ทำอย่างไรถึงพ้นจากความสัมพันธ์ Toxic นี้คะ
อาจจะยาวสักนิดนะคะ เราคบกับผชคนนึงมา 3 ปีนิดๆ ในความสัมพันธ์แบบ Toxic หนักมาก ใช่ค่ะ และไม่ใช่เราที่ทำตัว Toxic เราไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ หรือการกระทำที่ผช. คนนี้สร้างจะเรียกว่ามีสภาวะทางจิตรึเปล่า หรือเค้าแค่ทำตัว Toxic กับคนรักน่ะค่ะ ผช.หน้าตาดีระดับนึงเลยเป็นนักดนตรีกลางคืนค่ะ คบกันใหม่ๆก็ยังไม่เห็นด้านแปลกๆ แต่พอเริ่มให้เค้าเข้ามาอยู่ในที่ของเราก็มาเลยค่ะ เค้าบอกตนเองเป็น OCD จะติดล้างมือล้างตัวหนักมาก ข้าวของอุปกรณ์อะไรก็ตามที่เป็นของเค้าต้องอยู่ที่เดิมห้ามจับ ขยับเลย ถ้าเผลอไปแตะต้อง เค้าจะมีอาการโวยวาย ด่าทอแบบด่าแรงมากค่ะ ไปเล่นดนตรีถ้ามีลูกค้ามาโดนตัวหรืออะไรกลับมาจะสบถให้เราฟังและตัวเองจะรีบล้างมือล้างตัว เอาเสื้อผ้าซักเลย ถ้าเขาทำของใช้เค้าตกเองเค้าก็ทิ้งไปเลยไม่สนว่ามันมีค่ารึเปล่า ใดๆ ช่วงปีแรกที่มีปัญหาคือเราเห็นเค้าเล่นแอปแชท แล้วเราก็รับไม่ได้ค่ะ คือเราเกลียดคนประเภทนี้มาก ถ้าตกลงคบใครแล้วควรซื่อสัตย์ไม่ใช่ พอจับได้เราเก็บหลักฐานเลย เค้าพูดว่าแค่คุยแค่ดูเค้าไม่ได้ทำอะไรผิดแล้วเค้าก็เริ่มมีอาการประสาทใส่ค่ะ กดดันด่าเราเพราะเราไม่ด่าไม่สู้เลยแรกๆร้องไห้อย่างเดียว หลังจากทะเลาะหนักมาก พอรู้ว่าเราไม่เอาเค้ายอมให้ไอดี ให้แอคเคาท์ไลน์เฟสมาให้เราเช็ค แต่เราไม่ค่อยจะไปเช็คอะไรเพราะบางทีมันเห็นเองก็มี แต่หลังๆเค้าเปลี่ยนตนเองดีขึ้นไม่มีผญก็จริง แต่ก็มีเข้าหาเรื่อยๆ แต่การที่เรารับไม่ไหวเลยจริงๆคือเรื่องสภาวะอารมณ์และพฤติกรรมเค้าค่ะ เราทะเลาะเรื่องไม่เปนเรื่องมาตลอด และทุกครั้งเค้าจะบอกว่าเราผิด คือเรื่องไหนเราไม่ระวังเองเราผิดเราก็ขอโทษตลอดแต่เค้าไม่จบค่ะ เค้าจะด่าๆๆๆๆๆ เราง้ออะไรก็แล้วแต่เค้าไม่เคยแม้แต่จะเอาไปใส่ใจ ทำเหมือนเราเป็นอากาศ เป็นลม พูดอะไรไม่พูดด้วย คุยคนเดียว เวลาที่ยังไม่ดีด้วยเค้าจะข่มขู่เรา ตะโกนด่าเราทำของเสียงดังๆใส่จนเราเครียดเราแพนิคตกใจง่ายและหวาดระแวงมาตลอด