สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องจะเล่าให้ฟัง เรื่องของเรามีอยู่ว่า เราอกหัก และเราได้คุยกับผู้ชายคนนึงเมื่อ 10 ปีที่แล้ว
เรากับเค้าอกหักคืนเดียวกันเลยคืนนั้นเราเสียใจมาก และอยู่ๆเรากับเค้าก็ทักแชทคุยกัน ตอนแรกๆก็คุยกันไม่ได้คิดอะไร แต่คุยนานๆไปเค้าก็เคนะ เราเลยนัดเจอกัน เค้าเป็นคนนั่งรถไฟจากกทม.มาหาเราที่นครศรีธรรมราช เราเจอกันไปเที่ยวด้วยกันได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันสองสามวัน และเค้าต้องกลับไปเป็นทหาร
เราเป็นแฟนกันก่อนเค้าไปเป็นทหารแค่6-7 วัน เค้าบอกให้เรารอเค้านะ ถ้าเรารอเค้า เค้าจะไม่ทำให้เราเสียใจ ระหว่างเค้าเป็นทหารเราก็เราทำงาน ไม่เคยมีใคร ไม่เคยนอกลู่นอกทาง เค้าเขียนจดหมายมาหาเรา เราก็รีบตอบกลับ ด้วยความคิดถึงอะเนอะ เค้าแอบครูฝึกโทรหาเรา เราดีใจมากถึงจะได้คุยกันแค่สองสามนาทีก็ตาม เราสองคนตั้งใจเก็บเงิน รอเค้าจนเค้าปลดทหาร เราได้คุยกันว่าจะเปิดร้านขายอาหารเล็กๆ ช่วยกันสองคน ใช่ค่ะ เราเปิดเป็นร้านขายน้ำ อาหาร มีพวกมาม่า สเต็ก ช่วงแรกๆก็โอเค แต่พอหลัง เราเหมือนต้องเหนื่อนคนเดียว ต้องไปซื้อของเข้าร้านเอง เปิดร้านเอง ขายเอง เก็บร้านเอง บางวันเค้าก็ช่วยบ้างไม่ช่วยบ้าง เราเหนื่อยมากๆ จนได้คุยกันว่าจะปิดร้านแล้วออกไปหางานทำ เราออกไปทำงานร้านอาหารทะเล เค้าทำร้านอาหารญี่ปุ่น เราเข้างานบ่ายสอง ส่วนเค้าต้องเข้า 10 โมง เราต้องไปส่งเค้าที่ทำงานก่อนทุกวัน เพราะเรามีรถแค่คันเดียว และเราก็ค่อยไปทำงาน งานเราเลิก 3 ทุ่ม ส่วนงานเค้าเลิก 4ทุ่ม เราก็จะไปรับเค้า บ้างวันก็ได้กลับบ้านเลย บางวันก็ต้องรอตี1ตี2 เพราะเค้านั่งดื่มกับเพื่อนๆที่ทำงานเราก็ต้องรอ เรายอมรับว่าเราเหนื่อยมากๆ จนวันนึงเค้าได้งานที่ใหม่ ต้องไปที่จังหวัดดด้วยกระบี่ เราก็เลยต้องย้ายตามไป เค้าก็ทำร้านอาหารญี่ปุ่นเหมือนเดิม ส่วนเราก็ทำเซเว่น อยู่ได้ไม่ถึงปี ก็ต้องย้ายไปอยู่จังหวัดนนทบุรี มาอยู่นนทบุรีก็มาทำร้านอาหารญี่ปุ่นเหมือนเดิมค่ะ ส่วนเราก็หาทำร้านชาบูไกล้ๆบ้าน สองสามปีแรกมันดีมากๆเลยค่ะ จนเข้าปีที่4ที่5 เค้าเริ่มดื่ม เมาทุกวัน เงินไม่มีก็จะดื่ม แต่เรื่องอื่นยังโอเคนะคะ เค้ารับผิดชอบค่าน้ำค่าไฟ ค่าบ้าน ส่วนเราค่าใช้จ่ายในชีวิติประจำวัน จนอยู่มาวันึงมีผู้หญิงทักมาหาเรา บอกเราว่าแฟนเราส่งรูป