ตอนนี้ผมอายุ 20 ยังเรียนมหาลัยอยู่ไม่กี่ปีก็จบแล้ว ถ้าจบแล้วก็ว่าจะหางานทำไปเรื่อยๆ จนประมาณอายุ 30 ปลายๆถ้าทุกอย่างพร้อมก็ว่าจะบวชเป็นพระภิกษุดำรงอยู่ในพระพุทธศาสนานี้ เป้าหมายคือนิพพานแต่ถ้าชาตินี้ยังไม่ได้ก็ขอบำเพ็ญบารมีต่อไป แต่เอาจริงผมอยากบวชหลังเรียนจบเลยเพราะค่อนข้างเห็นว่าถ้าอยู่ในเพศฆราวาสต่อไปต้องทุกข์แน่ๆ แต่ครอบครัวคงอยากให้ทำงานต่อก่อน ซึ่งการอยู่ในเพศฆราวาสนี้ธุลีเยอะเหลือเกิน สิ่งยั่วยวนต่างๆถาโถมเข้ามาใจไม่สงบสักที ความอยากรู้อยากลองมันเยอะ เหล้า บุหรี่ การเสพกาม ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเลยแต่ถ้าอยู่ไปนานๆผมว่าต้องหลงไหลไปตามกระแสกิเลสแน่ ในพันธนาคารชาดก พระพุทธเจ้าสรุปว่าบุตร ภรรยา และทรัพย์สมบัติเป็นเครื่องจองจำที่แน่นหนากว่าโซ่ตรวนเหล็ก เพราะหลุดออกได้ยากและทำให้สัตว์ติดอยู่ในวัฏสงสาร ตอนนี้ผมไม่มีทั้งบุตร ทั้งภรรยาทั้งทรัพย์สมบัติ ถามว่าระหว่างถ้าผมจะมีภรรยามีบุตรกับไม่มีทั้งบุตรทั้งภรรยาตั้งแต่ต้นเลยอย่างไหนจะดีกว่ากันครับ
ปัญหาชีวิตกับการออกบวช