เราพยายามบอกเลิกและให้เค้าออกจากที่ของเราไปมาตลอดแต่สันดารผญ ของเราคือใจอ่อน สงสารค่ะ พอตอนเค้าดีมันก็น่ารักค่ะ แต่พอมีปัญหาคือความดีที่เค้าทำไว้หายหมดเลย และเค้าจะเป็นแบบนี้ตลอดๆ พูดจาไม่ดีเป็นคนพูดไม่ดี ชอบดูถูกคนอื่นเหมือนตัวเองมีปมอะค่ะ แต่เราก็พูดไม่ได้ ยอมรับว่าหลายๆครั้งเตือนแต่ก็ไม่พอใจเขาค่ะ สรุปทะเลาะกันอีก มันเป็นเรื่อยมาจนเข้าปีที่3 เราทนไม่ไหวจริงๆทะเลาะแบบเรื่องปญอมากๆแต่ด่าทอเหมือนเราไปทำของรักเขาตายเลย เค้าพยายามจะทำให้เราเป็นคนผิด รู้สึกด้วยค่าตัวเอง และพอเราอัดอั้นเราพูดออกไปเค้าก็บอกเราคิดลบ คิดไปเอง แต่การกระทำเค้าคือไม่สนใจเราเลยค่ะ ไม่ฟังรับรุ้เเค่เรื่องตัวเอง ล่าสุดไม่กี่วันเราทะเลาะกันจากเรื่องเราเปิดฝาติ่มซำละน้ำละอองในฝากระเด็นใส่เขาโดนโซฟานิดหน่อย เค้าก็ไม่พอใจโมโหเราพยายามขอโทษอยากให้จบเริ่มกลัว เค้าก็พูดไม่จบทุกครั้งที่มมีปากเสียงเราเองก็เปนคนอารมณ์ร้อนค่ะ ยิ่งหลังๆคือเราสภาวะอารมณ์ไม่นิ่งกว่าเดิม ทะเลาะถึงขั้นทำร้ายตัวเองเพราะเครียดมากค่ะ อยากตายๆไปเลยเพราะเราท้อมาก ทำไรก็ผิด ขอเลิกก็ไม่ยอมเลิกไม่ไป แต่ไม่พูดด้วย ลอยหน้าลอยตา ทำเป็นเราเหมือนอากาศ จนเราสะอิดสะเอียนค่ะ เราทนไม่ไหวเราเลยตัดสินใจบอกตนเองว่าขอร้องอย่าใจอ่อน เพราะทุกครั้งที่อะไรที่เค้าไม่อยากได้ยินจากเราเค้าจะออกอาการทำป็นปวดหัว ทำเป็นเครียดใส่ หลับใส่ไม่สนใจ ปิดหูปิดตาแล้วโวยวายกรีดร้อง แล้วจะปล่อยเวลาผ่านไปค่อยมาทำดีกับเรา เข้าลูปเดิมๆ คือเราก็ยอมรับว่าสงสารเขาค่ะ แต่ก็สงสารตัวเองมากๆ อึดอัดแต่ไม่กล้าออกมาจากจุดนั้นกลัวไปหมด ปรึกษาที่บ้านพี่สาวก็บอกแค่ว่าอยู่ที่เรา อันนี้เราก็ทราบดีเราเองแหละที่ไม่กล้าตัดใจ พอเห็นเค้าเศร้าทำซึม เราก็ดันรู้สึกเหมือนเราผิดเลย ทั้งๆที่เค้ามีพฤติกรรมแย่ๆใส่เราก่อนไม่รู้ทำไม ตอนนี้เรามีทำจดหมายยื่นให้เค้าย้ายออกภายในครึ่งเดือน คือเรายังเห็นใจและหวังลึกๆว่าเค้าจะคิดบ้างว่ามันไม่ใช่ว่าเพราะใครไปทำเขาแต่ทุกสิ่งที่เราไม่อยากรับทราบแล้ว