O นาทีนั้น .. O

0 ความคิดถึงหากจะนับคงนับยาก
ด้วยเกินปากจะขยับคอยนับไหว
ปากขยับกับสั่นรัวของหัวใจ
เกินอาจไล่ให้ทันการสั่นรัว
0 ที่นับได้นับไหวและไม่ยาก
คือมุมปากซ่อนยิ้ม, ตาพริ้มชั่ว-
ตาสบตาอีกผู้แล้วรู้ตัว
จนแวดล้อมถ้วนทั่ว .. พาตัว-เลือน
0 ไร้ซึ่งศัพท์สำเนียงแม้เพียงแผ่ว
ด้วยผ่องแผ้วรูปการณ์สมานเสมือน
เริ่มส่งบทคัดย่อ .. มารอเตือน
ว่าหวานหอมปนเปื้อน .. ต้อง-เคลื่อนรับ !
0 เขินขนางยามเบี่ยงองค์ที่ตรงหน้า
ย่อมเกินฝ่าฝืนได้เมื่อใจกระหยับ
ด้วยหวานหอมปนเปื้อนเริ่มเคลื่อนกระชับ
เริ่ม-‘เกรงเกินปากนับ’ - เริ่มกับใจ
0 เริ่มคิมหันต์ถึงช่วงการร่วงหล่น
เป็นวัฏฏะเวียนวนยากพ้นได้
อีกภาวะกลับต่างจนห่างไกล
ด้วยเลศนัยวับวามคอยล่ามตรึง !
0 รื่นเย็นด้วยสุชลที่หล่นไหล
ส่งผ่านไปผ่านมาตรงหน้าซึ่ง-
ค่อยผ่านภาพพิมพ์ย้ำลงคำนึง
ฤา-หวานซึ้งจะรวมตัวจากทั่วทิศ ?
0 ชม้ายสบจะกลบเกลื่อนก็เปื้อนหวาน
ชม้อยผ่านจะลบเลือนก็เปื้อนจริต
บทคัดย่อก็ขีดขอบเป็นกรอบคิด
เริ่มแผลงฤทธิ์ปิดประตูจะกู้คืน
0 จากซ่อนยิ้มก็เริ่มแย้มที่แก้มนั่น
ช่างสำคัญราวจะวัดแรงขัดขืน
เมื่ออกใจปฏิพัทธ์เริ่มหยัดยืน
เรื่องจะฝืนก็เกินฝัน .. แล้วขั้นนี้
0 จากพิมพ์ภาคเปลี่ยนผ่านจนหวานซึ้ง
ถูกหวานซึ่งบีบเค้นจนเต้นถี่
ที่อกใจและอีกใจคงได้ที
จึงเคลื่อนปรี่ครองช่วงทุกห้วงคะนึง
0 ละม่อมพักตร์แก้มอิ่ม .. ตาพริ้มหลบ
เมื่อบรรจบด้วยใจ .. ย่อมไหวถึง
อกที่หวานเริ่มเลี้ยวเข้าเหนี่ยวดึง
ให้ติดตรึงด้วยหน้า .. ซึ่งหน้านี้ !
.
.
อกที่หวานลอดเลี้ยวเข้าเหนี่ยวดึง
ให้หวานซึ้งตรึงอยู่ด้วยผู้เดียว !
.
.
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sdayoo&month=02-2026&date=21&group=239&gblog=24