สวัสดีครับ ผมจะมาแชร์เรื่องราวของเพื่อนคนนึงที่ตอนนี้เป็นอดีตเพื่อนไปแล้วจริงๆเรื่องนี้ก็นานแล้วครับประมาณตอนมอปลายได้ตอนนี้ผมปีสอง เมื่อก่อนเรามีปัญหากันบ่อยช่วงมอ4 เรื่องผู้หญิงครับแฟนเก่าผมเขาก็คุยต่อทั้งๆที่รู้ หรือคนคุยเก่าของเขาที่ผมไปคุยทั้งๆที่รู้เหมือนกัน โกรธกันไปมาสุดท้ายก็ต้องอยู่ด้วยกันจนจบมอหก
วันเลี้ยงรุ่นก่อนจบวัยมัธยม ผมคบหาดูใจอยู่กับเพื่อนผู้หญิงต่างห้อง เธอสวยและน่ารักมากๆครับถือว่าฮอตในช่วงนั้น ผมก็ดื่มกับเธอจนเมาครับแล้วพี่ชายผมก็มารับกลับ ก่อนกลับผมถามเธอว่ากลับยังไงเพราะเธอเมากว่าผมมากครับเธอก็ตอบว่าเดี๋ยวพ่อมารับได้ยินอย่างงั้นด้วยความคิดตอนเด็กที่ว่ายังไม่ชะล่าใจว่าจะมีอะไรผมก็โบกมือลาปกติครับมารู้อีกทีตอนเช้า อดีตเพื่อนผมคนนั้นโทรมาขอโทษครับในสายมีเสียงร้องให้ของผู้หญิงคนหนึ่งเขาใช้คำว่า กูขอโทษว่ะ คำเดียวเท่านั้นกับเสียงร้องให้ ผมเข้าใจทุกอย่างทันทีครับ
ผมนี่อารมณ์ขึ้นเลยครับก่อนจะด่ามันไป ตอนนั้นผมเสียใจและเห็นใจแฟนผมคนนั้นมาก ผมโทรไปหาแม่เขาบอกเรื่องที่ลูกเขาทำก่อนที่ผมจะทนไม่ค่อยไหวครับจนต้องโทรหาแฟนสาวผมคนนั้นแต่เขาก็บล็อกเบอร์ไปแล้วครับ หลังจากนั้นผมก็ไม่ได้คุยกับใครอีกเลยมุ่งหน้าย้ายของเข้าหอพักมหาลัยฮีลใจหาสังคมใหม่ๆ ก่อนช่วงใกล้มหาลัยผมเปิด มีข้อความส่งมาทางอินตราแกรมของผม เขาคือแฟนสาวผมคนนั้นครับ มารู้ทีหลังว่าที่บล็อกเบอร์เพราะเข้าใจผิดคิดว่าผมมอมเหล้าเธอแล้วก็ให้เพื่อนมากระทำ เพราะท่าทีของอดีตเพื่อนผมคนนั้นดูจะหวังมานานแล้วผมได้ฟังยังถอนหายใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น แล้วผมกับเธอก็ได้กลับมาคุยกันครับจนได้คบกัน แต่พอช่วงมหาลัยเธอเปิดเธอเจอสังคมเจอคนใหม่ๆเธอก็เปลี่ยนไป ผมก็เปลี่ยนไปไม่มีใครน้อยไปกว่าใครจนเลิกกันครับ หลังจากนั้นผมก็ใช้ชีวิตยาวๆ ไม่มีรักให้ผิดหวังเรียนกับเรียนเพื่ออนาคตครับ
ใครคิดเห็นยังไงกับเรื่องของผมคอมเมนต์ได้นะครับ ขอบคุณมากๆที่อ่านจนจบ มันอาจจะเป็นเรื่องที่ดูงงๆแต่มันเป็นประสบการณ์ในช่วงมัธยมที่ทำให้ผมได้ใช้คำว่า คนแบบนี้ก็มีจริงๆหรอ
คิดยังไงกับเพื่อนที่มีอะไรกับแฟนตัวเองครับ
วันเลี้ยงรุ่นก่อนจบวัยมัธยม ผมคบหาดูใจอยู่กับเพื่อนผู้หญิงต่างห้อง เธอสวยและน่ารักมากๆครับถือว่าฮอตในช่วงนั้น ผมก็ดื่มกับเธอจนเมาครับแล้วพี่ชายผมก็มารับกลับ ก่อนกลับผมถามเธอว่ากลับยังไงเพราะเธอเมากว่าผมมากครับเธอก็ตอบว่าเดี๋ยวพ่อมารับได้ยินอย่างงั้นด้วยความคิดตอนเด็กที่ว่ายังไม่ชะล่าใจว่าจะมีอะไรผมก็โบกมือลาปกติครับมารู้อีกทีตอนเช้า อดีตเพื่อนผมคนนั้นโทรมาขอโทษครับในสายมีเสียงร้องให้ของผู้หญิงคนหนึ่งเขาใช้คำว่า กูขอโทษว่ะ คำเดียวเท่านั้นกับเสียงร้องให้ ผมเข้าใจทุกอย่างทันทีครับ
ผมนี่อารมณ์ขึ้นเลยครับก่อนจะด่ามันไป ตอนนั้นผมเสียใจและเห็นใจแฟนผมคนนั้นมาก ผมโทรไปหาแม่เขาบอกเรื่องที่ลูกเขาทำก่อนที่ผมจะทนไม่ค่อยไหวครับจนต้องโทรหาแฟนสาวผมคนนั้นแต่เขาก็บล็อกเบอร์ไปแล้วครับ หลังจากนั้นผมก็ไม่ได้คุยกับใครอีกเลยมุ่งหน้าย้ายของเข้าหอพักมหาลัยฮีลใจหาสังคมใหม่ๆ ก่อนช่วงใกล้มหาลัยผมเปิด มีข้อความส่งมาทางอินตราแกรมของผม เขาคือแฟนสาวผมคนนั้นครับ มารู้ทีหลังว่าที่บล็อกเบอร์เพราะเข้าใจผิดคิดว่าผมมอมเหล้าเธอแล้วก็ให้เพื่อนมากระทำ เพราะท่าทีของอดีตเพื่อนผมคนนั้นดูจะหวังมานานแล้วผมได้ฟังยังถอนหายใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น แล้วผมกับเธอก็ได้กลับมาคุยกันครับจนได้คบกัน แต่พอช่วงมหาลัยเธอเปิดเธอเจอสังคมเจอคนใหม่ๆเธอก็เปลี่ยนไป ผมก็เปลี่ยนไปไม่มีใครน้อยไปกว่าใครจนเลิกกันครับ หลังจากนั้นผมก็ใช้ชีวิตยาวๆ ไม่มีรักให้ผิดหวังเรียนกับเรียนเพื่ออนาคตครับ
ใครคิดเห็นยังไงกับเรื่องของผมคอมเมนต์ได้นะครับ ขอบคุณมากๆที่อ่านจนจบ มันอาจจะเป็นเรื่องที่ดูงงๆแต่มันเป็นประสบการณ์ในช่วงมัธยมที่ทำให้ผมได้ใช้คำว่า คนแบบนี้ก็มีจริงๆหรอ