คือเค้าทำกับเราตลอดมา เค้าจะพูดว่าเค้าทำอะไรผิดอะ เค้าก็อยู่ของเค้าเฉยๆแล้วจะมาอะไร เกิดแต่กับกูเทอไม่ฟังอะไรเลย เทอมันนิสัยลูกคนเล็ก คือมาเต็มค่ะ สิ่งที่เราทำคือเราบลอคเขาไปเลย ทุกช่องทาง เราเงียบไม่สนใจเหมือนที่เค้าทำกับเราแม้เค้าจะมาอ้างทีหลังว่าเค้าก็มีเรื่องเครียดแต่เรื่องเครียดเค้ามันมาจากตัวเค้าเองขอไม่เล่านะคะมันละเอียดอ่อนเรื่องครอบครัวเค้าแบบที่เค้ามีปัญหาอยู่คนเดียวรอบข้างเขาปกตินะคะ เหมือนทิฐิเยอะจนกู่ไม่กลับ ทั้งนี้เราอึดอัดมากค่ะลึกๆสงสารและสมเพชด้วย และเราอยากกลับมารักตัวเองค่ะ เราเหนื่อยมากๆกับคนๆนี้ จากที่สดใสเราเป็นซึมเศร้า เราไม่รักตัวเอง เก็บกดบอกใครก็ไม่ได้ เราต้องอดทนกับสิ่งที่จะเจอต่อจากนี้คือเค้าจะมาดราม่ากับเราร้องไห้โทษว่าเราทำไม่ดีกับเค้าทิ้งเค้าในวันที่เค้ามีปัญหา แต่ที่ผ่านมาปัญหาของเราเค้าไม่เคยแยแสเลยรับฟังบ้างแต่ไม่รับรู้ ไม่รู้เรียกว่าเห็นแก่ตัวมั้ย สิ่งที่เราทำคือมีทำจดหมายให้ย้ายยออกและแจ้งเจ้าที่นิติในคอนโดไว้ ลึกๆเราก็รู้สึกไม่ดีเลยค่ะ เราทำถูกต้องแล้วใช่มั้ยที่ตัดสินใจไม่ไปต่อ พยายามแข็งใจไม่รับรู้ไม่ฟังสิ่งที่เค้าจะพูดอะไรอีกแล้ว ใจร้ายไปมั้ยคะ เครียดและอึดอัดใจจริงๆ เคยบอกให้เค้าไปพบแพทย์ก็ไม่ไปที่บ้านเค้าก็ไม่รับรู้นะคะ คนภายนอกก็ไม่รู้เพราะเค้าวางตัวดีกับคนอื่น ยกเว้นเราที่อยู่ข้างๆรับทุกอย่างมาตลอดสามปีกว่า ทั้งสงสารทั้งเกลียด แต่ความรู้สึกรักเราไม่เหลือกับคนนี้มานานละค่ะ มันแค่ผูกพันและเห็นใจแต่เค้าก็ไม่เปลี่ยนเลยเวลามีปัญหาไม่เลือกแก้แต่ทำกับเราไม่โอเค พอตัวเองหายก็มาทำตัวเหมือนจะดีใส่ไม่ต่างกับเราโดนตบหัวลูบหลังตลอดมาเลย และเค้าชอบเอาเรื่องที่ว่าเค้าไม่ได้มีใครไม่เคยนอกใจเลย ทำตัวดีมาตลอดคือเหมือนคำต้องห้ามมั้ยคะในความสัมพันธ์ คือเราก็ไม่มีใครค่ะมันเป็นคอมมอนเซนต์คนรักแต่เค้ามักหยิบมาพูดเพื่ออะไรหรอคะ เราไม่เข้าใจจริงๆ สุดท้ายนี้สิ่งที่เราติดสินใจไปเราทำถูกรึเปล่า เราควรทำยังไงที่จะหลุดพ้นคนๆนี้คะ