ไปให้เค้าดูเรารู้เราช็อคมากค่ะ เราเลยมาถามเค้าว่าเค้าส่งไปทำไม เค้าบอกว่าเค้าก็ไม่รู้ เค้าไม่รู้ตัวที่เค้าทำไปเพราะเมา เราเลยให้เค้าเลิกดืม แต่เค้าทำไม่ได้ แต่ค่อยๆลดลง มันก็ยังมีเรื่องแบบนี้มาเรื่อยๆ เราเลยแนะนำให้เค้าไปหาหมอ ปรึกษาหมอเกี่ยวกับจิตแพทย์ ไม่รู้เค้าคุยกับหมดว่าไง อยู่กลายเป็นแพนนิก งงมาก และทุกครั้งที่เค้าทำผิดเค้าก็บอกว่าเค้าทำไปไม่รู้ตัว และอยู่ๆมาคืนนึง เค้าลืมโทรศัพท์ไว้ในรถ เค้าใช้ให้เรามาหยิบให้ ก่อนอื่นเลย เรากับเค้าไม่มีรหัสโทรศัพท์กันตั้งแต่แรก ไม่เคยค้นโทรศัพท์ แ่อยู่เราก็ลองใส่รหัสผ่านเล่น สรุปได้ เราเลยเข้าไปดูไลด์ เค้าคุยกับผู้หญิงเยอะมากค่ะ มีคุยกัน ซื้อรูปโป้จากผู้หญิง โชว์นู้นนี้นั้น คุยเสียวกัน เราไม่เลยขอเลิไม่คุยกับเค้าหลายวันมาก จนเค้าน่าจะทนไม่ไหว เค้าบอกงั้นแยกกันอยู่ไหม ก็ตอบไปว่าตามใจ และเราก็เลิก ประมาน 3 เดือน แต่เค้าตามง้อ ตามไปรับส่งลูกโรงเรียนทุกเช้า ยอมทำทุกอย่าเพื่อให้เราคืนดี แต่เราไม่ยอม เค้าก็ยัง ร้องให้ บอกว่าเค้าเป็นห่วงเรากับลูก เราสงสาร เราเลยกลับมาอยู่ด้วยกัน วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะค เรื่องยังมีอีกเยอะ ถ้าว่างจะมาต่อนะคะ
เมื่อเรามีแฟน Toxic
เรากับเค้าอกหักคืนเดียวกันเลยคืนนั้นเราเสียใจมาก และอยู่ๆเรากับเค้าก็ทักแชทคุยกัน ตอนแรกๆก็คุยกันไม่ได้คิดอะไร แต่คุยนานๆไปเค้าก็เคนะ เราเลยนัดเจอกัน เค้าเป็นคนนั่งรถไฟจากกทม.มาหาเราที่นครศรีธรรมราช เราเจอกันไปเที่ยวด้วยกันได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันสองสามวัน และเค้าต้องกลับไปเป็นทหาร
เราเป็นแฟนกันก่อนเค้าไปเป็นทหารแค่6-7 วัน เค้าบอกให้เรารอเค้านะ ถ้าเรารอเค้า เค้าจะไม่ทำให้เราเสียใจ ระหว่างเค้าเป็นทหารเราก็เราทำงาน ไม่เคยมีใคร ไม่เคยนอกลู่นอกทาง เค้าเขียนจดหมายมาหาเรา เราก็รีบตอบกลับ ด้วยความคิดถึงอะเนอะ เค้าแอบครูฝึกโทรหาเรา เราดีใจมากถึงจะได้คุยกันแค่สองสามนาทีก็ตาม เราสองคนตั้งใจเก็บเงิน รอเค้าจนเค้าปลดทหาร เราได้คุยกันว่าจะเปิดร้านขายอาหารเล็กๆ ช่วยกันสองคน ใช่ค่ะ เราเปิดเป็นร้านขายน้ำ อาหาร มีพวกมาม่า สเต็ก ช่วงแรกๆก็โอเค แต่พอหลัง เราเหมือนต้องเหนื่อนคนเดียว ต้องไปซื้อของเข้าร้านเอง เปิดร้านเอง ขายเอง เก็บร้านเอง บางวันเค้าก็ช่วยบ้างไม่ช่วยบ้าง