฟรีแลนซ์มาดเซอร์ที่บอสของเธอจ้างมาทำงานโปรเจกต์ใหญ่
ทำไมต้องเป็นความลับ?
กฎเหล็ก (ที่รู้กันเอง): ในบริษัท Agency ระดับท็อป ความน่าเชื่อถือคือทุกอย่าง การที่เลขาฯ ส่วนตัวของบอสไปกิ๊กกั๊กกับซัพพลายเออร์ หรือทีมงานในกองถ่าย มันดูไม่โปรอย่างแรงในสายตาผู้ใหญ่
ขั้วตรงข้าม: มิลินทร์คือระเบียบวินัย ส่วนไทม์คืออิสระและอารมณ์ศิลปิน ไม่มีใครเชื่อว่าสองคนนี้จะคุยกันรู้เรื่อง... แต่นั่นแหละค่ะ ความต่างมันคือแรงดึงดูด
จุดเริ่มต้นของความ "ลุ้น"
มันเริ่มจากในสตูดิโอที่วุ่นวายที่สุด ไทม์กำลังจัดแสง มิลินทร์กำลังตรวจตารางงาน สายตาเขามองผ่านเลนส์กล้องมาที่เธอ... ไม่ใช่ในฐานะนางแบบ แต่ในฐานะ "แรงบันดาลใจ" เพียงหนึ่งเดียวของเขา
"คุณมิลินทร์ครับ... ช่วยยืนตรงนั้นนิ่งๆ แป๊บนึงได้ไหมครับ แสงมันตกกระทบตัวคุณพอดีเลย"
เสียงทุ้มๆ ของเขาทำให้หัวใจเลขาฯ อย่างเธอเต้นผิดจังหวะเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี
หลังจากนั้น... การแอบส่งสายตาในลิฟต์ การแอบวางกาแฟไว้ให้บนโต๊ะก่อนออฟฟิศเปิด หรือการต้องทำเป็น "คนแปลกหน้า" เวลาเดินสวนกันต่อหน้าบอสคิน มันทั้งตื่นเต้นและกดดันจนมิลินทร์แทบจะระเบิดออกมา
เพื่อนๆ เคยมีความรักที่ต้องปิดเป็นความลับในที่ทำงานไหมคะ? มันอึดอัด หรือมันตื่นเต้นมากกว่ากัน?
เดี๋ยวตอนหน้า... มิลินทร์จะมาเล่าตอนที่ "ความลับเกือบแตก" เพราะโดนเพื่อนร่วมงานขี้สงสัยจับผิดนะคะ บอกเลยว่าแก้เกมกันหืดขึ้นคอเลยทีเดียว!
ถ้ามาแนวนี้ผลตอบรับ จะไปอย่างไรบ้าง ฝากแสดงความคิดเห็นกันด้วยนะคะ
[รอติดตามตอนต่อไปนะคะ]