ทำอย่างไรถึงพ้นจากความสัมพันธ์ Toxic
อาจจะยาวสักนิดนะคะ เราคบกับผชคนนึงมา 3 ปีนิดๆ ในความสัมพันธ์แบบ Toxic หนักมาก ใช่ค่ะ และไม่ใช่เราที่ทำตัว Toxic เราไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ หรือการกระทำที่ผช. คนนี้สร้างจะเรียกว่ามีสภาวะทางจิตรึเปล่า หรือเค้าแค่ทำตัว Toxic กับคนรักน่ะค่ะ ผช.หน้าตาดีระดับนึงเลยเป็นนักดนตรีกลางคืนค่ะ คบกันใหม่ๆก็ยังไม่เห็นด้านแปลกๆ แต่พอเริ่มให้เค้าเข้ามาอยู่ในที่ของเราก็มาเลยค่ะ เค้าบอกตนเองเป็น OCD จะติดล้างมือล้างตัวหนักมาก ข้าวของอุปกรณ์อะไรก็ตามที่เป็นของเค้าต้องอยู่ที่เดิมห้ามจับ ขยับเลย ถ้าเผลอไปแตะต้อง เค้าจะมีอาการโวยวาย ด่าทอแบบด่าแรงมากค่ะ ไปเล่นดนตรีถ้ามีลูกค้ามาโดนตัวหรืออะไรกลับมาจะสบถให้เราฟังและตัวเองจะรีบล้างมือล้างตัว เอาเสื้อผ้าซักเลย ถ้าเขาทำของใช้เค้าตกเองเค้าก็ทิ้งไปเลยไม่สนว่ามันมีค่ารึเปล่า ใดๆ ช่วงปีแรกที่มีปัญหาคือเราเห็นเค้าเล่นแอปแชท แล้วเราก็รับไม่ได้ค่ะ คือเราเกลียดคนประเภทนี้มาก ถ้าตกลงคบใครแล้วควรซื่อสัตย์ไม่ใช่ พอจับได้เราเก็บหลักฐานเลย เค้าพูดว่าแค่คุยแค่ดูเค้าไม่ได้ทำอะไรผิดแล้วเค้าก็เริ่มมีอาการประสาทใส่ค่ะ กดดันด่าเราเพราะเราไม่ด่าไม่สู้เลยแรกๆร้องไห้อย่างเดียว หลังจากทะเลาะหนักมาก พอรู้ว่าเราไม่เอาเค้ายอมให้ไอดี ให้แอคเคาท์ไลน์เฟสมาให้เราเช็ค แต่เราไม่ค่อยจะไปเช็คอะไรเพราะบางทีมันเห็นเองก็มี แต่หลังๆเค้าเปลี่ยนตนเองดีขึ้นไม่มีผญก็จริง แต่ก็มีเข้าหาเรื่อยๆ แต่การที่เรารับไม่ไหวเลยจริงๆคือเรื่องสภาวะอารมณ์และพฤติกรรมเค้าค่ะ เราทะเลาะเรื่องไม่เปนเรื่องมาตลอด และทุกครั้งเค้าจะบอกว่าเราผิด คือเรื่องไหนเราไม่ระวังเองเราผิดเราก็ขอโทษตลอดแต่เค้าไม่จบค่ะ เค้าจะด่าๆๆๆๆๆ เราง้ออะไรก็แล้วแต่เค้าไม่เคยแม้แต่จะเอาไปใส่ใจ ทำเหมือนเราเป็นอากาศ เป็นลม พูดอะไรไม่พูดด้วย คุยคนเดียว เวลาที่ยังไม่ดีด้วยเค้าจะข่มขู่เรา ตะโกนด่าเราทำของเสียงดังๆใส่จนเราเครียดเราแพนิคตกใจง่ายและหวาดระแวงมาตลอด