เราเหนื่อยมากๆ จนได้คุยกันว่าจะปิดร้านแล้วออกไปหางานทำ เราออกไปทำงานร้านอาหารทะเล เค้าทำร้านอาหารญี่ปุ่น เราเข้างานบ่ายสอง ส่วนเค้าต้องเข้า 10 โมง เราต้องไปส่งเค้าที่ทำงานก่อนทุกวัน เพราะเรามีรถแค่คันเดียว และเราก็ค่อยไปทำงาน งานเราเลิก 3 ทุ่ม ส่วนงานเค้าเลิก 4ทุ่ม เราก็จะไปรับเค้า บ้างวันก็ได้กลับบ้านเลย บางวันก็ต้องรอตี1ตี2 เพราะเค้านั่งดื่มกับเพื่อนๆที่ทำงานเราก็ต้องรอ เรายอมรับว่าเราเหนื่อยมากๆ จนวันนึงเค้าได้งานที่ใหม่ ต้องไปที่จังหวัดดด้วยกระบี่ เราก็เลยต้องย้ายตามไป เค้าก็ทำร้านอาหารญี่ปุ่นเหมือนเดิม ส่วนเราก็ทำเซเว่น อยู่ได้ไม่ถึงปี ก็ต้องย้ายไปอยู่จังหวัดนนทบุรี มาอยู่นนทบุรีก็มาทำร้านอาหารญี่ปุ่นเหมือนเดิมค่ะ ส่วนเราก็หาทำร้านชาบูไกล้ๆบ้าน สองสามปีแรกมันดีมากๆเลยค่ะ จนเข้าปีที่4ที่5 เค้าเริ่มดื่ม เมาทุกวัน เงินไม่มีก็จะดื่ม แต่เรื่องอื่นยังโอเคนะคะ เค้ารับผิดชอบค่าน้ำค่าไฟ ค่าบ้าน ส่วนเราค่าใช้จ่ายในชีวิติประจำวัน จนอยู่มาวันึงมีผู้หญิงทักมาหาเรา บอกเราว่าแฟนเราส่งรูป ไปให้เค้าดูเรารู้เราช็อคมากค่ะ เราเลยมาถามเค้าว่าเค้าส่งไปทำไม เค้าบอกว่าเค้าก็ไม่รู้ เค้าไม่รู้ตัวที่เค้าทำไปเพราะเมา เราเลยให้เค้าเลิกดืม แต่เค้าทำไม่ได้ แต่ค่อยๆลดลง มันก็ยังมีเรื่องแบบนี้มาเรื่อยๆ เราเลยแนะนำให้เค้าไปหาหมอ ปรึกษาหมอเกี่ยวกับจิตแพทย์ ไม่รู้เค้าคุยกับหมดว่าไง อยู่กลายเป็นแพนนิก งงมาก และทุกครั้งที่เค้าทำผิดเค้าก็บอกว่าเค้าทำไปไม่รู้ตัว และอยู่ๆมาคืนนึง เค้าลืมโทรศัพท์ไว้ในรถ เค้าใช้ให้เรามาหยิบให้ ก่อนอื่นเลย เรากับเค้าไม่มีรหัสโทรศัพท์กันตั้งแต่แรก ไม่เคยค้นโทรศัพท์ แ่อยู่เราก็ลองใส่รหัสผ่านเล่น สรุปได้ เราเลยเข้าไปดูไลด์ เค้าคุยกับผู้หญิงเยอะมากค่ะ มีคุยกัน ซื้อรูปโป้จากผู้หญิง โชว์นู้นนี้นั้น คุยเสียวกัน เราไม่เลยขอเลิไม่คุยกับเค้าหลายวันมาก จนเค้าน่าจะทนไม่ไหว เค้าบอกงั้นแยกกันอยู่ไหม ก็ตอบไปว่าตามใจ และเราก็เลิก ประมาน 3 เดือน แต่เค้าตามง้อ ตามไปรับส่งลูกโรงเรียนทุกเช้า ยอมทำทุกอย่าเพื่อให้เราคืนดี แต่เราไม่ยอม เค้าก็ยัง ร้องให้ บอกว่าเค้าเป็นห่วงเรากับลูก เราสงสาร เราเลยกลับมาอยู่ด้วยกัน วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะค เรื่องยังมีอีกเยอะ ถ้าว่างจะมาต่อนะคะ