เราพยายามบอกเลิกและให้เค้าออกจากที่ของเราไปมาตลอดแต่สันดารผญ ของเราคือใจอ่อน สงสารค่ะ พอตอนเค้าดีมันก็น่ารักค่ะ แต่พอมีปัญหาคือความดีที่เค้าทำไว้หายหมดเลย และเค้าจะเป็นแบบนี้ตลอดๆ พูดจาไม่ดีเป็นคนพูดไม่ดี ชอบดูถูกคนอื่นเหมือนตัวเองมีปมอะค่ะ แต่เราก็พูดไม่ได้ ยอมรับว่าหลายๆครั้งเตือนแต่ก็ไม่พอใจเขาค่ะ สรุปทะเลาะกันอีก มันเป็นเรื่อยมาจนเข้าปีที่3 เราทนไม่ไหวจริงๆทะเลาะแบบเรื่องปญอมากๆแต่ด่าทอเหมือนเราไปทำของรักเขาตายเลย เค้าพยายามจะทำให้เราเป็นคนผิด รู้สึกด้วยค่าตัวเอง และพอเราอัดอั้นเราพูดออกไปเค้าก็บอกเราคิดลบ คิดไปเอง แต่การกระทำเค้าคือไม่สนใจเราเลยค่ะ ไม่ฟังรับรุ้เเค่เรื่องตัวเอง ล่าสุดไม่กี่วันเราทะเลาะกันจากเรื่องเราเปิดฝาติ่มซำละน้ำละอองในฝากระเด็นใส่เขาโดนโซฟานิดหน่อย เค้าก็ไม่พอใจโมโหเราพยายามขอโทษอยากให้จบเริ่มกลัว เค้าก็พูดไม่จบทุกครั้งที่มมีปากเสียงเราเองก็เปนคนอารมณ์ร้อนค่ะ ยิ่งหลังๆคือเราสภาวะอารมณ์ไม่นิ่งกว่าเดิม ทะเลาะถึงขั้นทำร้ายตัวเองเพราะเครียดมากค่ะ อยากตายๆไปเลยเพราะเราท้อมาก ทำไรก็ผิด ขอเลิกก็ไม่ยอมเลิกไม่ไป แต่ไม่พูดด้วย ลอยหน้าลอยตา ทำเป็นเราเหมือนอากาศ จนเราสะอิดสะเอียนค่ะ เราทนไม่ไหวเราเลยตัดสินใจบอกตนเองว่าขอร้องอย่าใจอ่อน เพราะทุกครั้งที่อะไรที่เค้าไม่อยากได้ยินจากเราเค้าจะออกอาการทำป็นปวดหัว ทำเป็นเครียดใส่ หลับใส่ไม่สนใจ ปิดหูปิดตาแล้วโวยวายกรีดร้อง แล้วจะปล่อยเวลาผ่านไปค่อยมาทำดีกับเรา เข้าลูปเดิมๆ คือเราก็ยอมรับว่าสงสารเขาค่ะ แต่ก็สงสารตัวเองมากๆ อึดอัดแต่ไม่กล้าออกมาจากจุดนั้นกลัวไปหมด ปรึกษาที่บ้านพี่สาวก็บอกแค่ว่าอยู่ที่เรา อันนี้เราก็ทราบดีเราเองแหละที่ไม่กล้าตัดใจ พอเห็นเค้าเศร้าทำซึม เราก็ดันรู้สึกเหมือนเราผิดเลย ทั้งๆที่เค้ามีพฤติกรรมแย่ๆใส่เราก่อนไม่รู้ทำไม ตอนนี้เรามีทำจดหมายยื่นให้เค้าย้ายออกภายในครึ่งเดือน คือเรายังเห็นใจและหวังลึกๆว่าเค้าจะคิดบ้างว่ามันไม่ใช่ว่าเพราะใครไปทำเขาแต่ทุกสิ่งที่เราไม่อยากรับทราบแล้ว คือเค้าทำกับเราตลอดมา เค้าจะพูดว่าเค้าทำอะไรผิดอะ เค้าก็อยู่ของเค้าเฉยๆแล้วจะมาอะไร เกิดแต่กับกูเทอไม่ฟังอะไรเลย เทอมันนิสัยลูกคนเล็ก คือมาเต็มค่ะ สิ่งที่เราทำคือเราบลอคเขาไปเลย ทุกช่องทาง เราเงียบไม่สนใจเหมือนที่เค้าทำกับเราแม้เค้าจะมาอ้างทีหลังว่าเค้าก็มีเรื่องเครียดแต่เรื่องเครียดเค้ามันมาจากตัวเค้าเองขอไม่เล่านะคะมันละเอียดอ่อนเรื่องครอบครัวเค้าแบบที่เค้ามีปัญหาอยู่คนเดียวรอบข้างเขาปกตินะคะ เหมือนทิฐิเยอะจนกู่ไม่กลับ ทั้งนี้เราอึดอัดมากค่ะลึกๆสงสารและสมเพชด้วย และเราอยากกลับมารักตัวเองค่ะ เราเหนื่อยมากๆกับคนๆนี้ จากที่สดใสเราเป็นซึมเศร้า เราไม่รักตัวเอง เก็บกดบอกใครก็ไม่ได้ เราต้องอดทนกับสิ่งที่จะเจอต่อจากนี้คือเค้าจะมาดราม่ากับเราร้องไห้โทษว่าเราทำไม่ดีกับเค้าทิ้งเค้าในวันที่เค้ามีปัญหา แต่ที่ผ่านมาปัญหาของเราเค้าไม่เคยแยแสเลยรับฟังบ้างแต่ไม่รับรู้ ไม่รู้เรียกว่าเห็นแก่ตัวมั้ย สิ่งที่เราทำคือมีทำจดหมายให้ย้ายยออกและแจ้งเจ้าที่นิติในคอนโดไว้ ลึกๆเราก็รู้สึกไม่ดีเลยค่ะ เราทำถูกต้องแล้วใช่มั้ยที่ตัดสินใจไม่ไปต่อ พยายามแข็งใจไม่รับรู้ไม่ฟังสิ่งที่เค้าจะพูดอะไรอีกแล้ว ใจร้ายไปมั้ยคะ เครียดและอึดอัดใจจริงๆ เคยบอกให้เค้าไปพบแพทย์ก็ไม่ไปที่บ้านเค้าก็ไม่รับรู้นะคะ คนภายนอกก็ไม่รู้เพราะเค้าวางตัวดีกับคนอื่น ยกเว้นเราที่อยู่ข้างๆรับทุกอย่างมาตลอดสามปีกว่า ทั้งสงสารทั้งเกลียด แต่ความรู้สึกรักเราไม่เหลือกับคนนี้มานานละค่ะ มันแค่ผูกพันและเห็นใจแต่เค้าก็ไม่เปลี่ยนเลยเวลามีปัญหาไม่เลือกแก้แต่ทำกับเราไม่โอเค พอตัวเองหายก็มาทำตัวเหมือนจะดีใส่ไม่ต่างกับเราโดนตบหัวลูบหลังตลอดมาเลย และเค้าชอบเอาเรื่องที่ว่าเค้าไม่ได้มีใครไม่เคยนอกใจเลย ทำตัวดีมาตลอดคือเหมือนคำต้องห้ามมั้ยคะในความสัมพันธ์ คือเราก็ไม่มีใครค่ะมันเป็นคอมมอนเซนต์คนรักแต่เค้ามักหยิบมาพูดเพื่ออะไรหรอคะ เราไม่เข้าใจจริงๆ สุดท้ายนี้สิ่งที่เราติดสินใจไปเราทำถูกรึเปล่า เราควรทำยังไงที่จะหลุดพ้นคนๆนี้คะ